Famogast (famotydyna) – tabl. powl.

Co to jest Famogast?

Lek hamujący wydzielanie kwasu solnego w soku żołądkowym.

Co zawiera i jak działa Famogast?

Substancją czynną preparatu jest famotydyna. Substancja ta blokuje receptory histaminowe typu 2 (receptory H2) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka, przez co hamuje wydzielanie kwasu solnego przez te komórki. W ten sposób zmniejsza się kwasowość (zwiększa się pH) soku żołądkowego. Działanie famotydyny utrzymuje się do 12 godzin.

Kiedy stosować Famogast?

Preparat jest wskazany w leczeniu lub profilaktyce następujących chorób: · choroba wrzodowa dwunastnicy lub żołądka · zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy po wyleczeniu jej aktywnej postaci · choroba refluksowa przełyku · zespół Zollingera i Ellisona · zapobieganie nawrotom choroby refluksowej przełyku oraz wystąpieniu nadżerek lub owrzodzeń w przebiegu choroby refluksowej przełyku.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki z grupy antagonistów receptora H2 (np. na ranitydynę). Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w ciąży.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Famogast?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Przed rozpoczęciem leczenia chorych na chorobę wrzodową należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby. Stosowanie preparatu może maskować objawy raka żołądka i opóźniać właściwe rozpoznanie. Dotyczy to szczególnie osób w średnim i podeszłym wieku, z zaburzeniami dyspeptycznymi w wywiadzie a także osób, u których zmienił się charakter dolegliwości. Jeżeli objawy nie ustąpią po 2 tygodniach leczenia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie zaburzenia czynności nerek lub zaburzenia czynności wątroby. Famotydyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u chorych z niewydolnością nerek konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki. Famotydyna jest metabolizowana w wątrobie (lecz nie z udziałem cytochromu P450); podczas stosowania leku u osób z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ –preparat zawiera czerwień koszenilową, która może powodować reakcje alergiczne. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Osoby prowadzące pojazdy mechaniczne powinny zachować szczególną ostrożność, ponieważ lek może wywoływać działania niepożądane (zawroty i bóle głowy, zmęczenie), które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Famogast

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. Przyjmować niezależnie od posiłków. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Choroba wrzodowa dwunastnicy lub żołądka: 40 mg przed snem przez 4–8 tygodni (zwykle przez 4 tygodnie). Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy: 20 mg bezpośrednio przed snem. Choroba refluksowa przełyku: 20 mg 2 razy na dobę przez 6–12 tygodni; jeżeli doszło do nadżerek lub owrzodzeń przełyku: zwykle 40 mg 2 razy na dobę przez 6–12 tygodni. Zespół Zollingera i Ellisona: początkowo 20 mg co 6 godzin, następnie lekarz dostosuje dawkowanie indywidualnie w każdym przypadku. Zapobieganie nawrotom choroby refluksowej przełyku oraz wystąpieniu nadżerek lub owrzodzeń w przebiegu choroby refluksowej przełyku: 20 mg 2 razy na dobę. Chorzy z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) powinni stosować preparat w dawce 20 mg przed snem (po konsultacji z lekarzem). Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u osób w wieku podeszłym.

Czy można stosować Famogast w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie leku w ciąży nie jest zalecane. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Famotydyna nie wchodzi w interakcje z lekami takimi jak: warfaryna, teofilina, fenytoina, diazepam, propranolol, aminofenazon, fenazon ani z innymi lekami metabolizowanymi z udziałem cytochromu P450. Famotydyna może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwasowości soku żołądkowego (np. tabletki dojelitowe).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Famogast może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane mogą obejmować: nudności i wymioty, ból w jamie brzusznej, utratę apetytu, suchość w jamie ustnej, zaparcia i biegunki, reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie i ból w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny), przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby (żółtaczka cholestatyczna), przemijające stany splątania, depresję i omamy (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku), bóle głowy (czasami silne), zawroty głowy, martwice toksyczną rozpływną, bóle mięśni i stawów, przemijającą impotencję, ginekomastię. Tak jak w przypadku innych antagonistów receptora H2 możliwe zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia) i blok przedsionkowo–komorowy. Rzadko: zaburzenia hematologiczne takie jak zmniejszenie liczby leukocytów (leukopenia) oraz małopłytkowość lub agranulocytoza/granulocytopenia (zmniejszenie liczby granulocytów we krwi).