Leukeran (chlorambucyl) – tabl. powl.

Co to jest Leukeran?

Jest to lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Co zawiera i jak działa Leukeran?

Substancją czynną preparatu jest chlorambucyl. Jest to związek organiczny stosowany jako lek przeciwnowotworowy. Wykazuje działanie alkilujące w stosunku do makrocząsteczek biologicznych, w szczególności do DNA, co prowadzi do ich chemicznej modyfikacji. Alkilacja powoduje uszkodzenie struktury DNA, zaburzenia syntezy kwasów nukleinowych (DNA i RNA) oraz białek i prowadzi do śmierci komórki. Działanie cytotoksyczne preparatu dotyczy szczególnie komórek szybko dzielących się (w których mechanizmy naprawy DNA są niewystarczające) jakimi są komórki nowotworowe. Chlorambucyl jest stosowany doustnie przede wszystkim w chemioterapii przewlekłej białaczki limfatycznej.

Kiedy stosować Leukeran?

Preparat jest wskazany w następujących chorobach: · chłoniak Hodgkina · niektóre postaci chłoniaka nieziarniczego złośliwego (non-Hodgkin’s lymphoma) · przewlekła białaczka limfatyczna · makroglobulinemia Waldenstroma.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Należy unikać stosowania preparatu w ciąży, szczególnie w I trymestrze. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Leukeran?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Preparat jest lekiem cytotoksycznym. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Pomiędzy preparatem a innymi chemioterapeutykami (z grupy leków alkilujących) może wystąpić krzyżowa reakcja nadwrażliwości w postaci wysypki skórnej. U chorych z upośledzoną odpornością nie należy stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje z powodu ryzyka wystąpienia uogólnionej choroby poszczepiennej mogącej spowodować zgon. Odpowiedź immunologiczna na inne szczepienia może być osłabiona. Preparat ma działanie cytotoksyczne i należy postępować zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków cytotoksycznych. Kontakt z tabletkami nie stwarza zagrożenia, o ile nie została naruszona zewnętrzna warstwa powlekająca. Tabletek nie należy dzielić. Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania hematologiczne (morfologię krwi) ze względu na prawdopodobieństwo wystąpienia zahamowania czynności szpiku kostnego, które może niekiedy być nieodwracalne. Istnieje ryzyko wystąpienia leukopenii (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukocytów] w morfologii krwi), neutropenii (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi) oraz małopłytkowości (zmniejszenie liczby płytek krwi) i niedokrwistości. Wystąpienie pierwszych objawów zaburzeń hematologicznych zwykle nie wymaga przerwania leczenia, należy jednak wziąć pod uwagę możliwość dalszego zmniejszania się liczby krwinek białych przez okres 10 dni lub dłuższy po podaniu ostatniej dawki. Nie należy stosować preparatu u chorych po wcześniejszej (niedawnej) radioterapii lub chemioterapii z zastosowaniem innych leków cytotoksycznych. Jeżeli występują nacieki limfocytów w szpiku kostnym lub szpik jest hipoplastyczny stosowana dawka preparatu nie powinna przekraczać 0,1 mg/kg masy ciała na dobę. Należy zachować szczególną ostrożność u dzieci z zespołem nerczycowym, u chorych leczonych tzw. metodą pulsów z zastosowaniem dużych dawek oraz u chorych na padaczkę. Chorzy z tych grup powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją medyczną ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego. Chorzy z zaburzeniami czynności nerek wymagają ścisłej obserwacji medycznej i regularnych badań laboratoryjnych. Są oni szczególnie narażeni na związane z azotemią (stan, w którym stężenie związków zawierających azot we krwi jest zwiększone skutkiem niewydolności nerek) zahamowanie czynności szpiku kostnego. Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby. W każdym przypadku indywidualnie lekarz rozważy zasadność stosowania leku i ustali odpowiednie w danym przypadku dawkowanie. Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem wystąpienia wtórnych nowotworów (zwłaszcza białaczek i zespołów mielodysplastycznych), szczególnie w przypadku leczenia długotrwałego. Ponieważ stosowanie preparatu jest związane z ryzykiem wystąpienia ostrej białaczki lekarz przed zaleceniem preparatu, w każdym przypadku indywidualnie, rozważy stosunek ryzyka wystąpienia białaczki do oczekiwanych korzyści. Leczenie może spowodować zahamowanie czynności jajników i zaburzenia spermatogenezy, w różnym stopniu przemijające. Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: –preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn/urządzeń. Należy zachować ostrożność.

