Biodribin (kladrybina) – roztwór do infuzji

Co to jest Biodribin?

Jest to lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Co zawiera i jak działa Biodribin?

Substancją czynną preparatu jest kladrybina. Jest to związek organiczny, chemioterapeutyk działający jako analog biologicznie czynnego nukleozydu purynowego, niezbędnego do syntezy kwasów nukleinowych. Podobieństwo chemiczne powoduje, że kladrybina zastępuje biologicznie czynny metabolit w reakcjach biochemicznych. Ze względu na taki sposób działania należy do grupy leków przeciwnowotworowych zwanych antymetabolitami (jest antymetabolitem puryny). Kladrybina zaburza syntezę i stabilność kwasu nukleinowego DNA, upośledza mechanizmy naprawcze DNA, zaburza metabolizm i indukuje apoptozę komórki. W postaci fosforanu kladrybiny gromadzi się wybiórczo w limfocytach i monocytach. Wykazuje działanie cytotoksyczne w stosunku do komórek zarówno dzielących się jak i niedzielących się. Jest chemioterapeutykiem stosowanym przede wszystkim w leczeniu białaczek różnego typu.

Kiedy stosować Biodribin?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · białaczki włochatokomórkowej w każdym stadium choroby · przewlekłej białaczki limfatycznej i chłoniaków nieziarniczych o małym stopniu złośliwości w przypadkach opornych na leczenie innymi cytostatykami.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Biodribin?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Leczenie powinno być prowadzone w warunkach umożliwiających właściwą interwencję terapeutyczną w przypadku wystąpienia działań niepożądanych (leczenie szpitalne lub ambulatoryjne). Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie chorego oraz utrzymywać odpowiednią diurezę ( w razie potrzeby lekarz zaleci stosowanie leków moczopędnych). Przed każdym podaniem preparatu lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań laboratoryjnych obejmujących badania hematologiczne, badania czynności nerek i wątroby a także oceni stan ogólny chorego (występowanie infekcji, skazy krwotocznej, neuropatii obwodowych). Należy zachować ostrożność stosując preparat u osób w złym stanie ogólnym, szczególnie w przypadku zahamowania czynności szpiku kostnego i występowania neutropenii (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi), małopłytkowości (zmniejszenie liczby płytek krwi [trombocytów] w morfologii krwi), niedokrwistości, występowania obecnie lub w przeszłości zakażeń miejscowych lub uogólnionych, występowania objawów neurotoksyczności lub objawów niewydolności nerek lub wątroby. W powyższych przypadkach w zależności od sytuacji klinicznej lekarz odpowiednio zmniejszy dawkowanie preparatu lub przerwie leczenie. Nie jest wskazane stosowanie preparatu u osób w bardzo ciężkim stanie ogólnym. W okresie leczenia mogą wystąpić zagrażające życiu działania niepożądane wymagające szybkiej interwencji terapeutycznej. Należą do nich: ­ ciężkie zahamowanie czynności szpiku wymagające przetoczenia płytek krwi i/lub czerwonych krwinek (erytrocytów) ­ zakażenia drobnoustrojami oportunistycznymi wymagające zaprzestania stosowania preparatu i odpowiedniego intensywnego leczenia ­ zespół rozpadu guza (profilaktycznie lekarz zaleci stosowanie allopurynolu) ­ neuropatia obwodowa o znacznym nasileniu, która może być nieodwracalna. Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy zachować szczególną ostrożność ponieważ działania niepożądane preparatu mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn/urządzeń. Niekiedy stan chorego może uniemożliwiać wykonywanie tych czynności w okresie leczenia.

Dawkowanie preparatu Biodribin

Preparat ma postać roztworu do infuzji i jest przeznaczony wyłącznie do podań dożylnych. Preparat może być podawany tylko przez kwalifikowany personel medyczny. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W trakcie leczenia lekarz będzie dostosowywał dawkowanie lub zaleci przerwanie leczenia w zależności od wyników badań hematologicznych (liczby krwinek białych, liczby płytek krwi) a także, w zależności od nasilenia działań niepożądanych (nasilenie objawów toksycznego działania leku). Dorośli: Białaczka włochatokomórkowa: 3,6 mg/m2 powierzchni ciała (0,09 mg/kg masy ciała) na dobę w 24. godzinnym wlewie ciągłym przez 7 dni. Przewlekła białaczka limfatyczna i chłoniaki nieziarnicze o małym stopniu złośliwości: 4,8 mg/m2 powierzchni ciała (0,12 mg/kg masy ciała) na dobę w 2 godzinnym wlewie przez 5 kolejnych dni, co 28 dni. Zwykle stosuje się 2 cykle, maksymalnie 6 cykli. Jeżeli po 2 cyklach leczenie nie nastąpi żadna poprawa lekarz przerwie stosowanie preparatu. Należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lekarz dobierze dawkę w zależności od wyników badań laboratoryjnych. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży.

Czy można stosować Biodribin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?. Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Nie sa znane interakcje preparatu z innymi lekami, jednakże podobnie jak w przypadku innych leków cytotoksycznych należy zachować szczególną ostrożność w trakcie stosowania innych leków powodujących immunosupresję lub mielosupresję (zahamowanie czynności szpiku kostnego). Stosowanie dipirydamolu i innych inhibitorów wychwytu adenozyny może zmniejszać skuteczność działania preparatu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Biodribin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Nasilenie działań niepożądanych preparatu może być większe, jeżeli jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami. Bardzo często możliwe zaburzenia hematologiczne: neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi), niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie liczby limfocytów CD4, gorączka, plamica, wybroczyny, zakażenia(w tym zapalenie płuc, zakażenia: skóry, górnych dróg oddechowych, jelit, układu moczowego, posocznica), zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie, dreszcze, obfite pocenie się, bóle mięśni i stawów. Możliwe: nudności, wymioty, biegunka, brak apetytu, bóle brzucha, zapalenie żył, obrzęki, zapalenie tkanki łącznej, bolesność skóry, miejscowe reakcje skórne w miejscu podania (obrzęk, zaczerwienienie, zakrzepica i zapalenie żyły). Możliwe reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, rumień), a także, sporadycznie możliwe niebezpieczne reakcje anafilaktyczne. Może wystąpić: zespół rozpadu guza (możliwe komplikacje np. hiperurykemia, hiperfosfatemia, hipokalcemia, krwiomocz, krystaluria, niewydolność nerek), stany splątania, zaburzenia czuciowo–ruchowe (neuropatie obwodowe), bezsenność, pobudzenie, bóle i zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej, kaszel, nieprawidłowe szmery oddechowe, duszność. U niektórych osób mogą wystąpić zaburzenia autoimmunologiczne: niedokrwistość hemolityczna, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa (PRCA).