Loper (loperamid) – tabl.

Co to jest Loper?

Preparat o działaniu przeciwbiegunkowym.

Co zawiera i jak działa Loper?

Substancją czynną preparatu jest loperamid, syntetyczny opioid. Loperamid wiąże się z receptorami opioidowymi komórek ściany jelita hamując perystaltykę i wydłużając czas pasażu treści jelitowej. Loperamid zmniejsza utratę wody i elektrolitów oraz zmniejsza natychmiastową potrzebę wypróżnienia (parcie na stolec). Działanie preparatu skutkuje zmniejszeniem częstości i liczby wypróżnień oraz poprawą konsystencji stolca. Po podaniu doustnym loperamid dobrze się wchłania, lecz praktycznie w całości wychwytywany jest przez wątrobę, gdzie jest metabolizowany, a następnie wydalany z żółcią (jedynie w minimalnym stopniu przenika do krążenia ogólnego).

Kiedy stosować Loper?

Preparat jest wskazany: · w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki · w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz poprawy ich konsystencji u chorych z wytworzoną przetoką jelita krętego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie należy stosować preparatu w stanach, w których należy unikać spowolnienia perystaltyki jelit z powodu ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań, w tym niedrożności jelit, rozszerzenia okrężnicy i toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Jeżeli wystąpi zaparcie, wzdęcie brzucha lub niedrożność jelit należy niezwłocznie zaprzestać stosowania preparatu. Nie należy stosować jako leczenia zasadniczego w stanach takich jak: · ostra czerwonka przebiegająca z obecnością krwi w kale i wysoką gorączką · ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit · bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy · rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane ze stosowaniem antybiotyków. Nie należy stosować preparatu u dzieci do 6. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Loper?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. U chorych z biegunką, zwłaszcza u dzieci, może dojść do szybko postępującej utraty płynów oraz elektrolitów; należy zadbać o odpowiednie nawodnienie chorego, uzupełnienie płynów i elektrolitów. Jeżeli objawy nie ustąpią lub nie ulegną poprawie w ciągu 48 godzin stosowania preparatu należy przerwać jego stosowanie i skonsultować się z lekarzem. Konieczne jest ustalenie przyczyny biegunki i podjęcie odpowiedniego leczenia. U chorych na AIDS leczonych z powodu biegunki, należy przerwać stosowanie preparatu w przypadku wystąpienia pierwszych objawów wzdęcia brzucha; sporadycznie, w tej grupie chorych, może dojść do wystąpienia toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Chorzy, u których stwierdzono lub podejrzewa się zaburzenia czynności wątroby, przed zastosowaniem preparatu powinni skonsultować się z lekarzem; lekarz zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności. Zaburzenia czynności wątroby mogą prowadzić do wystąpienia toksycznego działania preparatu na ośrodkowy układ nerwowy. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny i nie powinien być stosowany przez chorych na fenyloketonurię. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy wziąć pod uwagę fakt, że w okresie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie lub senność. Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Loper

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli i dzieci po 6. roku życia: -ostra biegunka: początkowo u dorosłych 4 mg a u dzieci 2 mg, następnie 2 mg po każdym kolejnym luźnym stolcu; -przewlekła biegunka: początkowo u dorosłych 4 mg na dobę a u dzieci 2 mg na dobę, następnie, dawkę należy zmodyfikować do czasu uzyskania 1–2 normalnych stolców na dobę; zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 2–12 mg na dobę. Dawka maksymalna w ostrej i przewlekłej biegunce wynosi 16 mg na dobę u dorosłych i 6 mg/20 kg masy ciała na dobę u dzieci. Nie stosować preparatu u dzieci do 6. roku życia. U osób w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Chorzy z zaburzeniami czynności wątroby lub ich podejrzeniem, przed zastosowaniem preparatu powinni skonsultować się z lekarzem.

Czy można stosować Loper w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Przed zastosowaniem preparatu w okresie ciąży należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka, określi czy wskazane jest stosowanie preparatu w Twoim przypadku. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku! Nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Po zastosowaniu preparatu z chinidyną (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca) lub z rytonawirem (lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV) stężenie loperamidu we krwi może ulec zwiększeniu; znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. Leki takie jak azole przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol) oraz gemfibrozyl powodują zwiększenie stężenia loperamidu we krwi i mogą nasilać jego działanie. Leczenie skojarzone z desmopresyną podawaną doustnie powodowało zwiększenie stężenia desmopresyny we krwi.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Loper może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często lub niezbyt często: bóle i zawroty głowy, bezsenność, bóle brzucha, ból w nadbrzuszu, wymioty, wzdęcia, nudności, zaparcia, niestrawność i uczucie suchości w jamie ustnej. Niezbyt często wysypka. Rzadko: utrata świadomości, otępienie, obnizony poziom świadomości, zaburzenia koordynacji, zwężenie źrenicy, niedrożność jelit (w tym porażenna), rozszerzenie okrężnicy, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, zmęczenie, zatrzymanie moczu. Rzadko: świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, w tym stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia wstrząs anafilaktyczny oraz ciężkie reakcje skórne: wysypka pęcherzowa, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy oraz martwica toksyczna rozpływna.