Lomir SRO (isradypina) – kaps.

Co to jest Lomir SRO?

Lek blokujący kanały wapniowe. Działa głównie na naczynia krwionośne powodując zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie naczyń. Obniża ciśnienie tętnicze i zmniejsza obwodowy opór naczyniowy.

Co zawiera i jak działa Lomir SRO?

Substancją czynną preparatu jest isradypina, pochodna dihydropirydyny należąca do grupy leków zwanych antagonistami wapnia (lub blokerami kanału wapniowego). Działanie leków z tej grupy polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Isradypina blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia jest niezbędne do skurczu komórek mięśniowych. Zablokowanie przez isradypinę kanałów wapniowych powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich i rozszerzenie naczyń tętniczych. Bezpośrednim skutkiem takiego działania isradypiny jest obniżenie ciśnienia tętniczego. Rozszerzenie tętniczek obwodowych zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Isradypina zmniejsza też opór w naczyniach wieńcowych i mózgowych. Wywiera niewielki wpływ na automatyzm węzła zatokowo-przedsionkowego, lecz nie wpływa na przewodzenie przedsionkowo-komorowe ani na czynność skurczową serca. Isradypina wykazuje także działanie natriuretyczne (zwiększające wydalanie sodu z moczem) i moczopędne, co przyczynia się do jej działania przeciwnadciśnieniowego. U chorych z nadciśnieniem tętniczym, zależne od dawki obniżenie ciśnienia tętniczego zarówno w pozycji stojącej jak i leżącej uzyskiwane jest po 2–3 godzinach po przyjęciu pojedynczej dawki. Przyjmowanie preparatu 1 raz na dobę zapewnia kontrolę ciśnienia tętniczego przez 24 godziny. Istotne obniżenie ciśnienia tętniczego uzyskuje się po 7 dniach leczenia ale uzyskanie działania maksymalnego wymaga 3–4 tygodni stosowania preparatu.

Kiedy stosować Lomir SRO?

Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne pochodne dihydropirydyny. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · wstrząs kardiogenny · niestabilna dławica piersiowa · zawał serca (podczas zawału serca i w okresie miesiąca po wystąpieniu zawału). Preparatu nie wolno stosować w ciąży, o ile w ocenie lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Lomir SRO?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Należy zachować szczególną ostrożność jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie: · zaburzenia czynności wątroby (konieczne może być indywidualne dostosowanie dawkowania przez lekarza) · zaburzenia czynności nerek · przewlekłą niewydolność serca · zespół chorego węzła zatokowego (przy braku wszczepionego stymulatora) · niskie ciśnienie skurczowe · zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. znaczne zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie aorty) · małą rezerwę sercową. W przypadku występowania któregokolwiek z wymienionych wyżej zaburzeń przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. U osób w podeszłym wieku zaleca się indywidualne dostosowanie dawkowania przez lekarza. W okresie stosowania preparatu może wystąpić dławica piersiowa, zwłaszcza u chorych z wcześniej istniejącymi zaburzeniami tętnic wieńcowych. U chorych z wcześniej istniejącą dławicą piersiową częstość, czas trwania i ciężkość napadów dławicowych może ulec zwiększeniu na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Jeżeli wystąpią objawy nadwrażliwości należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu. W okresie stosowania preparatu należy unikać stosowania ryfampicyny lub innych leków zwiększających aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (np. ziele dziurawca, fenobarbital, fenytoina i karbamazepina). Leki te mogą znacznie zmniejszać skuteczność działania isradypiny. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie ma badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. U niektórych osób, preparat może powodować zawroty głowy, omdlenia, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia widzenia (widzenie niewyraźne) lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Osoby, u których wystąpią wyżej wymienione lub podobne objawy nie powinny prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń/maszyn czy wykonywać innych czynności wymagających wzmożonej uwagi.

Dawkowanie preparatu Lomir SRO

Preparat ma postać kapsułek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Kapsułki należy przyjmować w całości (nie rozgryzać), 1 raz na dobę. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze: zwykle zalecana dawka wynosi 5 mg 1 raz na dobę. Jeżeli po 4 tygodniach stosowania preparatu jego działanie nie jest wystarczająco skuteczne lekarz może zalecić dodatkowo inne leki przeciwnadciśnieniowe (np. z grupy tiazydowych leków moczopędnych, inhibitorów konwertazy angiotensyny lub beta-blokerów). Jeżeli równolegle stosowana jest cymetydyna należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ wymagane jest zmniejszenie dawki o połowę. U osób z zaburzeniami czynności wątroby, z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku lekarz dostosuje dawkowanie indywidualnie; zwykle zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg 1 raz na dobę. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci. Nie zaleca się stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Czy można stosować Lomir SRO w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania preparatu w okresie ciąży jest niewystarczające. Nie należy stosować preparatu w ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne i w ocenie lekarza oczekiwane korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem dla płodu. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy unikać równoległego stosowania preparatu z fenytoiną lub ryfampicyną. Preparaty zwiększające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. ryfampicyna, ziele dziurawca, fenobarbital, fenytoina i karbamazepina) mogą powodować znaczne zmniejszenie stężenia isradypiny we krwi i osłabiać jej działanie. Należy unikać stosowania tych leków w okresie stosowania preparatu. Preparaty zmniejszające aktywność izoenzymu 3A cytochromu P450 (takie jak np. diltiazem, ketokonazol, itrakonazol lub inne azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, indynawir, nelfinawir, inhibitory odwrotnej transkryptazy, takie jak delawirdyna, antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i inne) mogą hamować metabolizm isradypiny i powodować zwiększenie jej stężenia we krwi oraz nasilenie jej działania. Mogą także zwiększać częstość występowania działań niepożądanych (np. obrzęków obwodowych). Należy zachować szczególną ostrożność. Równoległe stosowanie preparatu z doustnie przyjmowanym baklofenem może nasilić przewidywane obniżenie ciśnienia tętniczego. Konieczna może być regularna kontrola ciśnienia tętniczego i odpowiednie dostosowanie dawkowania przez lekarza. Równoległe stosowanie cymetydyny powoduje zwiększenie dostępności biologicznej isradypiny. Dawkę preparatu należy zmniejszyć o połowę, zgodnie z zaleceniami lekarza. Preparat może powodować niewielkie zwiększenie dostępności biologicznej propranololu. Sok grejpfrutowy może powodować zwiększenie stężenia isradypiny we krwi oraz nasilenie jej działania.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Lomir SRO, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występujące działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe, nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca, bóle głowy. Do często lub niezbyt często występujących działań niepożądanych należą: zawroty głowy, kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), niedociśnienie tętnicze, duszność, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wysypka, wielomocz, zmęczenie, złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała. Rzadko lub bardzo rzadko: małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia), niedokrwistość, zmniejszenie apetytu, anoreksja, depresja, lęk, nerwowość, zaburzenia czucia, uczucie mrowienia lub drętwienia (parestezje), senność, zaburzenia widzenia, widzenie niewyraźne, komorowe zaburzenia rytmu serca, zawał serca, niewydolność serca, dławica piersiowa, migotanie przedsionków, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), kaszel, wymioty, nudności, rozrost dziąseł, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, bóle mięśni i stawów, impotencja, ginekomastia, osłabienie, skórne reakcje nadwrażliwości, nadwrażliwość na światło, nadmierne pocenie się, reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu). Częstość nieznana: bezsenność, przejściowy napad niedokrwienny, udar, omdlenia, zaparcia, biegunki, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ospałość, ból w klatce piersiowej.