Dawkowanie preparatu Leukeran

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie należy dzielić tabletek. Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących stosowania preparatu z jedzeniem i piciem. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz określi czas trwania leczenia oraz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, oczekiwanego rezultatu, sytuacji klinicznej, oraz od tego czy preparat stosowany będzie w monoterapii czy jako składnik chemioterapii wielolekowej. W trakcie leczenia lekarz będzie dostosowywał dawkowanie w zależności od wyników badań hematologicznych (liczby krwinek białych) a także w zależności od nasilenia działań niepożądanych. Ziarnica złośliwa (choroba Hodgkina): Dorośli i dzieci: istnieje wiele różnych schematów dawkowania preparatu, zazwyczaj stosuje się leczenie skojarzone; w monoterapii zwykle 0,2 mg/kg masy ciała na dobę przez 4–8 tygodni. Niektóre postaci nieziarniczych chłoniaków złośliwych (non-Hodgkin’s lymphoma): Dorośli i dzieci: dawka początkowa w monoterapii 0,1–0,2 mg/kg masy ciała na dobę przez 4–8 tygodni, po czym lekarz dostosuje dawki w leczeniu podtrzymującym. Preparat jest skuteczny w leczeniu chorych z zaawansowanym stadium rozlanego chłoniaka limfocytowego oraz chorych, u których występuje wznowa po radioterapii. Przewlekła białaczka limfatyczna: Dorośli: leczenie rozpoczyna się zazwyczaj u chorych z wyraźnymi objawami lub z zaburzeniami czynności szpiku kostnego (z wyjątkiem niewydolności szpiku) potwierdzonymi w morfologii krwi; początkowo 0,15 mg/kg masy ciała na dobę aż do zmniejszenia liczby krwinek białych do 10 000/mikrolitr, po zakończeniu 1. cyklu lekarz może wznowić leczenie po 4 tygodniach stosując dawkę 0,1 mg/kg masy ciała na dobę. Chorzy z niewydolnością szpiku powinni być najpierw leczeni prednizolonem, a stosowanie preparatu może być rozpoczęte dopiero po przywróceniu czynności szpiku. Makroglobulinemia Waldenstroma: Dorośli: dawka początkowa wynosi 6–12 mg na dobę do momentu wystąpienia leukopenii, następnie 2–8 mg na dobę. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub zaburzeń czynności nerek lekarz odpowiednio dostosuje dawkowanie. U osób w podeszłym wieku zaleca się regularne badanie parametrów określających czynność wątroby i nerek, a w razie wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń ich czynności należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Czy można stosować Leukeran w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?. Jeżeli jest to możliwe nie należy stosować preparatu w ciąży, szczególnie w I trymestrze. W każdym przypadku indywidualnie lekarz rozważy korzyści dla matki w stosunku do ryzyka dla płodu. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. U chorych z upośledzoną odpornością nie należy stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje z powodu ryzyka wystąpienia uogólnionej choroby poszczepiennej mogącej spowodować zgon. Odpowiedź immunologiczna na inne szczepienia może być osłabiona. Fenylbutazon (lek przeciwzapalny) może nasilać toksyczne działania preparatu i dlatego może być konieczne zmniejszenie stosowanych dawek.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Leukeran może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Nasilenie działań niepożądanych preparatu może być większe, jeżeli jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami. Bardzo często możliwe zahamowanie czynności szpiku i zaburzenia hematologiczne: leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukocytów] w morfologii krwi), neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi), pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich elementów morfotycznych w morfologii krwi), małopłytkowość, niedokrwistość. Często: nudności i wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, napady padaczkowe u dzieci z zespołem nerczycowym, wtórne nowotwory (zwłaszcza białaczki i zespoły mielodysplastyczne) szczególnie po długotrwałym leczeniu. Niezbyt często lub rzadko możliwe: reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), niebezpieczny dla życia zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, ogniskowe i/lub uogólnione napady padaczkowe (szczególne ryzyko występuje u chorych z drgawkami w wywiadzie), zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych), gorączka polekowa. Bardzo rzadko możliwe śródmiąższowe zapalenie płuc, włóknienie płuc (niekiedy odwracalne), zaburzenia motoryczne (drżenia i mimowolne drgania mięśni, neuropatia obwodowa), nieodwracalna niewydolność szpiku kostnego, jałowe zapalenie pęcherza moczowego.