Efferalgan Codeine (kodeina + paracetamol) – tabl. mus.

Co to jest Efferalgan Codeine?

Jest to lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, zawierający paracetamol oraz kodeinę.

Co zawiera i jak działa Efferalgan Codeine?

Jest to preparat złożony zawierający paracetamol oraz kodeinę. Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy 2 (COX-2) w mózgu i w rdzeniu kręgowym, enzymu odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Paracetamol nie wykazuje działania przeciwzapalnego ponieważ praktycznie nie hamuje aktywności cyklooksygenaz i syntezy prostaglandyn w tkankach obwodowych. Nie uszkadza błony śluzowej żołądka. Nie hamuje agregacji płytek krwi i nie wpływa na proces krzepnięcia. Drugi ze składników preparatu to kodeina, lek przeciwbólowy z grupy opioidów. Kodeina działa na ośrodkowy układ nerwowy. Preparat ma dłuższe i silniejsze działanie przeciwbólowe niż każda z substancji czynnych stosowana w monoterapii. Po podaniu doustnym paracetamol i kodeina dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie paracetamolu we krwi uzyskiwane jest po 30–60 minutach, a kodeiny po 60 minutach od przyjęcia preparatu. Oba składniki preparatu przenikają przez łożysko a także do mleka kobiet karmiących piersią.

Kiedy stosować Efferalgan Codeine?

Dorośli. Preparat jest wskazany w bólu o średnim i dużym nasileniu nieustępującym po zastosowaniu leków przeciwbólowych o działaniu obwodowym. Dzieci i młodzież po 12. roku życia. Kodeina jest wskazana w leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, nieustępującego po astosowaniu innych leków przeciwbólocych, takich jak paracetamol lub ibuprofen (stosowanych w monoterapii).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób: ­ z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby ­ z chorobą alkoholową ­ z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ­ stosujących równolegle lub w okresie ostatnich 2 tygodni inhibitory MAO ­ stosujących opioidowe leki przeciwbólowe o działaniu agonistyczno-antagonistycznym (np. buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) ­ z niewydolnością oddechową, niezależnie od stopnia jej nasilenia w wieku 0 do 18 lat poddawanych zabiegowi usunięcia migdałka podniebiennego (tonsilektomia) i/lub gardłowego (adenoidektomia) w ramach leczenia zespołu obturacyjnego bezdechu śródsennego ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich i zagrażających życiu działań niepożądanych z astmą oskrzelową o których wiadomo, że mają bardzo szybki metabolizm z udziałem enzymu CYP2D6, ponieważ w ich organizmach kodeina zbyt szybko metaboizowana jest do morfiny, co może zagrażać życiu ­ chorych na fenyloketonurię (preparat zawiera aspartam) oraz ­ u kobiet I trymestrze ciąży i w okresie karmienia piersią u dzieci i młodzieży do 12. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Efferalgan Codeine?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Nie należy stosować równolegle innych leków zawierających paracetamol, ze względu na ryzyko przedawkowania i wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Należy sprawdzić czy inne stosowane leki nie zawierają paracetamolu. Długotrwałe stosowanie dużych dawek kodeiny może prowadzić do uzależnienia. Aby uniknąć przedawkowania należy sprawdzić, czy inne stosowane preparaty nie zawierają kodeiny. Ból neurogenny (w tym fantomowy) nie ustępuje po zastosowaniu preparatu. Preparat wydawany jest na receptę i może być stosowany tylko na zlecenie lekarza. Jeżeli preparat stosowany jest u dzieci należy kontrolować stan świadomości dziecka (kontakt z otoczeniem) i sprawdzać czy u dziecka nie występuje nadmierna, nieprawidłowa senność. Nie stosuj dawek większych niż zalecane, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może spowodować ciężkie działania niepożądane, w tym uszkodzenie i martwicę wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby (obejmujące ostre zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby) pojawiają się zwykle po 2 dniach od podania leku, a maksymalne ich nasilenie występuje po 4.–6. dniach. W przypadku przyjęcia dawki większej niż zalecana należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Leczenie z zastosowaniem antidotum powinno zostać wdrożone tak szybko, jak to możliwe. W okresie stosowania preparatu nie należy spożywać alkoholu (także leków zawierających alkohol). Spożywanie alkoholu w okresie stosowania preparatu może prowadzić do toksycznego uszkodzenia wątroby i jej niewydolności oraz do nasilenia działania kodeiny. U osób wyniszczonych, głodzonych lub regularnie spożywających alkohol istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby. Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób odwodnionych. Preparat należy stosować ostrożnie u osób po urazach głowy, ponieważ zawarta w preparacie kodeina może nasilać istniejące nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. U chorych po usunięciu pęcherzyka żółciowego kodeina może powodować wystąpienie ostrego bólu brzucha związanego z drogami żółciowymi lub trzustką, któremu zwykle towarzyszą nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych wskazujące na skurcz zwieracza Oddiego (zwieracz bańki wątrobowo-trzustkowej). Należy zachować ostrożność u osób z chorobami dróg żółciowych (kamica żółciowa), z rozrostem gruczołu krokowego, z utrudnieniami w odpływie moczu, z niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy. Kodeina nie należy stosować u dzieci, u których czynność układu oddechowego może być zaburzona, w tym u dzieci z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi zaburzeniami serca lub układu oddechowego, zakażeniami górnych dróg oddechowych lub płuc, wielonarządowymi urazami lub rozległymi zabiegami chirurgicznymi. Te czynniki mogą nasilać objawy toksyczności morfiny, która powstaje w wyniku metabolizmu kodeiny. Kodeina może hamować odruch kaszlowy i nie powinna być stosowana u chorych odkrztuszających wydzielinę. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ preparat może powodować dodatnie wyniki testów na obecność substancji dopingujących (informacja dla osób uprawiających sport); ­ preparat zawiera benzoesan sodu, który może podrażniać skórę, oczy i błony śluzowe, oraz zwiększać ryzyko wystąpienia żółtaczki u noworodków, których matki stosowały preparat w okresie ciąży; ­ preparat zawiera 380 mg sodu w 1 tabletce; należy wziąć to pod uwagę w przypadku osób będących na diecie o małej zawartości sodu; ­ preparat zawiera sorbitol; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinny stosować preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? W okresie stosowania preparatu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń/maszyn. Preparat może powodować zaburzenia sprawności psychoruchowej.

