Ganfort (bimatoprost + tymolol) – krople do oczu, roztwór

Co to jest Ganfort?

Preparat stosowany miejscowo do oka (do worka spojówkowego), zawierający lek z grupy beta-blokerów (tymolol) oraz analog prostaglandyny (bimatoprost). Obydwie substancje czynne zmniejszają ciśnienie wewnątrzgałkowe w wyniku różnych mechanizmów działania. Działanie preparatu jest silniejsze niż w przypadku zastosowania każdego ze składników w monoterapii.

Co zawiera i jak działa Ganfort?

Jest to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne: tymolol i bimatoprost. Tymolol należy do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Są to receptory pobudzane w warunkach fizjologicznych przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Preparaty z tej grupy stosowane są głównie jako leki przeciwnadciśnieniowe i w przebiegu chorób układu sercowo–naczyniowego. W postaci kropli do oczu tymolol jest stosowany miejscowo, do worka spojówkowego, gdzie obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie wytwarzania cieczy wodnistej. Nie wpływa na szerokość źrenicy ani na akomodację oka. Z worka spojówkowego tymolol dobrze penetruje do struktur oka oraz w znacznym stopniu wchłaniany jest do krwi i może powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane. Bimatoprost jest syntetycznym prostamidem, zbliżonym pod względem budowy do prostaglandyny. Zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej. Po podaniu do worka spojówkowego dobrze przenika do rogówki i twardówki. Ogólnoustrojowa ekspozycja na lek jest bardzo mała. Preparat złożony charakteryzuje się szybkim początkiem działania. Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego utrzymuje się przynajmniej przez 24 godziny.

Kiedy stosować Ganfort?

Preparat jest wskazany w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego u dorosłych z jaskrą z otwartym kątem przesączania lub nadciśnieniem wewnątrzgałkowym, u których leczenie beta-adrenolitykiem lub analogami prostaglandyn nie spowodowało wystarczającego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · nadreaktywność oskrzeli, w tym astma oskrzelowa (także w przeszłości) · ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc · bradykardia zatokowa · blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (u chorych bez stymulatora serca) · wstrząs kardiogenny · objawowa niewydolność serca. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży (chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne) ani u kobiet w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ganfort?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego, miejscowo do worka spojówkowego. Leki z grupy beta-blokerów stosowane miejscowo (do worka spojówkowego) mogą być wchłaniane i powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane, charakterystyczne dla tej grupy leków. U chorych z niewydolnością serca konieczne jest jej ustabilizowanie przed rozpoczęciem stosowania preparatu. Chorzy z ciężką niewydolnością serca w przeszłości powinni pozostawać pod uważnym nadzorem lekarskim. Zalecana jest obserwacja czy nie występują objawy niewydolności serca i kontrola częstotliwości rytmu serca. Stosowanie tymololu może powodować nasilenie niewydolności serca, sporadycznie prowadzące do zgonu. Podawanie leku z grupy beta-blokerów (także w postaci kropli do oczu), może sporadycznie spowodować wystąpienie napadu astmy lub zaburzeń oddechowych u chorych ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli. Skurcz oskrzeli u chorych na astmę może stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Chorzy na cukrzycę oraz osoby zagrożone wystąpieniem hipoglikemii (zmniejszenie stężenia glukozy we krwi) powinni zachować szczególną ostrożność, ponieważ leki z grupy beta-blokerów mogą maskować objawy hipoglikemii, takie jak uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia) czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Preparat może także maskować objawy nadczynności tarczycy, pogarszać przebieg dławicy naczynioskurczowej Prinzmetala, ciężkich obwodowych i ośrodkowych zaburzeń krążenia oraz niedociśnienia. Leki blokujące receptory beta adrenergiczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, włączając wstrząs anafilaktyczny). Możliwe jest zmniejszenie skuteczności stosowanej wówczas adrenaliny. Należy zachować szczególną ostrożność stosując preparat u chorych z atopowym zapaleniem skóry oraz u osób ze skłonnościami do reakcji alergicznych. Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów. Bimatoprost może powodować stopniową zmianę koloru oka poprzez zwiększanie liczby melanosomów (ziarnistości barwnikowych) w melanocytach. Jednostronne leczenie może spowodować stałą różnobarwność oczu. Zmiany w zabarwieniu tęczówki postępują powoli i przed długi czas mogą pozostawać niezauważone. Po przerwaniu leczenia nie obserwowano dalszego zwiększania zawartości brązowego barwnika w tęczówce. Preparat może także powodować nadmierny wzrost rzęs oraz ciemne zabarwienie skóry powiek. Podczas stosowania bimatoprostu możliwe jest wystąpienie obrzęku plamki, także postaci torbielowatej. Należy zachować ostrożność u chorych z bezsoczewkowością, bezsoczewkowością rzekomą z rozdarciem torebki tylnej soczewki lub zaimplantowaną soczewką przedniokomorową, a także u osób z innymi znanymi czynnikami ryzyka torbielowatego obrzęku plamki. Nie ma doświadczeń w stosowaniu preparatu w stanach zapalnych, w jaskrze naczyniowej (neowaskularnej), jaskrze z zamkniętym kątem przesączania, jaskrze wrodzonej oraz jaskrze z zamykającym się kątem przesączania. Należy zachować ostrożność u chorych z zespołem suchego oka lub uszkodzona rogówką; leczenie powinno być prowadzone pod uważnym nadzorem lekarskim. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ preparat zawiera jako środek konserwujący chlorek benzalkoniowy, który może odkładać się w soczewkach kontaktowych i niszczyć je (powodować zmiany zabarwienia); osoby, które używają miękkich soczewek kontaktowych powinny je usunąć przed zakropleniem oczu i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym ich założeniem. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy zachować ostrożność, ponieważ po podaniu preparatu do oka, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu ustąpienia zaburzeń i powrotu ostrego, prawidłowego widzenia.

