Diuresin SR (indapamid) – tabl. o przedł. uwalnianiu

Co to jest Diuresin SR?

Lek o działaniu moczopędnym i obniżającym ciśnienie tętnicze.

Co zawiera i jak działa Diuresin SR?

Substancją czynną preparatu jest indapamid. Jest to substancja o umiarkowanym działaniu moczopędnym, powodująca zwiększenie objętości wydalanego moczu. Indapamid jest związkiem chemicznym z grupy sulfonamidów o właściwościach zbliżonych do tiazydowych leków moczopędnych. Podobnie jak diuretyki tiazydowe, powoduje zahamowanie zwrotnego transportu jonów sodu w kanalikach nerkowych, co skutkuje nasileniem wydalania sodu z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie chloru i potasu. Zmniejsza się natomiast wydalanie wapnia. Działanie indapamidu prowadzi także do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Lek stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Stosowanie postaci o przedłużonym uwalnianiu pozwala na przyjmowanie mniejszych dawek leku, zmniejsza ryzyko wystąpienia hipokaliemii i wydłuża czas działania obniżającego ciśnienie tętnicze.

Kiedy stosować Diuresin SR?

Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego (monoterapia lub leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne sulfonamidy. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · świeży udar niedokrwienny mózgu · ciężka niewydolność nerek · ciężka niewydolność wątroby przebiegająca z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej · śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe · hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi). Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Dawkowanie preparatu Diuresin SR

Preparat ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować 1 raz na dobę, najlepiej rano. Można przyjmować niezależnie od posiłku. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: 1 tabletka (1,5 mg) 1 raz na dobę, rano. Jeżeli występuje ciężka niewydolność wątroby lub nerek stosowanie preparatu jest przeciwwskazane. Dzieci: Nie należy stosować preparatu u dzieci.

Czy można stosować Diuresin SR w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Diuresin SR, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Możliwe: zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia), zaburzenia czynności serca (zaburzenia rytmu serca, zmiany w zapisie EKG, uczucie kołatania serca), niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne), nadmierne osłabienie, skurcze mięśni, nudności, wymioty, suchość w ustach, zaparcia, biegunki, bóle brzucha, utrata apetytu, rumień, pokrzywka, świąd, zapalenie naczyń, zawroty i bóle głowy, uczucie drętwienia lub mrowienia (parestezje), zaburzenia nastroju, nasilenie objawów współistniejącego tocznia rumieniowatego układowego, encefalopatia wątrobowa, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (napady dny moczanowej), hiperglikemia (zwiększenie stężenia glukozy). Rzadko: zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], znaczne zmniejszenie liczby granulocytów [agranulocytoza], zmniejszenie liczby płytek krwi [małopłytkowość]).