Ketoprofen-SF (ketoprofen) – kaps. twarde

Co to jest Ketoprofen-SF?

Jest to preparat o działaniu ogólnym zawierający niesteroidowy lek przeciwzapalny.

Co zawiera i jak działa Ketoprofen-SF?

Substancją czynną preparatu jest ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Ketoprofen przeciwdziała syntezie prostaglandyn, substancji odgrywających znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Działanie ketoprofenu polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenaz (zarówno COX-1 jak i COX-2). Enzymy te biorą udział w reakcjach prowadzących do powstania prostaglandyn z lipidów błon komórkowych. Ketoprofen zmniejsza objawy odpowiedzi zapalnej (obrzęk, podwyższona temperatura ciała, ból, sztywność stawów). Preparat jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych i bólowych związanych przede wszystkim z chorobami reumatycznymi lub urazami. Hamuje agregację płytek krwi. Nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Po zastosowaniu doustnym ketoprofen dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi uzyskiwane jest w ciągu 1–2 godzin po podaniu. Ketoprofen przenika powoli do płynu maziowego i przestrzeni stawowych (torebki stawowej, błony maziowej i tkanek ścięgnistych). Ketoprofen przenika przez łożysko, a także do mleka kobiet karmiących piersią.

Kiedy stosować Ketoprofen-SF?

