Mirzaten 30 mg (mirtazapina) – tabl. powl.

Co to jest Mirzaten?

Lek o działniu przeciwdepresyjnym.

Kiedy stosować Mirzaten?

Preparat jest wskazany do stosowania w leczeniu epizodów dużej depresji.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest również równoległe przyjmowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Mirtazapinę można zacząć stosować po upływie 14 dni od zakończenia leczenia inhibitorami MAO; inhibitory MAO można wprowadzić do leczenia po 14 dniach od zakończenia przyjmowania mirtazapiny. Preparatu nie należy stosować u dzieci i młodzieży do 18 lat.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Mirzaten?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa (zdarzenia związane z samobójstwem). Efekty działania preparatu mogą wystąpić dopiero po kilku tygodniach leczenia, niekiedy ten czas jest dłuższy. Chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską aż do momentu poprawy stanu zdrowia. Osoby po próbach samobójczych oraz takie, które przed rozpoczęciem leczenia wykazują znacznego stopnia skłonności samobójcze, powinny być ściśle monitorowane przez lekarza. Również w czasie zmian dawkowania chory powinien być objęty szczególną opieką lekarską. Chorzy oraz osoby z ich otoczenia powinni zwracać uwagę na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Preparatu nie należy stosować w leczeniu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Jeżeli, w oparciu o potrzebę kliniczna, pomimo tego lekarz podejmie decyzję o konieczności leczenia, pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją w kierunku wystąpienia objawów samobójczych. Ponadto, brak jest danych o bezpieczeństwie długotrwałego stosowania leku u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju funkcji poznawczych i zachowań. Podczas leczenia mirtazapiną opisywano przypadki zahamowania czynności szpiku kostnego, zwykle objawiające się granulocytopenią lub agranulocytozą. W przypadku wystąpienia następujących objawów: gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej oraz inne objawy świadczące o infekcji, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu i poinformuje o dalszym postępowaniu. W przypadku wystąpienia żółtaczki należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu i poinformuje o dalszym postępowaniu. Nie należy nagle odstawiać preparatu, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego (jego objawy to: zawroty głowy, zaburzenia czucia, w tym parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, lek, nudności, wymioty, drżenie, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna). Dawka powinna być zmniejszana stopniowo, po konsultacji z lekarzem, w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Należy zachować ostrożność u osób: · równolegle stosujących leki, wpływające na przekaźnictwo serotoninergiczne (np. tryptany, selektywne inhibitory MAO jak moklobemid, toloksaton, lizenolid, leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny lub lit), ze względu na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego; jego objawy obejmują: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka), chwiejność układu autonomicznego (np. labilne ciśnienie krwi, częstoskurcz, hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe i/lub objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka); zespół serotoninowy jest stanem zagrożenia zdrowia i w razie jego wystąpienia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem · z podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym lub ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia jaskry z zamykającym kątem przesączania · z zaburzeniami oddawania moczu, jak w przypadku przerostu gruczołu krokowego · z padaczką lub organicznym uszkodzeniem mózgu; w przypadku wystąpienia drgawek lub zwiększenia ich częstości, lekarz prawdopodobnie zaleci przerwanie leczenia · z zaburzeniami czynności wątroby · z zaburzeniami czynności nerek · z chorobami serca: zaburzeniami przewodzenia, dławicą piersiową czy przebytym ostatnio zawałem mięśnia sercowego; należy podjąć zwykłe środki ostrożności i starannie dobrać dawki stosowanych jednocześnie leków · z niskim ciśnieniem krwi · w podeszłym wieku, ponieważ są oni bardziej wrażliwi na działanie preparatu, a poza tym może u nich dochodzić do zmniejszenia stężenia jonów sodu we krwi (hiponatremia), jako skutek nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego; dotyczy to szczególnie osób stosujących równolegle leki moczopędne lub ze zmniejszoną objętością krwi, wynikającą z innych przyczyn · z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym (ze względu na możliwość wystąpienia epizodu manii lub hipomanii) · ze schizofrenią, ponieważ pod wpływem stosowania preparatu objawy paranoidalne mogą się nasilić · z cukrzycą, ponieważ stosowanie preparatu wpływa na kontrolę glikemii, może być konieczne dostosowanie dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych i/lub insuliny. Podczas leczenia może wystąpić pobudzenie psychoruchowe (akatyzja), charakteryzujące się poczuciem wewnętrznego niepokoju i pobudzeniem psychomotorycznym z niemożliwością spokojnego stania lub siedzenia, zazwyczaj w powiązaniu z subiektywnie odczuwanym wyczerpaniem. Objawy te najczęściej występują w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia. Zwiększanie dawki u osób z objawami akatyzji może być szkodliwe. Informacje o dodatkowych składnikach preparatu: Preparat zawiera laktozę, osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, pierwotnym niedoborem laktazy i zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Pomimo, iż w badaniach nie stwierdzono wpływu na czynności psychomotoryczne, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.

Dawkowanie preparatu Mirzaten

Preparat ma postać tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej lub tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące dawkowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem. Dorośli, doustnie (tabletki rozpadną się szybko i mogą być połknięte bez popijania wodą). Zalecana dawka początkowa wynosi 15–30 mg/dobę, a dawka podtrzymująca 15–45 mg/dobę. Preparat należy stosować 1 ×/dobę, wieczorem lub w 2 dawkach podzielonych, wtedy większą część dawki należy przyjmować wieczorem. Działanie przeciwdepresyjne rozpoczyna się po 1–2 tygodni stosowania, a pozytywna reakcja kliniczna występuje po 2–4 tygodniach. W przypadku braku odpowiedniej reakcji klinicznej lekarz może zalecić zwiększenie dawki do dawki maksymalnej, jeżeli jednak po upływie 2–4 tygodni nie nastąpi poprawa, prawdopodobnie zadecyduje o odstawieniu preparatu. Leczenie powinno być kontynuowane do całkowitego ustąpienia objawów (zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy). Lek należy odstawiać stopniowo. U osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy zachować ostrożność, zwłaszcza podczas zwiększania dawek.

Czy można stosować Mirzaten w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Preparatu nie należy stosować w ciąży, chyba że spodziewane korzyści dla matki są większe niż prawdopodobne ryzyko dla dziecka. Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Mirzaten może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często mogą wystąpić: zwiększony apetyt, senność, uspokojenie, ból głowy, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała. Często mogą wystąpić: nietypowe sny, dezorientacja, lęk, bezsenność, letarg, zawroty głowy, drżenie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, biegunka, wymioty, wysypka, bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców, obrzęki obwodowe, zmęczenie. Niezbyt często mogą wystąpić: koszmary senne, mania, pobudzenie, halucynacje, niepokój psychoruchowy (w tym akatyzja, hiperkinezja), parestezje, zespół niespokojnych nóg, omdlenie, niedociśnienie, niedoczulica jamy ustnej. Rzadko mogą wystąpić: drgawki kloniczne mięśni, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Ponadto, z nieokreśloną częstością, mogą wystąpić: depresja szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość), eozynofilia, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obniżone stężenie jonów sodu we krwi (hiponatremia), myśli i/lub zachowania samobójcze, drgawki/napady padaczki, zespół serotoninowy, obrzęk jamy ustnej, zaburzenia mowy (dyzartria), obrzęk jamy ustnej.