Mefacit (kwas mefenamowy) – tabl.

Co to jest Mefacit?

Jest to preparat o działaniu ogólnym zawierający niesteroidowy lek przeciwzapalny.

Co zawiera i jak działa Mefacit?

Substancją czynną preparatu jest kwas mefenamowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu antranilowego, tzw. fenamatów. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Kwas mefenamowy przeciwdziała syntezie prostaglandyn, substancji odgrywających znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Działanie kwas mefenamowego polega przede wszystkim na hamowaniu aktywności cyklooksygenaz (zarówno COX-1 jak i COX-2). Enzymy te biorą udział w reakcjach prowadzących do powstania prostaglandyn z lipidów błon komórkowych. Kwas mefenamowy nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi uzyskiwane jest w ciągu 2–4 godzin po podaniu. Kwas mefenamowy przenika przez łożysko, a także do mleka kobiet karmiących piersią.

Kiedy stosować Mefacit?

Preparat jest wskazany w leczeniu objawowym: · bólów różnego pochodzenia o słabym lub umiarkowanym nasileniu, w tym bólów głowy, mięśni, zębów, bólów pourazowych, nerwobólów, reumatoidalnego zapalenia stawów kręgosłupa, choroby zwyrodnieniowej stawów · bolesnego miesiączkowania.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie objawy uczulenia na kwas acetylosalicylowy (potocznie nazywany aspiryną) lub na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, ketoprofen). Uczulenie to mogło objawiać się w postaci reakcji nadwrażliwości takich jak np. napad astmy, skurcz oskrzeli, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy lub reakcje skórne, w tym pokrzywka, wysypka, rumień. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób: ­ z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem lub perforacją, w tym po zastosowaniu NLPZ ­ z przewlekłymi stanami zapalnymi górnego lub dolnego odcinka przewodu pokarmowego ­ z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek ­ z ciężką niewydolnością serca oraz · u osób stosujących równolegle inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 · u kobiet w III trymestrze ciąży · u dzieci do 14. roku życia. Nie należy stosować preparatu u kobiet w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Mefacit?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Stosowanie preparatu w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą być przyczyną zgonu i niekoniecznie muszą być poprzedzone objawami ostrzegawczymi. Objawy te mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, także u osób bez wcześniejszych zaburzeń czynności przewodu pokarmowego. Powikłania te są szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku. Zawsze należy niezwłocznie poinformować lekarza o wszelkich nietypowych objawach ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu). Jeżeli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Duże dawki, podeszły wiek, zły stan ogólny, a także palenie tytoniu i spożywanie alkoholu zwiększa ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego. Należy zachować ostrożność u chorych przyjmujących leki zwiększające ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym choroby wrzodowej lub krwawienia (np. kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe takie jak warfaryna, leki hamujące agregację płytek krwi, w tym nawet małe dawki kwasu acetylosalicylowego [zwanego potocznie aspiryną], leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). Lekarz może zalecić stosowanie leków osłonowych, takich jak np. inhibitory pompy protonowej lub mizoprostol. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek nietypowych objawów dotyczących przewodu pokarmowego. W razie wystąpienia biegunki zalecane jest czasowe zaprzestanie stosowania preparatu. Nawracające, uporczywe biegunki stanowią przeciwwskazanie do stosowania preparatu (zalecana konsultacja lekarska). Ze względu na możliwość zaostrzenia choroby, u chorych z przebytym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego i Crohna, preparat może być stosowany wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim i z zachowaniem ostrożności. Szczególną ostrożność należy zachować jeżeli preparat jest stosowany u osób z nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów, z obrzękami (stosowanie NLPZ może powodować zatrzymanie płynów i obrzęki). Chorzy powinni pozostawać pod kontrolą lekarza; zaleca się monitorowanie czynności serca oraz nerek. Długotrwałe stosowanie NLPZ w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru. Szczególna ostrożność i ścisły nadzór lekarski jest wymagany w przypadku stosowania preparatu u chorych z nadciśnieniem tętniczym, z zastoinową niewydolnością serca, z chorobą niedokrwienną serca, z chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgowych oraz u chorych z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (cukrzyca, palenie tytoniu, hiperlipidemia). Jeżeli należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Nie należy stosować preparatu u chorych na astmę oskrzelową, także jeżeli występowała ona w przeszłości ani u chorych z nieżytem nosa, z polipami nosa oraz osób ze skłonnością do reakcji alergicznych (stosowanie preparatu związane jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia napadu astmy lub skurczu oskrzeli powodującego trudności w oddychaniu; konieczny dostęp do pomocy medycznej). Nie należy stosować preparatu u chorych odwodnionych lub z niewydolnością nerek. Długotrwałe stosowanie preparatu może powodować martwicę brodawek nerkowych i inne uszkodzenia rdzenia nerki. Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u chorych z zaburzeniami przepływu nerkowego. Grupa zwiększonego ryzyka obejmuje chorych z zastoinową niewydolnością serca i innymi zaburzeniami czynności serca, z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, stosujących leki moczopędne lub przeciwnadciśnieniowe, znacznie odwodnionych a także osoby w podeszłym wieku. U tych chorych zaleca się kontrolowanie czynności nerek. Zaburzenia te mają charakter przemijający i ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu. Stosowanie preparatu może być związane ze zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych i zmianami innych parametrów charakteryzujących czynność wątroby. Zmiany te mają zwykle charakter przemijający. W razie ich wystąpienia należy jednak niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który może zalecić zaprzestanie stosowania preparatu. Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem niedokrwistości i/lub zaburzeń procesu krzepnięcia krwi (wydłużenie czasu krwawienia). W przypadku długotrwałego stosowania preparatu należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz parametry charakteryzujące proces krzepnięcia. Preparat, podobnie jak inne NLPZ, może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, niekiedy prowadzących do śmierci, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, złuszczające zapalenie skóry. Reakcje te występują bardzo rzadko i najczęściej pojawiają się w 1. miesiącu stosowania preparatu. W razie wystąpienia pierwszych objawów zmian skórnych (wysypka, zmiany chorobowe błon śluzowych) lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Należy zachować ostrożność: · u chorych z toczniem rumieniowatym układowym oraz mieszaną chorobą tkanki łącznej (zwiększone ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych) · u chorych na padaczkę. Preparat, podobnie jak inne NLPZ, może maskować objawy zakażenia. Jeżeli podejrzewasz zakażenie skonsultuj się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zastosowanie odpowiedniego leczenia. Preparat nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Jeżeli pomimo stosowania preparatu objawy nie ustępują należy skonsultować się z lekarzem. Nie wolno zwiększać zaleconej dawki ani włączać innych leków z grupy NLPZ, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W okresie leczenia nie należy spożywać alkoholu. Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet, które planują ciążę. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy zachować ostrożność ponieważ preparat może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia widzenia, senność, zawroty głowy, zmęczenie lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń/maszyn i nie wykonywać innych czynności wymagających wzmożonej koncentracji.