Preparat jest wskazany w leczeniu objawowym bólu i zapalenia w przypadku: · ostrego zapalenia stawów · przewlekłego zapalenia stawów, zwłaszcza reumatoidalnego zapalenia stawów · zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa) i innych reumatoidalnych stanów zapalnych kręgosłupa · zaostrzenia choroby zwyrodnieniowej stawów i kręgosłupa (zapalenie kości i stawów).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie objawy uczulenia na kwas acetylosalicylowy (potocznie nazywany aspiryną) lub na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, ketoprofen, kwas tiaprofenowy). Uczulenie to mogło objawiać się w postaci reakcji nadwrażliwości takich jak np. napad astmy, skurcz oskrzeli, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa lub reakcje skórne, w tym pokrzywka, wysypka, rumień. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób: ­ z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, u których kiedykolwiek wystąpiło krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego, w tym po zastosowaniu NLPZ ­ u których kiedykolwiek wystąpiły reakcje nadwrażliwości na światło lub reakcje fototoksyczne podczas stosowania ketoprofenu lub fibratów ­ z niewyjaśnionymi zaburzeniami układu krwiotwórczego ­ z krwawieniem z naczyń mózgowych lub innym czynnym krwawieniem ­ z ciężką niewydolnością nerek i/lub wątroby ­ z ciężką niewydolnością serca oraz ­ u kobiet w III trymestrze ciąży. Nie należy stosować preparatu u kobiet karmiących piersią. Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ketoprofen-SF?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Stosowanie preparatu w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Należy unikać równoległego stosowania z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 (zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych). Stosowanie ketoprofenu, podobnie jak innych NLPZ, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego (krwawienia lub perforacje, które mogą stać się przyczyną zgonu). Ryzyko to jest zwiększone u osób w podeszłym wieku. Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą być przyczyną zgonu i niekoniecznie muszą być poprzedzone objawami ostrzegawczymi. Objawy te mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, także u osób bez wcześniejszych zaburzeń czynności przewodu pokarmowego. Powikłania te są szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku. Zawsze należy niezwłocznie poinformować lekarza o wszelkich nietypowych objawach ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu). Jeżeli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Stosowanie ketoprofenu może wiązać się ze zwiększonym, w porównaniu do innych NLPZ, ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego, zwłaszcza w przypadku stosowania dużych dawek. U chorych z przebytymi chorobami przewodu pokarmowego stosowanie preparatu jest możliwe tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim. U tych chorych konieczne jest stosowanie najmniejszych skutecznych dawek i rozpoczynanie leczenia od najmniejszej dostępnej dawki. Duże dawki oraz podeszły wiek zwiększają ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego u tych chorych. Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem, jeżeli równolegle przyjmowane są inne leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, w tym choroby wrzodowej lub krwawienia (np. kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe np. warfaryna, leki hamujące agregację płytek, w tym nawet małe dawki kwasu acetylosalicylowego [zwanego potocznie aspiryną], leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). W powyższych przypadkach lekarz może niekiedy zalecić stosowanie leków osłonowych (np. mizoprostol, inhibitory pompy protonowej). Szczególna ostrożność oraz ścisły nadzór lekarski w trakcie leczenia wymagany jest u osób: · z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, w tym przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit takimi jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego i Crohna (ryzyko zaostrzenia choroby) · z niewydolnością serca, z zaburzeniami czynności wątroby, z marskością wątroby, z zespołem nerczycowym, z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki moczopędne, odwodnionych, po dużych zabiegach chirurgicznych, zwłaszcza w podeszłym wieku (ryzyko pogorszenia czynności nerek; zaleca się regularną kontrolę czynności nerek oraz kontrolowanie ilości wydalanego moczu) · z nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymanie płynów, z obrzękami (stosowanie NLPZ może powodować zatrzymanie płynów i obrzęki) · z astmą oskrzelową, z nieżytem błony śluzowej nosa, z zapaleniem zatok, z polipami nosa, z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc oraz u osób uczulonych na jakiekolwiek alergeny (stosowanie preparatu w tej grupie chorych jest związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli powodującego trudności w oddychaniu i/lub obrzęku naczynioruchowego mogącego utrudniać oddychanie i stanowić zagrożenie życia; konieczne jest zapewnienie możliwości szybkiego dostępu do pomocy medycznej) · z zaburzeniami krzepnięcia krwi oraz stosujących leki przeciwzakrzepowe (zwiększone ryzyko krwawienia; ketoprofen hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia; konieczny jest nadzór lekarski w okresie stosowania preparatu) · w podeszłym wieku (nasilone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych; należy zachować szczególną ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas; stosowanie długotrwałe możliwe tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim). Jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie którykolwiek z powyższych stanów przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Stosowanie preparatu w powyższych grupach chorych jest dopuszczone tylko pod ścisłym nadzorem lekarza. Długotrwałe stosowanie ketoprofenu w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru. Szczególna ostrożność i ścisły nadzór lekarski jest wymagany w przypadku stosowania preparatu u chorych z nadciśnieniem tętniczym, z zastoinową niewydolnością serca, z chorobą niedokrwienną serca, z chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgowych oraz u chorych z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (cukrzyca, palenie tytoniu, hiperlipidemia). Jeżeli należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Preparat, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, niekiedy prowadzących do śmierci, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, złuszczające zapalenie skóry. Reakcje te występują bardzo rzadko i najczęściej pojawiają się w 1. miesiącu stosowania preparatu. W razie wystąpienia pierwszych objawów zmian skórnych (wysypka, zmiany chorobowe błon śluzowych) lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Stosowanie NLPZ może być związane z wystąpieniem reakcji fotoalergicznych. Stosowanie preparatu może powodować wystąpienie reakcji nadwrażliwości, w tym fotoalergicznego zapalenia skóry po ekspozycji na promienie słoneczne lub UV. Ustąpienie objawów skórnych po zaprzestaniu stosowania preparatu może trwać kilka miesięcy. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości krzyżowej z innymi pochodnymi kwasu arylopropionowego, fenofibratami oraz pochodnymi benzoilu lub benzofenonu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zmian skórnych (np. zaczerwienienie, wysypka, świąd, mrowienie lub pieczenie, rumień) należy natychmiast zaprzestać stosowania preparatu i skonsultować się z lekarzem. U chorych na porfirię preparat może być stosowany tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne, po wcześniejszym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia (np. niewyraźne widzenie) należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem okulistą. Preparat, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, rzadko może powodować reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje anafilaktyczne mogące stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Jeżeli wystąpią objawy nadwrażliwości (w tym pokrzywka, duszność, obrzęk naczynioruchowy) należy natychmiast zaprzestać stosowania preparatu i skonsultować się z lekarzem. Preparat może maskować objawy zakażenia. Jeżeli podejrzewasz zakażenie skonsultuj się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zastosowanie odpowiedniego leczenia. Preparat nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Jeżeli lekarz zaleci długotrwałe stosowanie preparatu należy regularnie kontrolować czynność nerek i wątroby oraz morfologię krwi. Długotrwałe stosowanie preparatu może powodować wystąpienie bólu głowy, którego nie należy leczyć zwiększając dawkę preparatu. Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych (zwłaszcza gdy stosuje się równolegle różne leki przeciwbólowe) m
oże prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek, włącznie z niewydolnością nerek (nefropatia postanalgetyczna). Spożywanie alkoholu zwiększa nasilenie i ryzyko działań niepożądanych. Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet, które planują ciążę. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? U niektórych osób preparat może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia widzenia, senność, zawroty głowy, zmęczenie lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, co może upośledzać sprawność psychofizyczną i ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. W szczególności zaburzenia te mogą się nasilać u osób spożywających alkohol.

Dawkowanie preparatu Ketoprofen-SF

Preparat ma postać kapsułek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: zwykle 50–200 mg 1 raz na dobę lub w 2 dawkach podzielonych. Dawka maksymalna wynosi 200 mg na dobę. Ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych osoby w podeszłym wieku wymagają szczególnej obserwacji (zwłaszcza pod kątem wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego). Nie stosować u dzieci i młodzieży. U osób z zaburzeniami czynności nerek i u osób w podeszłym wieku zaleca się zmniejszenie dawki początkowej, a w leczeniu podtrzymującym stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. U osób z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować najmniejsze skuteczne dawki i monitorować czynność wątroby. Sposób stosowania: Preparat w postaci kapsułek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Kapsułki należy przyjmować w trakcie posiłku lub po nim, połykać w całości (nie rozgryzać, nie żuć) popijając dużą ilością płynu.