Dawkowanie preparatu Ganfort

Preparat ma postać kropli do oczu. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Zwykle 1 kropla do worka spojówkowego 1 raz na dobę, rano. Nie należy dotykać końcówką kroplomierza powierzchni oka ani powiek, ani żadnej innej powierzchni, ponieważ może to spowodować zanieczyszczenie preparatu. Jeżeli równolegle stosowane są inne preparaty podawane do oczu należy odczekać co najmniej 5 minut pomiędzy podaniami kolejnych leków. Dzieci: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia.

Czy można stosować Ganfort w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie wolno stosować preparatu w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest równolegle z niżej wymienionymi lekami (podawanymi ogólnie), ze względu na ryzyko nasilenia działania prowadzącego do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii) oraz znacznego niedociśnienia tętniczego: · beta-blokery (inna nazwa: leki beta-adrenolityczne) · antagoniści kanałów wapniowych (np. werapamil, diltiazem, nifedypina) · leki przeciwarytmiczne, w tym amiodaron · glikozydy naparstnicy · parasympatykomimetyki · leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak np. rezerpina, klonidyna, metylodopa, guanetydyna, guanfacyna. W okresie stosowania preparatu nie należy nagle przerywać stosowania leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak klonidyna, ze względu na ryzyko nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego. Należy zachować szczególną ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi; beta-blokery mogą nasilać działanie leków przeciwcukrzycowych oraz maskować objawy hipoglikemii; należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, szczególnie często w początkowym okresie leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych przez lekarza. W przypadku miejscowego stosowania innych preparatów ocznych, należy zachować co najmniej 5 minutowy odstęp czasowy pomiędzy kolejnymi podaniami leków.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Ganfort może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Leki z grupy beta-blokerów stosowane miejscowo, do worka spojówkowego, mogą być wchłaniane i powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane, charakterystyczne dla tej grupy leków. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych po podaniu miejscowym do oczu jest mniejsza niż po podaniu ogólnym. Mogą wystąpić miejscowe działania niepożądane, dotyczące oka/oczu: przekrwienie spojówek, nadmierny wzrost rzęs, punkcikowate zapalenie rogówki, ubytki i nadżerki rogówki, podrażnienie (pieczenie, świąd), kłujący ból oka, suchość oka, obrzęk powiek, świąd powiek, zaburzenia widzenia, światłowstręt, zapalenie tęczówki, obrzęk spojówek, zapalenie powiek, łzawienie, niewyraźne widzenie, torbielowaty obrzęk plamki, ciemne zabarwienie skóry powiek. Możliwe jest także wystąpienie ogólnoustrojowych działań niepożądanych: bóle głowy, nieżyt nosa, nadmierne owłosienie. Ponadto, nie można wykluczyć działań niepożądanych, które występowały podczas stosowania każdej z substancji czynnych w monoterapii, w tym: · miejscowych (dotyczących oczu), takich jak: alergiczne zapalenie spojówek, zmiany w wyglądzie rzęs (pogrubienie, zwiększenie ilości, wydłużenie, ciemnienie), zmiana zabarwienia tęczówki (zwiększenie pigmentacji), kurcz powiek, krwawienie do siatkówki, zapaleni błony naczyniowej oka, zmniejszona wrażliwość rogówki, podwójne widzenie, opadanie powiek, odwarstwienie naczyniówki po zabiegu filtracyjnym, zmiany refrakcji, zapalenie rogówki; · ogólnoustrojowych, takich jak: zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, osłabienie, zaburzenia czynności wątroby, bezsenność, koszmary senne, zaburzenia pamięci, nasilenie objawów miastenii (choroby charakteryzującej się nużliwością mięśni), parestezje, niedokrwienie mózgu, szum w uszach, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie akcji serca, kołatania serca, niewydolność serca, ból w klatce piersiowej, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego (nasilenie objawów zespołu Raynauda, nasilenie chromania przestankowego, zimne stopy i dłonie), zmęczenie/osłabienie, skurcz oskrzeli u chorych na astmę oskrzelową lub obturacyjne choroby dróg oddechowych, duszność, kaszel, biegunka, nudności, zaburzenia smaku, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia funkcji seksualnych, wypadanie włosów, nasilenie łuszczycy, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne), toczeń rumieniowaty układowy.