Lincocin (linkomycyna) – kaps.

Co to jest Lincocin?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk linkozamidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Kiedy stosować Lincocin?

Preparat jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie beztlenowe, a także wrażliwe szczepy paciorkowców lub gronkowców, gdy zastosowanie innych antybiotyków jest niewłaściwe lub przeciwwskazane lub gdy leczenie innymi antybiotykami jest nieskuteczne: · zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków podniebiennych, ucha środkowego · zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zachłystowe zapalenie płuc, ropień płuca, ropniak opłucnej · zakażenia skóry i tkanek miękkich · zakażenia kości i stawów, w tym zapalenie szpiku kostnego · posocznica.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na klindamycynę.

Dawkowanie preparatu Lincocin

Preparat ma postać kapsułek do stosowania doustnego lub roztworu do wstrzyknięć i infuzji. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Kapsułki doustne: 500 mg 3 razy na dobę, co 8 godzin, w ciężkich zakażeniach 500 mg 4 razy na dobę, co 6 godzin. Preparat do wstrzyknięć i infuzji: -podania domięśniowe: 600 mg co 24 godziny, w ciężkich zakażeniach 600 mg co 12 godzin lub częściej; -podania dożylne: 600–1000 mg co 8–12 godzin we wlewie trwającym co najmniej 60 min, w ciężkich zakażeniach lekarz może zwiększyć dawkę, w zakażeniach zagrażających życiu do 8 g na dobę. Nierozcieńczonego preparatu w postaci roztworu do wstrzyknięć i infuzji nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Po odpowiednim rozcieńczeniu preparat powinien być podawany we wlewie dożylnym trwającym co najmniej 60 minut (lub dłużej w zależności od dawki). Dzieci po 1. miesiącu życia: Kapsułki doustne: nie zaleca się stosowania preparatu w postaci kapsułek doustnych u dzieci ze względu na niemożność dostosowania dawki. Preparat do wstrzyknięć i infuzji: -podania domięśniowe: 10 mg/kg masy ciała 1 raz na dobę, w ciężkich zakażeniach 10 mg/kg masy ciała co 12 godzin lub częściej. -podania dożylne: we wlewie 10–20 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych. Nierozcieńczonego preparatu w postaci roztworu do wstrzyknięć i infuzji nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Po odpowiednim rozcieńczeniu preparat powinien być podawany we wlewie dożylnym trwającym co najmniej 60 minut (lub dłużej w zależności od dawki). W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza. Lekarz zwykle zaleci wydłużenie odstępów czasowych pomiędzy dawkami, a w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek lub wątroby lekarz zaleci odpowiednio mniejszą dawkę (zwykle jest to 25–35 % dawki zalecanej u osób z prawidłową czynnością nerek). Sposób podawania: Preparat w postaci kapsułek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Przez 1–2 godzin przed przyjęciem preparatu oraz przez 1–2 godzin po jego przyjęciu nie należy przyjmować pokarmów. Czas trwania leczenia: Lekarz określi czas trwania leczenia. W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni.

Czy można stosować Lincocin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz: ­ erytromycynę, lub inne antybiotyki z grupy makrolidów ­ leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe ­ leki zawierające kaolin i/lub pektynę. Nie należy równolegle z linkomycyną stosować erytromycyny, ani innych antybiotyków z grupy makrolidów, ponieważ mogą one wzajemnie osłabiać swoje działanie. Linkomycyna może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśnowe. Jeżeli leki takie są stosowane równolegle z preparatem należy zachować ostrożność. Leki zawierające kaolin i pektynę hamują istotnie wchłanianie doustnie przyjmowanej linkomycyny. Dlatego leki te należy przyjmować co najmniej 2 godziny wcześniej lub 3–4 godzin później niż linkomycynę, aby uniknąć interakcji. Drobnoustroje oporne na działanie klindamycyny są również oporne na działanie linkomycyny (tzw. oporność krzyżowa). Wpływ preparatu na wyniki badań laboratoryjnych: Preparat może mieć wpływ na wyniki oznaczeń aktywności fosfatazy zasadowej we krwi.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Lincocin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie błony śluzowej przełyku, rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się m. in. biegunką), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka, plamica małopłytkowa, neutropenia/leukopenia/agranulocytoza (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów/zmniejszenie liczby krwinek białych czyli leukocytów/znaczne zmniejszenie liczby granulocytów), niedokrwistość aplastyczna, nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, zapalenie pochwy), zaburzenie rytmu serca. Możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne), takie jak: wysypka, świąd, pokrzywka, wykwity plamiste, pęcherzowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), niedociśnienie tętnicze, duszność, wstrząs anafilaktyczny, a także, ciężkie reakcje skórne takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. W przypadku pozajelitowego podawania może wystąpić gwałtowne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza gdy lek podawany jest zbyt szybko. Zbyt szybkie podawanie leku może spowodować zatrzymanie krążenia i oddechu. Możliwe także zaburzenia w miejscu podania, takie jak podrażnienie, stwardnienie, jałowy ropień, zakrzepowe zapalenie żyły.