Caramlo (amlodypina + kandesartan) – tabl.

Co to jest Caramlo?

Preparat złożony zawierający antagonistę receptora angiotensyny II (kandesartan) oraz antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny (amlodypina).

Kiedy stosować Caramlo?

Preparat jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, u których uzyskano odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego podczas leczenia skojarzonego amlodypiną i kandesartanem w takich samych dawkach jak w preparacie złożonym, jako leczenie zastępujące przyjmowanie tych substancji czynnych w oddzielnych preparatach.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inny lek z grupy antagonistów wapnia pochodnych dihydropirydyny. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występują u Ciebie: · ciężkie niedociśnienie tętnicze · wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny · zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. znaczne zwężenie zastawki aortalnej) · hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po zawale serca · ciężkie zaburzenia czynności wątroby i/lub cholestaza. Nie stosować równolegle z aliskirenem u chorych na cukrzycę lub z zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR mniejszy niż 60 ml/min/1,73 m2). Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Caramlo?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w leczeniu przełomu nadciśnieniowego. Należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca, zwłaszcza ciężką (III i IV stopień wg NYHA); w tej grupie chorych, w okresie stosowania preparatu (ze względu na zawartość amlodypiny w preparacie), istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku płuc. U chorych z zastoinową niewydolnością serca leki z grupy antagonistów wapnia, w tym amlodypina, mogą zwiększać ryzyko występowania incydentów sercowo-naczyniowych oraz zgonu. U osób z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ działanie amlodypiny może ulec nasileniu. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie. Nie ma konieczności dostosowywania dawki amlodypiny u chorych z zaburzeniami czynności nerek. Amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U chorych w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania stosowanej dawki amlodypiny. U chorych z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina–angiotensyna–aldosteron (np. u chorych z ciężką niewydolnością serca, z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki) stosowanie leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron może wiązać się z ryzykiem wystąpienia skąpomoczu, zwiększenia stężenia mocznika i kreatyniny we krwi oraz ostrej niewydolności nerek. Jeżeli kandesartan stosowany jest u osób z nadciśnieniem tętniczym i współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się regularną kontrolę parametrów charakteryzujących czynność nerek (w tym stężenie kreatyniny i potasu we krwi). Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu u osób z ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 15 ml/min); w każdym przypadku indywidualnie lekarz ustali zalecaną dawkę. Chorym z niewydolnością serca, zwłaszcza po 75. roku życia i chorym z zaburzeniami czynności nerek zaleca się regularną kontrolę czynności nerek (stężenie kreatyniny i potasu we krwi). Monitorowanie czynności nerek jest także zalecane w okresie zwiększania dawki kandesartanu. Nie zaleca się równoległego stosowania sartanów (w tym kandesartanu) i innych leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i/lub zaburzeń czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek, nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) lub aliskirenu. Takie leczenie skojarzone powoduje nasilone hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron i może być stosowane wyłącznie w razie absolutnej konieczności pod ścisłym nadzorem lekarza. Należy monitorować ciśnienie tętnicze, czynność nerek oraz stężenie elektrolitów. U chorych z nefropatią cukrzycową nie należy stosować równolegle inhibitorów ACE oraz sartanów. Stosowanie preparatu równolegle z aliskirenem u chorych na cukrzycę lub z zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR mniejszy niż 60 ml/min/1,73 m2) jest przeciwwskazane. Należy zachować ostrożność u chorych poddawanych hemodializom. W tej grupie chorych występuje zwiększona aktywność układu renina–angiotensyna–aldosteron i leki hamujące aktywność tego układu (w tym kandesartan) mogą powodować nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego. Lekarz ustali zalecaną dawkę na podstawie pomiarów ciśnienia tętniczego. Należy zachować ostrożność stosując preparat u chorych z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki; może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania kandesartanu u chorych po niedawnym przeszczepie nerki. Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ preparat może powodować znaczące, objawowe obniżenie ciśnienia tętniczego. Zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego po przyjęciu preparatu dotyczy szczególnie osób ze wzmożoną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron (w tym osób ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, odwodnionych lub z niedoborem sodu, przyjmujących uprzednio duże dawki leków moczopędnych, stosujących dietę o małej zawartości soli, po biegunce lub wymiotach). Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory elektrolitów i zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu. W tej grupie chorych leczenie powinno być rozpoczynane pod ścisłym nadzorem lekarskim. Poinformuj lekarza o stosowaniu preparatu jeżeli planujesz zabieg chirurgiczny lub inny zabieg wymagający znieczulenia. Rzadko, stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem wystąpienia potencjalnie ciężkiego niedociśnienia tętniczego podczas zabiegu i/lub znieczulenia. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u chorych z upośledzonym odpływem krwi z lewej komory serca (występujące zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, kardiomiopatia przerostowa). Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych, u których występuje pierwotny hiperaldosteronizm, ponieważ działanie preparatu w tej grupie chorych nie jest skuteczne. Preparat może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca, niekiedy zakończonych zgonem. Należy unikać równoległego stosowania leków mogących zwiększać stężenie potasu we krwi, takich jak np. leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające niedobory potasu, heparyna lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas. Jeżeli lekarz uzna stosowanie tych leków za konieczne, zaleci zachowanie ostrożności i monitorowanie stężenia potasu we krwi. Stosowanie kandesartanu u chorych z niewydolnością serca może prowadzić do wystąpienia hiperkaliemii. Równoległe stosowanie preparatu i leków moczopędnych oszczędzających potas lub inhibitorów ACE nie jest zalecane. U osób, u których napięcie naczyń oraz czynność nerek zależy od aktywności układu renina–angiotensyna–aldosteron (np. u chorych z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub z chorobami nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej) stosowanie preparatu może wiązać się z ryzykiem wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Należy zachować ostrożność u osób z chorobą niedokrwienną serca lub chorobami naczyń mózgowych (osoby ze zwężeniem tętnic wieńcowych lub zwężeniem naczyń mózgowych) ponieważ, w tej grupie chorych, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zawał serca lub udar mózgu. Należy pamiętać, że równoległe stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych może nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat ma umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Preparat może, u niektórych osób, powodować zawroty głowy, bóle głowy, senność, zmęczenie, nudności lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność koncentracji i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. U osób, u których wystąpią wymienione wyżej objawy zdolność koncentracji i szybko