Mobemid (moklobemid) – tabl. powl.

Co to jest Mobemid?

Lek przeciwdepresyjny z grupy inhibitorów monoaminooksydazy.

Co zawiera i jak działa Mobemid?

Substancją czynną preparatu jest moklobemid. Mechanizm jego działania polega na selektywnym i odwracalnym blokowaniu enzymu zwanego monoaminooksydazą typu A. Jej działanie polega na odłączaniu grupy aminowej z cząsteczki serotoniny, noradrenaliny i dopaminy. Działanie przeciwdepresyjnie leku związane jest ze zwiększeniem siły przekazu impulsów za pomocą tych przekaźników. Działanie moklobemidu jest krótkotrwałe i maksymalnie wynosi około 24 godziny. Osiągany efekt nie zależy od obrazu i nasilenia depresji, długości fazy depresyjnej i dotychczasowego leczenia. Stosunkowo lepsze wyniki uzyskuje się u chorych, którzy przebyli więcej faz depresyjnych.

Kiedy stosować Mobemid?

Preparat jest wskazany do stosowania w leczeniu: · zespołów depresyjnych · fobii społecznej.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również: · ostry stan splątania · guz chromochłonny · równoległe stosowanie: selegiliny, petydyny, dekstrometorfanu, selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Preparatu nie należy stosować u dzieci i młodzieży do 18. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Mobemid?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa (zdarzenia związane z samobójstwem). Efekty działania preparatu mogą wystąpić dopiero po kilku tygodniach leczenia, niekiedy ten czas jest dłuższy. Chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską aż do momentu poprawy stanu zdrowia. Osoby po próbach samobójczych oraz takie, które przed rozpoczęciem leczenia wykazują znacznego stopnia skłonności samobójcze, powinny być ściśle monitorowane przez lekarza. Również w czasie zmian dawkowania chory powinien być objęty szczególną opieką lekarską. Chorzy oraz osoby z ich otoczenia powinni zwracać uwagę na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Chorzy na depresję, u których w obrazie klinicznym dominuje pobudzenie, nie powinni być leczeni moklobemidem albo należy go podawać wyłącznie w skojarzeniu z lekami uspokajającymi (np. pochodnymi benzodiazepiny). Leków uspokajających nie stosować dłużej niż 2-3 tyg. Podczas stosowania w leczeniu fazy depresyjnej zaburzenia dwubiegunowego może nastąpić przejście do fazy maniakalnej. Szczególną ostrożność zachować u osób: · z nadczynnością tarczycy, ze względu na możliwość wzrostu ciśnienia tętniczego · z padaczką · z nadciśnieniem · z nadwrażliwością na tyraminę (podczas leczenia nie powinni oni spożywać dużych ilości tyraminy). Aby uniknąć nawrotu choroby, preparat należy odstawiać stopniowo. Moklobemid może zaostrzyć objawy wytwórcze u chorych z depresją w przebiegu schizofrenii lub psychozy schizoafektywnej; nie zaleca się stosowania moklobemidu w tej grupie osób. Preparatów zawierających laktozę nie stosować u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Stosowanie moklobemidu nie upośledza czynności wymagających skupienia uwagi (np. prowadzenie pojazdów mechanicznych). Należy jednak zachować szczególną ostrożność w początkowym okresie leczenia, ze względu na możliwe indywidualne reakcje na lek.

Dawkowanie preparatu Mobemid

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zespoły depresyjne. Dorośli. Doustnie, początkowo 300 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych; lekarz może zalecić zwiększenie dawki po upływie 7 dni stosowania. Dawka maksymalna wynosi 600 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych. U niektórych osób dawkę można zmniejszyć do 150 mg/dobę. Fobia społeczna. Dorośli. Doustnie, początkowo 300 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych; lekarz może zalecić zwiększenie dawki po upływie 21 dni stosowania. Dawka maksymalna wynosi 600 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Leczenie należy kontynuować przez 8-12 tygodni. Nie należy stosować preparatu zbyt późno wieczorem. Jeśli dawka podtrzymująca wynosi 150 mg/dobę, można ją przyjmować raz na dobę, rano. U osób z niewydolnością wątroby zaleca się stosowanie 1 lub 1/3 dawki zwykle stosowanej.

Czy można stosować Mobemid w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Preparat może być stosowany w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie: selegiliny, petydyny, dekstrometorfanu, selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Należy unikać równoległego stosowania: · z lekami sympatykomimetycznymi · z selektywnymi agonistami receptora serotoninergicznego (tryptany) oraz w ciągu 14 dni od ich odstawienia. Należy zachować ostrożność stosując równolegle: · opioidowe leki przeciwbólowe; moklobemid nasila ich działanie, konieczne może być dostosowanie dawek obu leków · cymetydynę; zwalnia ona metabolizm moklobemidu, lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki moklobemidu o połowę · lewodopę; może nastąpić przełom nadciśnieniowy · innego leki zwiększające stężenie serotoniny (np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne); zachodzi możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego · metoprolol; moklobemid nasila jego działanie hipotensyjne · ibuprofen i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), moklobemid nasila ich działanie, lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki NLPZ Podczas leczenia moklobemidem nie należy spożywać alkoholu. Ponieważ w trakcie leczenia może występować nadwrażliwość na tyraminę, pacjentom zaleca się unikanie jedzenia dużych ilości bogatych w nią potraw (czekolada, wędzone mięso i ryby, ser żółty, przetwory soi, wyciąg z drożdży). Zalecane jest przyjmowanie moklobemidu po posiłkach w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa interakcji z tyraminą.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Mobemid może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często mogą wystąpić: ból głowy, bezsenność, zaburzenie snu, zawroty głowy, drżenie, wzmożona pobudliwość, niepokój, nerwowość, senność, zmęczenie, uspokojenie, nasilony niepokój, stan ostrego niepokoju, osłabienie albo omdlenie, nudności, zaparcia, bóle żołądkowo-jelitowe, dyskomfort w nadbrzuszu, mdłości, biegunka, uczucie pełności w żołądku, ból brzucha, wymioty, tachykardia, palpitacja serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie, pocenie się, niewyraźne widzenie, zwiększony lub zmniejszony apetyt, suchość błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często mogą wystąpić: migrena, zaburzenia pozapiramidowe, szum uszny, parestezja, dyzartria (niewyraźna mowa), zgaga, zapalenie błony śluzowej żołądka, wzdęcie, niestrawność, nadciśnienie, zwolnienie czynności serca, skurcze dodatkowe, ból dławicowy, ból w piersiach, ogólnie złe samopoczucie, bóle mięśniowo-szkieletowe, uczucie zmienionego smaku, napady zaczerwienienia twarzy, uczucie gorąca, mroczki (ubytki w polu widzenia), duszność, trudności w zasypianiu, koszmary nocne, omamy, zaburzenie pamięci, dezorientacja, nasilenie depresji, ekscytacja/drażliwość, objawy hipomanii, zachowanie agresywne, apatia, napięcie nerwowe, objawy zapalenia żył, wykwit/wysypka, skórna reakcja alergiczna, świąd, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, suchość skóry, zapalenie spojówek, zaburzenie oddawania moczu (bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, wielomocz, bolesne parcie na mocz), krwawienia z dróg rodnych, wydłużona menstruacja. Rzadko mogą wystąpić: nieostre widzenie, drżenie mięśniowe.