Milifen (ibuprofen) – zaw. doustna

Co to jest Milifen?

Jest to preparat o działaniu ogólnym zawierający niesteroidowy lek przeciwzapalny.

Co zawiera i jak działa Milifen?

Substancją czynną preparatu jest ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Ibuprofen przeciwdziała syntezie prostaglandyn, substancji odgrywających znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Działanie ibuprofenu polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenaz (zarówno COX-1 jak i COX-2). Enzymy te biorą udział w reakcjach prowadzących do powstania prostaglandyn z lipidów błon komórkowych. Ibuprofen zmniejsza objawy odpowiedzi zapalnej (obrzęk, podwyższona temperatura, ból). Hamuje agregację płytek krwi (słabiej i krócej niż kwas acetylosalicylowy). Nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Po zastosowaniu doustnym ibuprofen jest szybko wchłaniany, częściowo w żołądku, głównie w jelicie cienkim. Maksymalne stężenie we krwi uzyskiwane jest w ciągu 1–2 godzin po podaniu. Ibuprofen i jego metabolity przenikają przez łożysko, a w niewielkich ilościach także do mleka kobiet karmiących piersią.

Kiedy stosować Milifen?

Preparat jest wskazany w objawowym leczeniu gorączki oraz bólu o słabym lub umiarkowanym nasileniu u dzieci 3.miesiąca życia–12. roku życia o masie ciała większej niż 5 kg.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest uczulenie na kwas acetylosalicylowy (potocznie nazywany niekiedy aspiryną) lub na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne. Uczulenie na powyższe leki może objawiać się w postaci napadu astmy, skurczu oskrzeli, pokrzywki lub nieżytu błony śluzowej nosa. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób: ­ z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem lub perforacją, w tym po zastosowaniu NLPZ ­ stosujących równolegle inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym inhibitory COX-2) ­ z ciężką niewydolnością nerek, wątroby ­ z ciężką niewydolnością serca lub chorobą niedokrwienną serca ­ z zaburzeniami układu krwiotwórczego ­ z krwawieniem z naczyń mózgowych lub innym czynnym krwawieniem ­ znacznie odwodnionych (skutkiem wymiotów, biegunki lub niewystarczającego spożycia płynów) oraz ­ u kobiet w III trymestrze ciąży. Preparatu nie należy stosować u niemowląt do 3. miesiąca życia (o masie ciała mniejszej niż 5 kg).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Milifen?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Stosowanie preparatu w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Preparat jest przeznaczony do stosowania krótkotrwałego. Jeśli u dziecka po 6. miesiącu życia objawy utrzymują sie dłużej niż 3 dni, należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli u niemowlęcia 3.–6. miesiąca życia objawy utrzymują sie dłużej niż 24 godziny należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Preparat może maskować objawy zakażenia. Jeżeli podejrzewasz zakażenie skonsultuj się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zastosowanie odpowiedniego leczenia. Preparat nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Szczególną ostrożność należy zachować u osób: · z toczniem rumieniowatym układowym oraz mieszaną chorobą tkanki łącznej (zwiększone ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych) · z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, w tym przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit takimi jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego i Crohna (ryzyko zaostrzenia choroby) · z nadciśnieniem tętniczym, z zaburzeniami czynności serca, z niewydolnością serca, także jeżeli zaburzenia te występowały w przeszłości (stosowanie NLPZ może powodować zatrzymanie płynów i obrzęki) · z zaburzeniami czynności nerek (ryzyko dalszego pogorszenia ich czynności) · z zaburzeniami czynności wątroby · z zaburzeniami metabolizmu porfiryn (np. ostra przemijająca porfiria) · bezpośrednio po dużym zabiegu chirurgicznym · odwodnionych · zaburzeniami procesu krzepnięcia krwi (niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą hamować agregację płytek krwi co może spowodować wydłużenie czasu krwawienia; konieczne jest zachowanie ostrożności i konsultacja lekarska) · z czynną lub przebytą astmą oskrzelową oraz chorobami alergicznymi (ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli powodującego trudności w oddychaniu i/lub obrzęku naczynioruchowego mogącego utrudniać oddychanie i stanowić zagrożenie życia; konieczne jest zapewnienie możliwości szybkiego dostępu do pomocy lekarskiej) · w podeszłym wieku (nasilone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie krwawień z przewodu pokarmowego i perforacji, które mogą być śmiertelne; należy zachować szczególną ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas). Jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie którykolwiek z powyższych stanów przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Należy unikać równoległego stosowania innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (w tym selektywnych inhibitorów COX-2). Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą być przyczyną zgonu i niekoniecznie muszą być poprzedzone objawami ostrzegawczymi. Objawy te mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, także u osób bez wcześniejszych zaburzeń czynności przewodu pokarmowego. Powikłania te są szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku. Zawsze należy niezwłocznie poinformować lekarza o wszelkich nietypowych objawach ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu). Jeżeli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. W przypadku osób z chorobami przewodu pokarmowego stosowanie preparatu jest możliwe tylko pod nadzorem lekarskim. U tych chorych należy stosować najmniejsze skuteczne dawki. Duże dawki oraz podeszły wiek zwiększają ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego. Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem, jeżeli równolegle przyjmowane są inne leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, w tym choroby wrzodowej lub krwawienia (np. kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe np. warfaryna, leki hamujące agregację płytek, w tym nawet małe dawki kwasu acetylosalicylowego [zwanego potocznie aspiryną], leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). W powyższych przypadkach lekarz może niekiedy zalecić stosowanie leków osłonowych (np. mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej). Szczególna ostrożność i ścisły nadzór lekarski jest wymagany w przypadku stosowania preparatu przez chorych z nadciśnieniem tętniczym, z zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i obrzękami, z chorobą niedokrwienną serca, z chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgowych oraz chorych z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (cukrzyca, palenie tytoniu, hiperlipidemia). Jeżeli należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru. Preparat, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, niekiedy prowadzących do śmierci, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, złuszczające zapalenie skóry. Reakcje te występują bardzo rzadko i najczęściej pojawiają się w 1. miesiącu stosowania preparatu. W razie wystąpienia pierwszych objawów zmian skórnych (wysypka, zmiany chorobowe błon śluzowych) lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Wyjątkowo, u chorych na ospę wietrzną stosowanie preparatu może spowodować ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry i tkanek miękkich. Zaleca się unikania stosowania preparatu u chorych na ospę wietrzną. Jeżeli leki przeciwbólowe stosowane są długotrwale i/lub w dużych dawkach mogą wystąpić bóle głowy, których nie należy leczyć zwiększonymi dawkami preparatu. Długotrwałe równoległe stosowanie ibuprofenu i innych leków przeciwbólowych zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek oraz niewydolności nerek (nefropatia postanalgetyczna). Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą hamować agregację płytek krwi co może spowodować wydłużenie czasu krwawienia. Chorzy z zaburzeniami krzepnięcia krwi oraz chorzy stosujący leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę) powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu; konieczne jest zachowanie ostrożności i monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Jeżeli lekarz zaleci długotrwałe stosowanie preparatu należy regularnie kontrolować czynność nerek i wątroby oraz morfologię krwi. W okresie leczenia należy unikać spożywania alkoholu, który zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza tych dotyczących przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Rzadko preparat może spowodować wystąpienie ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy nadwrażliwości należy zaprzestać stosowania preparatu. Niekiedy konieczna może być natychmiastowa pomoc medyczna. Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet, które planują ciążę. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ preparat zawiera maltitol; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinny stosować preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? U niektórych osób preparat może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia widzenia, uczucie zmęczenia, zawroty głowy lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, co może upośledzać sprawność reakcji oraz zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Powyższe dzi
ałania niepożądane mogą się nasilać u osób, które spożywają alkohol.