Czy można stosować Efferalgan Codeine w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu u kobiet w I trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Stosowanie pojedynczych dawek preparatu u kobiet w II lub III trymestrze ciąży jest dopuszczone wyłącznie na zlecenie lekarza, gdy w indywidualnym przypadku uzna on stosowanie leku za konieczne. Kodeina ma właściwości podobne do morfiny i może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka związane ze stosowaniem dużych dawek przez matkę w okresie ciąży (nawet jeżeli dawki stosowane były krótkotrwale) oraz ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego u noworodka. Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności skonsultuj się z lekarzem, jeżeli stosujesz którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ konieczna może być zmiana dawkowania lub zaprzestanie przyjmowania określonego preparatu. Preparatu nie należy stosować w przypadku przyjmowania innych leków zawierających paracetamol (ryzyko przedawkowania paracetamolu i wystąpienia ciężkich działań niepożądanych). Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z inhibitorami MAO oraz w okresie 2 tygodni po zaprzestaniu ich stosowania. Paracetamol stosowany z inhibitorami MAO może spowodować wystąpienie stanu pobudzenia i wysokiej gorączki. Spożywanie alkoholu w okresie stosowania preparatu może prowadzić do toksycznego uszkodzenia wątroby i jej niewydolności. Salicylamid wydłuża czas wydalania paracetamolu. Leki zwiększające metabolizm wątrobowy, w tym ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, karbamazepina), barbiturany (np. fenobarbital), leki nasenne stosowane równolegle z paracetamolem mogą prowadzić do uszkodzenia wątroby, nawet w przypadku stosowania zalecanych dawek. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle stosowany jest izoniazyd lub zydowudyna. Stosowanie paracetamolu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryna) zwiększając ryzyko krwawień. Fenytoina może zmniejszać skuteczność działania paracetamolu i zwiększać ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. Probenecyd wydłuża czas wydalania paracetamolu. Paracetamol może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie stężenia glukozy we krwi, oznaczanie stężenia kwasu moczowego we krwi). Ze względu na zawartość kodeiny w preparacie przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z: ­ opioidowymi lekami przeciwbólowymi o działaniu agonistyczno-antagonistycznym (np. buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) ­ naltreksonem ­ alkoholem (w tym z lekami zawierającymi alkohol). Ze względu na zawartość kodeiny w preparacie należy zachować ostrożność z powodu ryzyka zahamowania ośrodka oddechowego, zaburzeń świadomości i innych ciężkich działań niepożądanych wynikających z hamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego w przypadku stosowania preparatu z: ­ pochodnymi morfiny o działaniu przeciwbólowym (np. alfentanyl, dekstromoramid, dekstropropoksyfen, dihydrokodeina, fentanyl, hydromorfon, morfina, oksykodon, petydyna, fenoperydyna, tramadol) ­ pochodnymi morfiny o działaniu przeciwkaszlowym (dekstrometorfan, noskapina, folkodyna, kodeina, etylomorfina) ­ lekami przeciwlękowymi, uspokajającymi i nasennymi (benzodiazepiny, barbiturany, inne jak np. meprobamat), metadonem, neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mirtazapina, trymipramina), lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H1, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, baklofenem, talidomidem. Stosowanie kodeiny z lekami cholinolitycznymi (np. bromek ipratropium, skopolamina, atropina) może prowadzić do niedrożności porażennej jelit.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Efferalgan Codeine może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Możliwe działania niepożądane związane z zawartością paracetamolu obejmują: nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, złe samopoczucie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w przypadku przedawkowania paracetamolu lub stosowania długotrwałego może wystąpić ostra niewydolność wątroby, uszkodzenie lub martwica wątroby), zaburzenia czynności nerek (kolka nerkowa, ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych), zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, zmiana wartości parametru INR charakteryzującego proces krzepnięcia krwi), zwiększenie częstotliwości rytmu serca. Możliwe reakcje nadwrażliwości: świąd, wysypka, pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk może dotyczyć twarzy, krtani, języka i może utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli, duszność, nadmierne pocenie się, gwałtowne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, aż do objawów wstrząsu anafilaktycznego. Zawarta w preparacie kodeina może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego, wymioty, zaparcia, nudności, zaburzenia nastroju, zwężenie źrenic, zatrzymanie moczu, bóle i zawroty głowy, skurcz oskrzeli, objawy alergiczne. Może wystąpić ostry ból brzucha związany z zaburzeniami dróg żółciowych lub trzustki (głównie u chorych po usunięciu pęcherzyka żółciowego). Po przewlekłym stosowaniu dużych dawek może rozwinąć się uzależnienie, a także tolerancja na działanie przeciwbólowe i przeciwkaszlowe. Objawy odstawienne mogą wystąpić po zaprzestaniu stosowania preparatu oraz u noworodka matki stosującej kodeinę w okresie ciąży.