Dawkowanie preparatu Mefacit

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli i młodzież po 14. roku życia: początkowo 500 mg co 6 godzin, następnie 250 mg co 6 godzin. Nie stosować dłużej niż przez 7 dni. W przypadku bolesnego miesiączkowania zwykle wystarcza stosowanie przez 2–3 dni. Nie należy stosować preparatu u dzieci do 14. roku życia. U chorych w podeszłym wieku, ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy okres. Sposób stosowania: Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować w trakcie posiłku popijając wodą.

Czy można stosować Mefacit w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek (zobacz ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”). Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w III trymestrze ciąży. Nie należy stosować preparatu w I i II trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w I i II trymestrze ciąży, oraz u kobiet planujących ciążę, jest dopuszczone tylko na wyraźne zlecenie lekarza w przypadkach, gdy po rozważeniu stosunku oczekiwanych korzyści dla matki do możliwego ryzyka dla płodu uzna on stosowanie preparatu za absolutnie konieczne (wyłącznie krótkotrwałe stosowanie najmniejszej skutecznej dawki). Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Nie zaleca się stosowania preparatu z: · kwasem acetylosalicylowym lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego) · metotreksatem (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu i nasilenie jego działań toksycznych, niekiedy ciężkie zatrucia) · litem (możliwe zwiększenie stężenia litu i nasilenie jego działań toksycznych; w przypadku zaleceń lekarskich i konieczności równoległego stosowania, należy często kontrolować stężenie litu we krwi) · lekami moczopędnymi, np. furosemidem oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny (możliwe zmniejszenie skuteczności ich działania; zwiększone ryzyko zaburzeń czynności nerek) · lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna (możliwe nasilenie ich działania i zwiększenie ryzyka krwotoku; jeżeli nie można uniknąć równoległego stosowania tych preparatów należy ściśle monitorować parametry krzepnięcia krwi) · lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak tyklopidyna, klopidogrel (zwiększone ryzyko krwawienia) · glikozydami nasercowymi np. digoksyną (ryzyko zwiększenia niewydolności serca i zwiększenia stężenie glikozydów nasercowych we krwi) · cyklosporyną i takrolimusem (zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki) · kortykosteroidami lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego) · antybiotykami chinolonowymi (zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek) Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zwiększać wchłanianie kwasu mefenamowego.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Mefacit może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występują działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego, które obejmują: nudności, wymioty, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, zaparcia, brak łaknienia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej odbytnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym smoliste stolce, krwawe wymioty) oraz owrzodzenie przewodu pokarmowego niekiedy z krwawieniem i perforacją (w tym ze skutkiem śmiertelnym, szczególnie u osób w podeszłym wieku), zapalenie błony śluzowej jelita grubego, zaostrzenie zapalenia okrężnicy, zaostrzenie choroby Leśniowskiego i Crohna, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bardzo rzadko zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby. Możliwe: bóle i zawroty głowy, zmęczenie, dezorientacja, parestezje, zaburzenia nastroju, senność, bezsenność, koszmary senne, niepokój, drżenie, depresja, stan splątania, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, zapalenie nerwu wzrokowego, szumy uszne, zaburzenia słuchu. Możliwe: niewydolność serca, kołatanie serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, obrzęki, nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, zaburzenia hematologiczne, w tym niedokrwistość, bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość (jeżeli wystąpią objawy takie jak: gorączka, ból gardła, objawy grypopodobne, powierzchowne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, zmęczenie, krwawienie z nosa, siniaki, wybroczyny lub plamica należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą to być pierwsze objawy zaburzeń hematologicznych). Możliwe zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, częstomocz lub zatrzymanie moczu, zatrzymanie sodu i wody, krwiomocz, kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, niewydolność nerek. Bardzo rzadko zapalenie płuc, zapalenie trzustki, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło) i reakcje anafilaktyczne, w tym stanowiący zagrożenie życia wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, krtani, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli, napad astmy oraz ciężkie reakcje skórne: martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy. Długotrwałe stosowanie kwasu mefenamowego w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru.