Keflex (cefaleksyna) – kaps.

Co to jest Keflex?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Antybiotyk beta-laktamowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Co zawiera i jak działa Keflex?

Substancją czynną preparatu jest cefaleksyna. Jest to półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn, zaliczany do I generacji tych antybiotyków. Cefaleksyna przeznaczona jest do stosowania doustnego. Jej działanie polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co uniemożliwia namnażanie się komórek bakteryjnych. Ze względu na strukturę chemiczną cefaleksyna zaliczana jest do antybiotyków beta-laktamowych, których wspólną cechą jest obecność w ich cząsteczce pierścienia beta-laktamowego. Struktura ta jest wrażliwa na działanie enzymów, tzw. beta-laktamaz, wytwarzanych przez niektóre bakterie. Beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków. Cefaleksyna, podobnie jak inne cefalosporyny I generacji charakteryzuje się stosunkowo niewielką opornością na działanie beta-laktamaz. Stosowana w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, moczowych i tkanek miękkich.

Kiedy stosować Keflex?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe na cefaleksynę bakterie: · zakażenia dróg oddechowych · zapalenie ucha środkowego · zapalenie zatok przynosowych · zakażenia kości i stawów · niepowikłane zakażenia układu moczowego · zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na antybiotyki z grupy cefalosporyn.

Dawkowanie preparatu Keflex

Preparat ma postać kapsułek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli: Zwykle stosowana dawka wynosi 1–4 g na dobę w dawkach podzielonych. W przypadku umiarkowanych i niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych, anginy oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich zwykle 250 mg co 6 godzin lub 500 mg co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach lekarz może zwiększyć dawkę. Dzieci: Zwykle stosowana dawka wynosi 25–50 mg na kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych, zwykle co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach lekarz może podwoić dawkę. Preparat może być stosowany u niemowląt wyłącznie w przypadkach, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne a leczenie będzie prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza. W przypadku preparatu w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej dawka wynosi zwykle 250–500 mg (1–2 łyżeczek miarowych) na każde 10 kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych. Na łyżeczce miarowej zaznaczony jest poziom 2,5 ml (odpowiadający 125 mg cefaleksyny) i poziom 5 ml (odpowiadający 250 mg cefaleksyny). Zapalenie ucha środkowego: 75–100 mg na kg masy ciała w 4 dawkach podzielonych. U osób z zaburzeniami czynności nerek lekarz zaleci dawkę w zależności od stopnia niewydolności nerek i ciężkości zakażenia. Lekarz może zalecić wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami lub zmniejszenie dawki. Sposób podawania leku: Stosować doustnie. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków. Leczenie należy zwykle kontynuować przez 2–3 dni po ustąpieniu objawów. W przypadku zakażeń wywoływanych przez paciorkowce antybiotyk powinien być przyjmowany przez co najmniej 10 dni.

Czy można stosować Keflex w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. U kobiet w ciąży preparat może być stosowany wyłącznie wówczas, gdy w opinii lekarza jest to absolutnie konieczne. Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem, który oceni stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku i podejmie decyzję czy możesz stosować ten lek. Cefaleksyna przenika do mleka matki.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz: · probenecyd · metforminę (lek przeciwcukrzycowy). Probenecyd opóźnia wydalanie antybiotyku i może powodować nasilenie i wydłużenie czasu jego działania. Równoległe stosowanie metforminy może skutkować nasileniem jej działania. Równoległe stosowanie antybiotyków aminoglikozydowych, innych cefalosporyn, furosemidu lub podobnie działających silnych leków moczopędnych zwiększa ryzyko toksycznego wpływu preparatu na nerki. Wpływ cefaleksyny na wyniki badań laboratoryjnych: Preparat może powodować fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (także u noworodków matek, które były leczone cefalosporynami). Cefaleksyna może wpływać na wyniki oznaczeń stężenia glukozy w moczu (możliwy fałszywie dodatni wynik oznaczania stężenia glukozy w moczu). W przypadku wykonywania tych badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu cefaleksyny.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Keflex może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często mogą wystąpić: biegunka i nudności. Niezbyt często mogą wystąpić: przemijające zwiększenie aktywności AlAT i AspAT, eozynofilia, wysypka, pokrzywka, świąd. Rzadko mogą wystąpić: neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, przemijające śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy, świąd narządów płcowych i odbytu, zapalenie pochwy, zmęczenie, reakcja alergiczna, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa. Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: dodatnie wyniki bezpośrednich testów Coombsa, fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających glukozę w moczu, bóle stawów, zapalenie stawów, kandydoza pochwy, gorączka, omamy, pobudzenie, dezorientacja.