Czy można stosować Ketoprofen-SF w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek (zobacz ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”). Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w III trymestrze ciąży z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia u płodu przewodu tętniczego, ryzyka uszkodzenia nerek płodu oraz zahamowania czynności skurczowej macicy. Nie należy stosować preparatu w I i II trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w I i II trymestrze ciąży jest dopuszczone wyłącznie na wyraźne zlecenie lekarza i pod jego nadzorem, w przypadkach gdy po rozważeniu stosunku oczekiwanych korzyści dla matki do możliwego ryzyka dla płodu uzna on stosowanie preparatu za absolutnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku. Nie należy stosować preparatu u kobiet karmiących piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest z poniżej wymienionymi lekami: ­ kwasem acetylosalicylowym (nazywanym potocznie aspiryną), salicylanami lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym inhibitorami COX-2, takimi jak np. celekoksyb, etorykoksyb (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego; należy unikać stosowania ketoprofenu z innymi NLPZ) ­ lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna, heparyna oraz lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak tyklopidyna, klopidogrel (możliwe nasilenie działania; zwiększenie ryzyka krwotoku; jeżeli równoległe stosowanie jest konieczne niezbędny jest ścisły nadzór lekarza) ­ litem (możliwe zwiększenie stężenia litu i nasilenie jego działań toksycznych; zaleca się kontrolę stężenia litu we krwi) ­ fenytoiną (ryzyko nasilenia jej działania; zaleca się kontrolę stężenia fenytoiny we krwi) ­ metotreksatem (przyjęcie ketoprofenu w ciągu 24 godzin przed lub po podaniu metotreksatu może skutkować zwiększeniem stężenia metotreksatu i nasilać jego działania toksyczne) ­ metotreksatem w dawkach większych niż 15 mg na tydzień (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu i nasilenie jego działań toksycznych, niekiedy ciężkie zatrucia prowadzące do śmierci) ­ metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu i nasilenie jego działań toksycznych; raz w tygodniu należy kontrolować pełną morfologię krwi; w przypadku zaburzeń czynności nerek oraz u chorych w podeszłym wieku badania należy wykonywać częściej) ­ kortykosteroidami lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego) ­ lekami moczopędnymi, np. furosemidem, lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny oraz beta-blokerami takimi jak np. propranolol (możliwe zmniejszenie skuteczności ich działania; zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki; należy zadbać o odpowiednie nawodnienie chorego i kontrolować czynność nerek) ­ pentoksyfiliną (zwiększone ryzyko krwawienia; zaleca się częstą kontrolę czasu protrombinowego) ­ glikozydami nasercowymi np. digoksyną (ryzyko zwiększenia niewydolności serca i zwiększenia stężenie glikozydów nasercowych we krwi) ­ lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub innymi lekami powodującymi hiperkaliemię (ryzyko hiperkaliemii) ­ lekami trombolitycznymi (zwiększone ryzyko krwawienia) ­ probenecydem i sulfinpirazonem (nasilenie i wydłużenie czasu działania ketoprofenu) ­ cyklosporyną i takrolimusem (zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki) ­ doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, pochodnymi sulfonylomocznika (zaleca się częsta kontrolę stężenia glukozy) ­ antybiotykami z grupy chinolonów (zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek) ­ lekami zobojętniającymi sok żołądkowy (możliwe zmniejszenie wchłaniania ketoprofenu).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Ketoprofen-SF może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występują działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego. Bardzo często lub często: nudności, wymioty, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, zaparcia, owrzodzenie przewodu pokarmowego niekiedy z krwawieniem i perforacją. Niezbyt często lub rzadko: zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, smołowate stolce, krwawe wymioty, zaostrzenie zapalenia okrężnicy, zaostrzenie choroby Leśniowskiego i Crohna, zwężenie jelit, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby. Często lub niezbyt często: bóle i zawroty głowy, zmęczenie, bezsenność, pobudzenie, drażliwość, zaburzenia widzenia, szumy uszne. Bardzo rzadko: niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, zawał serca, zaburzenia hematologiczne, w tym niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, wydłużenie czasu krwawienia, zahamowanie czynności szpiku kostnego (jeżeli wystąpią objawy takie jak: gorączka, ból gardła, objawy grypopodobne, powierzchowne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, zmęczenie, krwawienie z nosa, siniaki, wybroczyny lub plamica należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą to być pierwsze objawy zaburzeń hematologicznych). Możliwe zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, hiperkaliemia, obrzęki, bardzo rzadko martwica brodawek nerkowych. Rzadko pogorszenie stanów zapalnych związanych z zakażeniem (np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi); w razie pojawienia się objawów zakażenia lub pogorszenia się istniejącego stanu zapalnego należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło, reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne, łysienie) i reakcje anafilaktyczne, w tym stanowiący zagrożenie życia wstrząs anafilaktyczny (nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, krtani, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli, napad astmy oraz ciężkie reakcje skórne: martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona. Długotrwałe stosowanie ketoprofenu w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru.