Manti (glin (wodorotlenek glinu) + magnez (wodorotlenek magnezu) + simetykon) – tabl. do rozgryzania i żucia

Co to jest Manti?

Lek zobojętniający sok żołądkowy.

Co zawiera i jak działa Manti?

Preparat zawiera 3 substancje czynne: wodorotlenek glinu oraz wodorotlenek magnezu i simetikon. Związki glinu i magnezu reagują z kwasem solnym zawartym w soku żołądkowym czego skutkiem jest zobojętnienie odczynu soku żołądkowego (zwiększa się pH soku żołądkowego). Ogranicza to uszkadzający wpływ soku żołądkowego na błonę śluzową przełyku, żołądka i dwunastnicy. Simetikon zawarty w preparacie zmniejsza dolegliwości związane z nadmierną ilością gazu w przewodzie pokarmowym.

Kiedy stosować Manti?

Preparat jest wskazany w leczeniu objawowym dolegliwości związanych z: · chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy · nieżytem żołądka · nadkwaśnością · przepukliną rozworu przełykowego · niestrawnością i innymi zaburzeniami żołądkowymi.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie ciężka niewydolność nerek, zwłaszcza leczona dializami lub fenyloketonuria. Nie stosować u dzieci do 6. roku życia. Nie należy stosować w ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Manti?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Dlatego przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie zaburzenia czynności nerek. Należy zachować szczególną ostrożność u osób z niewydolnością nerek (może wystąpić kumulacja jonów magnezu i glinu). W razie utrzymywania się objawów dłużej niż kilka dni należy skonsultować się z lekarzem. Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek preparatu może doprowadzić do hipofosfatemii (zmniejszonego stężenia fosforanów). Nie należy stosować preparatu długotrwale. Preparat oraz inne leki zobojętniające kwas solny mogą zmieniać wchłanianie wielu leków; należy zachować co najmniej dwugodzinny odstęp pomiędzy stosowaniem preparatu i innych leków podawanych doustnie. Preparat może maskować objawy krwawienia do przewodu pokarmowego u osób stosujących niesteroidowe leki przeciwzapalne. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ –preparat zawiera sorbitol; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinny stosować preparatu ­ –preparat zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny; osoby chore na fenyloketonurię nie powinny stosować preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Manti

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy żuć/ssać; nie połykać w całości. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zwykle 1–3 tabletki między posiłkami, przed snem oraz w razie wystąpienia dolegliwości. Nie należy przyjmować więcej niż 12 tabletek na dobę. Nie stosować maksymalnych dawek dłużej niż 2 tygodnie.

Czy można stosować Manti w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Preparatu nie należy stosować w ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty Preparat zmniejsza wchłanianie antybiotyków z grupy tetracyklin (np. doksycyklina) czy fluorochinolonów (np. ciprofloksacyna, norfloksacyna), antagonistów receptora H2 (stosowanych w chorobie wrzodowej), antybiotyków makrolidowych (azytromycyna), leków pierwotniakobójczych i bakteriobójczych (metronidazol), leków stosowanych w nadciśnieniu tętniczym (inhibitorów konwertazy angiotensyny), beta adrenolityków (atenolol, propranolol), leków uspokajających i nasennych (pochodnych benzodiazepiny i neuroleptyków fenotiazynowych), preparatów żelaza, leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol), przeciwprątkowych (izoniazyd), glikokortykosteroidów (np. kortyzol, kortyzon, kortykosteron), salicylanów (np. kwas acetylosalicylowy), leków stosowanych m.in. w niewydolności serca i migotaniu przedsionków (digoksyna), leków stosowanych w padaczce (fenytoina), leków stosowanych w niedoczynności tarczycy (lewotyroksyna). Preparat może zwiększyć wchłanianie: doustnych leków przeciwcukrzycowych z grupy pochodnych sulfonylomocznika (glipizyd, glibenklamid, chlorpropamid, tolbutamid), leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny), niektórych antybiotyków (amoksycylina), leków stosowanych w chorobie niedokrwiennej serca i nadciśnieniu tętniczym (nifedypina), leków stosowanych w zaburzeniach krążenia mózgowego (pentoksyfilina), leków stosowanych w nieżycie nosa i zapaleniu zatok (pseudoefedryna).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Manti może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Mogą wystąpić: zaparcia i biegunki, nudności, wymioty, jasne zabarwienie kału, wzdęcia. Długotrwałe stosowanie preparatu (zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek) może doprowadzić do wystąpienia: niewydolności nerek, zachwiania równowagi elektrolitowej oraz zwiększenia stężenia magnezu, encefalopatii (zaburzenia czynności mózgu), bólów kości i rozmiękania kości (osteomalacja), zmniejszenia aktywności i zaburzeń pamięci. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości.