Haloperidol Unia (haloperydol) – krople doustne, roztwór

Co to jest Haloperidol Unia?

Lek neuroleptyczny z grupy pochodnych butyrofenonu.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Haloperidol Unia?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Odnotowano przypadki nagłych zgonów u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, którzy stosowali leki przeciwpsychotyczne, w tym haloperidol (nieznacznie większe ryzyko występuje w przypadku osób w podeszłym wielu z demencją). Haloperidol WZF nie jest zarejestrowany do leczenia demencji związanej z zaburzeniami zachowania. Jeśli wystąpi gorączka, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skontaktować się z lekarzem, gdyż może być ona objawem zagrażającego życiu tak zwanego złośliwego zespołu neuroleptycznego. Inne objawy to: · sztywność mięśni · zmiany stanu świadomości · niestabilność układu autonomicznego (niestabilny puls lub ciśnienie krwi, tachykardia, nadmierna potliwość i zaburzenia rytmu serca). Bardzo rzadko donoszono o wydłużeniu odstępu QT i/lub komorowych zaburzeniach rytmu towarzyszących rzadkim przypadkom nagłych zgonów po haloperydolu. Mogą one wystąpić częściej po zastosowaniu dużych dawek, po podaniu preparatu drogą pozajelitową, szczególnie dożylnie i u predysponowanych pacjentów. Przed rozpoczęciem stosowania haloperydolu u osób z ryzykiem wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca lekarz rozważy stosunek ryzyka do korzyści (osoby z chorobą serca, z nagłymi zgonami w rodzinie i/lub wydłużeniem odstępu QT, z niewyrównanymi zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia, hipokalcemia, po krwotoku podpajęczynówkowym, z uzależnieniem od alkoholu, niedożywione, zwłaszcza na początku leczenia). Należy wykonywać badania EKG pod kątem wydłużenia odstępu QT oraz ciężkich zaburzeń rytmu serca, jeżeli haloperidol jest podawany dożylnie. Preparat należy stosować ostrożnie z osób, u których metabolizm z udziałem CYP2D6 przebiega wolniej oraz podczas stosowania inhibitorów cytochromu P450. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych leków przeciwpsychotycznych. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy wykonać badanie EKG i powtarzać je okresowo podczas trwania leczenia w zależności od potrzeb. Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia elektrolitów, szczególnie u pacjentów stosujących leki moczopędne lub ze współistniejącymi chorobami. Haloperidol należy stosować ostrożnie u pacjentów: · z zaburzeniami czynności tarczycy · z guzem chromochłonnym nadnerczy · z padaczką oraz u osób predysponowanych do drgawek (np. odstawiający alkohol i z uszkodzeniem mózgu) · z chorobą wątroby · z niewydolnością nerek. Preparat nie powinien być stosowany w monoterapii stanów, gdzie depresja jest objawem dominującym. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: Preparat zawiera etanol. Jego stosowanie u osób z chorobą alkoholową jest szkodliwe; należy zachować ostrożność w przypadku dzieci, kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią, osób z chorobami wątroby lub padaczką. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!

Dawkowanie preparatu Haloperidol Unia

Preparat ma postać kropli. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Schizofrenia – leczenie objawów choroby i zapobieganie nawrotom, inne psychozy, zwłaszcza paranoidalne, mania i hipomania, zaburzenia zachowania – agresja, nadmierna ruchliwość i samouszkodzenie u osób upośledzonych umysłowo oraz u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu. Dorośli. Początkowo w przypadku objawów umiarkowanych 1,5–3 mg 2–3 ×/dobę, w przypadku objawów nasilonych oraz u pacjentów niereagujących na lek 3–5 mg 2–3 ×/dobę. W razie konieczności lekarz zaleci zwiększenie dawki stopniowo do 30 mg/dobę. Po osiągnięciu efektu terapeutycznego dawkę można stopniowo zmniejszać do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej, zwykle 5–10 mg/dobę. Zespół Tourette’a u dorosłych i dzieci oraz tiki u dorosłych istotnie zaburzające funkcjonowanie. Dorośli. Początkowo: 1,5 mg 3 ×/dobę; leczenie podtrzymujące: 10 mg/dobę. Dzieci po 3. roku życia. Dawkowanie indywidualne, zwykle do 10 mg/dobę. Zaburzenia zachowania, zwłaszcza zachowania agresywne i nadmierna ruchliwość, schizofrenia dziecięca. Dzieci po 3. roku życia. 0,025–0,05 mg/kg masy ciała/dobę w 2 dawkach. podzielonych, dawka maksymalna: 10 mg/dobę. Preparat należy stosować doustnie, z jedzeniem lub piciem (wodą, mlekiem lub sokami, nigdy z herbatą i kawą). Nie podawać jednocześnie z cytrynianem litu w postaci syropu. U osób w podeszłym wieku, osłabionych albo takich, u których po lekach neuroleptycznych występowały objawy niepożądane, lekarz może zadecydować o podawaniu większych dawek.

Czy można stosować Haloperidol Unia w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Lek może być stosowany w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad zagrożeniem dla płodu. Jeśli lekarz zdecyduje o zastosowaniu haloperydolu, dawki leku powinny być możliwie najmniejsze, a czas trwania leczenia możliwie najkrótszy. Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu.