Milurit (allopurynol) – tabl.

Co to jest Milurit?

Lek hamujący wytwarzanie kwasu moczowego.

Co zawiera i jak działa Milurit?

Substancją czynną preparatu jest allopurynol, analog hipoksantyny, związku organicznego wydalanego w dużych ilościach z moczem, powstającego w przemianach metabolicznych puryn. Działanie preparatu polega na hamowaniu aktywności oksydazy ksantynowej, enzymu uczestniczącego w przekształcaniu hipoksantyny w ksantynę i ksantyny w kwas moczowy. Zahamowanie aktywności tego enzymu hamuje wytwarzanie kwasu moczowego. Działanie preparatu prowadzi do zmniejszenia stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu, co zapobiega powstawaniu kryształów kwasu moczowego w tkankach i/lub nasila ich rozpad. Pierwsze efekty działania preparatu występują zwykle w 4. dniu leczenia a maksymalne działanie osiągane jest po upływie 2 tygodni. Po podaniu doustnym allopurynol dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 30–120 minutach po podaniu. Powstający w wątrobie metabolit także wykazuje działanie farmakologiczne. Aktywny metabolit osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2–5 godzinach po przyjęciu preparatu. Allopurynol ani jego aktywny metabolit praktycznie nie wiążą się z białkami osocza. Wydalane głównie z moczem (80% dawki), pozostała część z kałem. W przypadku niewydolności nerek szybkość wydalania może ulec znacznemu zmniejszeniu, skutkiem czego jest zwiększenie stężenia allopurynolu i jego metabolitu we krwi. Zaburzenia czynności nerek mogą wymagać zmniejszenia stosowanej dawki allopurynolu.

Kiedy stosować Milurit?

Stosowanie preparatu jest wskazane w celu zmniejszenia wytwarzania moczanów/kwasu moczowego w chorobach, w których ich odkładanie już nastąpiło (np. dnawe zapalenie stawów, guzki dnawe, kamica nerkowa) lub w stanach klinicznych, w których istnieje takie ryzyko (np. leczenie nowotworów potencjalnie prowadzące do ostrej nefropatii moczanowej). Główne stany kliniczne, w których może nastąpić odkładanie moczanów/kwasu moczowego to: · dna moczanowa · kamica moczanowa · choroby nowotworowe i zespoły mieloproliferacyjne, w których zwiększone stężenie moczanów występuje samoistnie lub jest wywołane leczeniem.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie stosować w przypadku bezobjawowego zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi. Nie należy rozpoczynać leczenia podczas ostrego napadu dny moczanowej.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Milurit?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów nadwrażliwości (np. wysypki) należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu, ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości. Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci (wyjątek stanowi wtórne zwiększenie stężenia kwasu moczowego w przebiegu chorób nowotworowych lub niektórych zaburzeń enzymatycznych). Należy pamiętać o przyjmowaniu dużych ilości płynów. Objętość moczu wydalanego w ciągu doby powinna wynosić co najmniej 2 litry (pH moczu powinno być obojętne lub słabo zasadowe). U chorych z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza i zachowanie ostrożności. Zaleca się wykonywanie testów czynnościowych wątroby, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych, u których występują czynniki zwiększające ryzyko zaburzeń czynności nerek, takie jak: · podeszły wiek · przyjmowanie leków moczopędnych lub stosowanie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny z powodu nadciśnienia lub niewydolności serca. W początkowym okresie stosowania preparatu może wystąpić ostry napad dny moczanowej. W takim przypadku leczenie należy zwykle kontynuować bez zmiany dawkowania a lekarz dodatkowo zaleci stosowanie innych leków (niesteroidowe leki przeciwzapalne, kolchicynę). Aby uniknąć tego powikłania, lekarz może zalecić stosowanie niesteroidowego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny co najmniej przez miesiąc po rozpoczęciu stosowania preparatu. Stosowanie preparatu w stanach, w których występuje znacznie zwiększone stężenie kwasu moczowego/moczanów (nowotwory złośliwe i ich leczenie) może powodować odkładanie się złogów ksantyny w drogach moczowych. Odpowiednie nawadnianie chorego pomoże zmniejszyć ryzyko tego powikłania. W przypadku zmian w układzie krwiotwórczym zaleca się systematyczne badania morfologii krwi. Działanie preparatu prowadzi do rozpuszczania dużych kamieni moczanowych co w rzadkich przypadkach może doprowadzić do ich zaklinowania się w moczowodzie. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat w postaci tabletek 100 mg zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu; · preparat w postaci tabletek 300 mg nie zawiera laktozy. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat może powodować działania niepożądane, takie jak: senność, zawroty głowy, niezborność ruchów, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną, zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania urządzeń/maszyn i powodować zagrożenie podczas wykonywania tych czynności. Należy zachować ostrożność do czasu upewnienia się, że preparat nie upośledza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Czy można stosować Milurit w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży jest ograniczone jedynie do przypadków, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści dla matki i nienarodzonego dziecka wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku! Substancje czynne preparatu przenikają do mleka kobiety karmiącej. Nie ma danych dotyczących wpływu allopurynolu ani jego metabolitów na dziecko karmione piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz którykolwiek z niżej wymienionych leków: · 6-merkaptopuryna i azatiopryna preparat stosowany z 6-merkaptopuryną lub azatiopryną powoduje wydłużenie czasu działania tych leków; lekarz zaleci zmniejszenie stosowanych dawek 6-merkaptopuryny i azatiopryny; · widarabina (arabinozyd adeniny) preparat może wydłużać okres półtrwania widarabiny; chory powinien pozostawać pod uważną obserwacją w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego; · salicylany i preparaty zwiększające wydalanie kwasu moczowego/moczanów leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego/moczanów, takie jak probenecyd, lub salicylany w dużych dawkach mogą przyspieszyć wydalanie aktywnego metabolitu allopurynolu, co może zmniejszyć skuteczność działania preparatu; · chlorpropamid u osób z zaburzeniami czynności nerek może wystąpić przedłużenie działania hipoglikemizującego chlorpropamidu; · leki przeciwzakrzepowe – pochodne kumaryny możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego leków (w tym warfaryny); chorzy powinni pozostawać pod uważną obserwacją; · fenytoina utlenianie fenytoiny w wątrobie może ulec zahamowaniu, ale kliniczne znaczenie tej reakcji nie zostało wykazane; · teofilina możliwe hamowanie metabolizmu teofiliny; konieczne jest monitorowanie stężenia teofiliny u chorych, którzy rozpoczynają stosowanie preparatu oraz gdy zwiększana jest jego dawka; · ampicylina lub amoksycylina możliwe częstsze występowanie wysypek skórnych; o ile to możliwe, zaleca się stosowanie innych antybiotyków niż ampicylina lub amoksycylina u osób leczonych allopurynolem; · cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, chlormetyna możliwe nasilenie hamowania czynności szpiku kostnego u chorych z nowotworami (innymi niż białaczka), leczonych cyklofosfamidem lub innymi lekami cytotoksycznymi i przyjmujących równolegle allopurynol; · cyklosporyna możliwe zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu i nasilenie jej toksycznego działania; · dydanozyna gdy równoległe stosowanie allopurynolu i dydandozyny jest konieczne, lekarz zaleci zmniejszenie dawki dydanozyny i monitorowanie chorego.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Milurit może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często: wysypka, świąd (w razie wystąpienia zmian skórnych należy natychmiast zaprzestać stosowania preparatu i skonsultować się z lekarzem). Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i skórne, mogące prowadzić do zgonu, takie jak: zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka. Związane z tym zapalenie naczyń i odczyny tkankowe mogą obejmować: zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek, bardzo rzadko drgawki. Bardzo rzadko możliwy wstrząs anafilaktyczny. Jeżeli wystąpią ciężkie reakcje nadwrażliwości stosowanie preparatu należy przerwać natychmiast i na stałe. Niezbyt często: nudności i wymioty (można im zapobiec przyjmując preparat po posiłkach), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby. Bardzo rzadko: czyraczność, zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość), szczególnie u chorych z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, cukrzyca, hiperlipidemia, depresja, śpiączka, porażenie, ataksja, neuropatia, parestezje, nadmierna senność, ból głowy, zaburzenia smaku, zaćma, zaburzenia widzenia, zmiany w obszarze plamki żółtej, zawroty głowy, choroba niedokrwienna serca, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), nadciśnienie tętnicze, nawracające krwawe wymioty, biegunki tłuszczowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmiana częstości wypróżnień, obrzęk naczynioruchowy, rumień trwały, łysienie, odbarwienie włosów, kwiomocz, mocznica, niepłodność u mężczyzn, zaburzenia erekcji, ginekomastia, obrzęki, złe samopoczucie, osłabienie, gorączka. Lek może zwiększać częstość występowania napadów dny w początkowym okresie leczenia.