Dawkowanie preparatu Milifen

Preparat ma postać zawiesiny doustnej. Przeznaczony jest do stosowania u dzieci. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zalecana dawka wynosi 20–30 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych podawanych wg schematu, z zachowaniem co najmniej 6 godzinnego odstępu pomiędzy dawkami: niemowlęta 3.–6. miesiąca życia (masa ciała większa niż 5 kg): 50 mg (2,5 ml) 3 razy na dobę; niemowlęta 6.–12. miesiąca życia (8–10 kg masy ciała): 50 mg (2,5 ml) 3 razy na dobę; dzieci 1.–3. roku życia (10–15 kg masy ciała): 100 mg (5 ml) 3 razy na dobę; dzieci 4.–6. roku życia (15–20 kg masy ciała): 150 mg (7,5 ml) 3 razy na dobę; dzieci 7.–9. roku życia (22–30 kg masy ciała): 200 mg (10 ml) 3 razy na dobę; dzieci 10.–12. roku życia (30–40 kg masy ciała): 300 mg (15 ml) 3 razy na dobę. Preparatu nie należy stosować u niemowląt do 3. miesiąca życia (o masie ciała mniejszej niż 5 kg). Preparat jest przeznaczony do stosowania doraźnego. Jeżeli, pomimo stosowania preparatu, objawy utrzymują sie dłużej niż 3 dni u dziecka po 6. miesiącu życia lub dłużej niż 24 godziny u niemowlęcia 3.–6. miesiąca życia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek i/lub wątroby należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów oraz monitorować czynności nerek i/lub wątroby. Sposób podawania: Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Przed użyciem wstrząsnąć. Do opakowania dołączona jest miarka pozwalająca na odmierzenie odpowiedniej dawki.

Czy można stosować Milifen w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu (zobacz ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”). Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w III trymestrze ciąży z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia u płodu przewodu tętniczego, zahamowania czynności skurczowej macicy oraz wystąpienia niewydolności nerek u matki i płodu. Nie należy stosować preparatu w I i II trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w I i II trymestrze ciąży jest dopuszczone tylko na wyraźne zlecenie lekarza w uzasadnionych przypadkach, gdy po rozważeniu stosunku oczekiwanych korzyści dla matki do możliwego ryzyka dla płodu uzna on stosowanie preparatu za absolutnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku. Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią. Jeżeli lekarz zaleci długotrwałe stosowanie preparatu, należy rozważyć wcześniejsze zaprzestanie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Nie należy stosować preparatu z poniżej wymienionymi lekami: ­ kwasem acetylosalicylowym (nie dotyczy dawek mniejszych niż 75 mg) lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym inhibitorami COX-2, takimi jak np. celekoksyb, etorykoksyb (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego) ­ tyklopidyną ani innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi (możliwe nasilenie działania; zwiększenie ryzyka krwotoku) ­ metotreksatem (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu i nasilenie jego działań toksycznych). Należy skonsultować się z lekarzem i zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania preparatu równolegle z: ­ kwasem acetylosalicylowym stosowanym w małych dawkach (75 mg na dobę) w celu hamowania agregacji płytek krwi (możliwe zmniejszenie przeciwagregacyjnego działania kwasu acetylosalicylowego) ­ lekami moczopędnymi lub przeciwnadciśnieniowymi, w tym inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny, beta blokerami (możliwe zmniejszenie skuteczności ich działania; zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki; zwiększone ryzyko hiperkaliemii; należy zadbać o odpowiednie nawodnienie chorego) ­ lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną) oraz lekami hamującymi agregację płytek krwi (możliwe nasilenie ich działania; zwiększenie ryzyka krwotoku) ­ doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, pochodnymi sulfonylomocznika (zaleca się kontrolę stężenia glukozy we krwi) ­ sulfinpirazonem, probenecydem (zmniejszenie skuteczności ich działania, opóźnienie wydalania ibuprofenu) ­ kortykosteroidami lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego) ­ glikozydami nasercowymi np. digoksyną (ryzyko zwiększenia niewydolności serca i zwiększenia stężenie glikozydów nasercowych we krwi) ­ cyklosporyną i takrolimusem (zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki) ­ litem (możliwe zwiększenie stężenia w osoczu i nasilenie jego działań toksycznych) ­ fenytoiną (ryzyko zwiększenia stężenia fenytoiny we krwi) ­ zydowudyną (wydłużenie czasu krwawienia) ­ antybiotykami chinolonowymi (zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek) ­ rytonawirem (możliwe zwiększenie stężenia ibuprofenu w osoczu krwi) ­ moklobemidem (ryzyko nasilenia działania ibuprofenu) ­ kaptoprylem (zaburzenia wydalania sodu) ­ cholestyraminą (należy zachować co najmniej godzinny odstęp pomiędzy przyjęciem cholestyraminy i ibuprofenu; ryzyko zmniejszenia wchłaniania ibuprofenu) ­ aminoglikozydami (nasilenie ich działań toksycznych) ­ baklofenem (nasilenie toksycznego działania baklofenu) ­ bisfosfonianami, pentoksyfiliną (nasilenie działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Milifen może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często: niestrawność, biegunka, ból brzucha, zgaga, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, niewielkie krwawienie z przewodu pokarmowego. Niezbyt często: owrzodzenie żołądka i/lub dwunastnicy, niekiedy z krwawieniem i perforacją, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy, zaostrzenie choroby Leśniowskiego i Crohna. Jeżeli wystąpi silny ból brzucha, krwawe wymioty, smoliste lub krwawe stolce należy niezwłocznie zaprzestać stosowania preparatu i skonsultować się z lekarzem. Bardzo rzadko zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, błoniaste zwężenie jelit, uszkodzenie wątroby. Niezbyt często bezsenność, bóle i zawroty głowy, pobudzenie, drażliwość, zmęczenie, zaburzenia widzenia (w razie ich wystąpienia należy przerwać stosowanie preparatu i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem). Rzadko lub bardzo rzadko: zaburzenia słuchu (szumy uszne), reakcje psychotyczne, depresja. Bardzo rzadko zaburzenia hematologiczne, w tym niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, wydłużenie czasu krwawienia (jeżeli wystąpią objawy takie jak: gorączka, ból gardła, objawy grypopodobne, powierzchowne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, zmęczenie, krwawienie z nosa, siniaki, wybroczyny lub plamica należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą to być pierwsze objawy zaburzeń hematologicznych). Bardzo rzadko kołatanie serca, niewydolność serca, zawał serca, nadciśnienie tętnicze. Bardzo rzadko zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek. Jeżeli wystąpi zmniejszenie objętości wydalanego moczu lub obrzęk należy zaprzestać stosowania preparatu i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o postępującej niewydolności nerek. Sporadycznie aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (silne bóle głowy, nudności, wymioty, gorączka, sztywność karku, dezorientacja). U osób z toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej ryzyko wystąpienia jałowego zapalenia opon mózgowych jest zwiększone. Bardzo rzadko nasilenie objawów zakażenia (np. martwicze zapalenie powięzi). Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło) i reakcje anafilaktyczne, w tym stanowiący zagrożenie życia wstrząs anafilaktyczny (nagłe niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, krtani, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli oraz bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne: rumień wielopostaciowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru.