Navelbine (winorelbina) – kaps. miękkie

Co to jest Navelbine?

Jest to lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Kiedy stosować Navelbine?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · niedrobnokomórkowego raka płuca · zaawansowanego raka piersi.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Navelbine?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania hematologiczne ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia hamowania czynności szpiku kostnego. Możliwe jest wystąpienie neutropenii (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi) niekiedy powikłanej. Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym preparatu. Zwykle liczba granulocytów obojętnochłonnych jest najmniejsza (nadir) po 7–14 dniach od podania leku i powraca do wartości prawidłowych szybko, po 5–7 dniach. Wyniki badań hematologicznych mogą niekiedy wymagać opóźnienia przyjęcia preparatu do czasu uzyskania prawidłowych parametrów hematologicznych. Jeżeli liczba granulocytów obojętnochłonnych (neutrofilów) będzie mniejsza niż 1500/mikrolitr i/lub liczba płytek krwi wyniesie 75 000-100 000/mikrolitr lekarz zaleci aby czasowo nie przyjmować preparatu. W przypadku postaci preparatu w kapsułkach, aby uniknąć powikłań związanych z wystąpieniem neutropenii, lekarz zwykle rozpoczyna leczenie od dawki inicjującej 60 mg/m2 powierzchni ciała i stopniowo zwiększa ją do 80 mg/m2 powierzchni ciała. Jeżeli podczas stosowania dawki 80 mg/m2 powierzchni ciała liczba granulocytów obojętnochłonnych (neutrofilów) będzie mniejsza niż 500/mikrolitr lub więcej niż raz wyniesie 500-1000/mikrolitr lekarz zaleci nie tylko odroczenie przyjęcia leku ale także zmniejszenie stosowanej dawki. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który zaleci wykonanie badania krwi i zaleci odpowiednie postępowanie. Należy unikać przypadkowego kontaktu preparatu z okiem z uwagi na silnie drażniące działanie preparatu. W razie kontaktu z okiem należy natychmiast przemyć roztworem soli fizjologicznej (0,9% chlorek sodu). Kapsułek (doustna postać preparatu) nie należy rozgryzać ani ssać. Jeżeli nastąpi przypadkowe rozgryzienie należy przepłukać usta wodą lub roztworem soli fizjologicznej. Ciekła zawartość kapsułki ma własności drażniące i w kontakcie z błoną śluzową, ze skórą lub z gałką oczną może powodować ich uszkodzenia. Jeżeli przypadkowo dojdzie do kontaktu zawartości kapsułki z błoną śluzową, skórą lub powierzchnią oka miejsce kontaktu należy przemyć roztworem soli fizjologicznej lub wodą. Jeżeli kapsułka jest uszkodzona (pęknięta, przecięta) nie należy jej połykać lecz zwrócić lekarzowi lub farmaceucie w celu bezpiecznej utylizacji. Aby złagodzić działania niepożądane w postaci nudności i wymiotów lekarz może zalecić stosowanie leków przeciwwymiotnych. Jeżeli w ciągu kilku godzin po przyjęciu leku wstąpią wymioty nigdy nie należy powtórnie przyjmować dawki. Należy zachować szczególną ostrożność u osób chorych na chorobę niedokrwienną serca oraz w przypadku występowania zaburzeń czynności wątroby. U osób z zaburzeniami czynności wątroby lekarz może odpowiednio zmniejszyć dawkę w zależności od wyników testów określających czynność wątroby (stężenie bilirubiny, aktywność enzymów wątrobowych). Nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek. Nie należy równolegle stosować radioterapii, jeżeli obszar napromieniania obejmuje wątrobę. Leczenie winorelbiną może spowodować nieodwracalną bezpłodność. Dlatego mężczyźni, którzy w przyszłości zamierzają zostać ojcami powinni skonsultować się z lekarzem w sprawach dotyczących możliwości zebrania i przechowywania nasienia pobranego przed rozpoczęciem leczenia. Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia oraz dodatkowo przez 6 miesięcy po jego zakończeniu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat może powodować działania niepożądane, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza w przypadku stosowania terapii osłonowej w postaci np. preparatów przeciwwymiotnych, które znacząco upośledzają czynność ośrodkowego układu nerwowego.

Dawkowanie preparatu Navelbine

Preparat ma postać koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej lub kapsułek do stosowania doustnego. Przygotowany i odpowiednio rozcieńczony roztwór podawany jest dożylnie przez 6–10 minut, a następnie podawany jest izotoniczny roztwór w celu przepłukania żyły. Preparat może być podawany tylko przez kwalifikowany personel medyczny. W przypadku postaci doustnej kapsułkę należy połknąć w całości bez jej rozgryzania, ssania lub żucia. Popić niewielką ilością wody. Wskazane jest przyjmowanie kapsułki w trakcie lekkiego posiłku. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, oczekiwanego rezultatu, sytuacji klinicznej, oraz od tego czy preparat stosowany będzie w monoterapii czy jako składnik chemioterapii wielolekowej. W trakcie leczenia lekarz będzie dostosowywał dawkowanie w zależności od wyników badań hematologicznych (liczby krwinek białych) a także w zależności od nasilenia działań niepożądanych. Dorośli (wlew dożylny): -monoterapia: zwykle 25–30 mg/m2 powierzchni ciała, raz w tygodniu, co tydzień. -leczenie skojarzone: lekarz ustali odpowiednią dawkę i częstość jej podawania w zależności od przyjętego schematu leczenia. Dorośli (kapsułki doustne): -monoterapia: zwykle 60 mg/m2 powierzchni ciała, raz w tygodniu, przez 3 tygodnie; następnie, dawka jest zwiększana do 80 mg/m2 powierzchni ciała, raz w tygodniu (pod warunkiem braku przeciwwskazań hematologicznych). -leczenie skojarzone: lekarz ustali odpowiednią dawkę i częstość jej podawania w zależności od przyjętego schematu leczenia. Nie zaleca się stosowania preparatu (w żadnej postaci) u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w tej grupie wiekowej. W przypadku występowania zaburzeń czynności wątroby lekarz indywidualnie ustali dawkę. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób z zaburzeniami czynności nerek ani u osób w podeszłym wieku.

Czy można stosować Navelbine w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?. Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Inne leki hamujące czynność szpiku kostnego (np. inne cytostatyki) stosowane równolegle z preparatem mogą powodować nasilenie działań niepożądanych na szpik kostny. Równoległe stosowanie leków metabolizowanych z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (leki zwiększające aktywność izoenzymu: fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, karbamazepina, preparaty dziurawca; leki zmniejszające aktywność izoenzymu: itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon) powoduje ryzyko zmiany metabolizmu winorelbiny i zmniejszenia skuteczności jej działania lub nasilenia działania toksycznego). Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu z fenytoiną (ryzyko wystąpienia drgawek) ani z itrakonazolem (ryzyko nasilenia działania neurotoksycznego). Ryzyko zmiany farmakokinetyki winorelbiny (zmiany stężenia w czasie) jest także związane z równoległym stosowaniem rytonawiru, cyklosporyny, werapamilu i chinidyny. Farmakokinetyka winorelbiny nie zmienia się w przypadku równoległego stosowania preparatów przeciwwymiotnych (metoklopramid, antagoniści receptora serotoninowego 5HT3). Równolegle stosowanie preparatów przeciwzakrzepowych wymaga regularnego wykonywania badań parametrów krzepnięcia krwi (badanie INR). Stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze jest przeciwwskazane, ze względu na ryzyko wystąpienia uogólnionej choroby poszczepiennej mogącej doprowadzić do zgonu. W okresie leczenia nie należy stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje z powodu ryzyka wystąpienia uogólnionej choroby poszczepiennej mogącej spowodować zgon. Ryzyko to jest zwiększone u osób z zahamowaniem czynności szpiku skutkiem choroby podstawowej. W miarę możliwości należy stosować szczepionki inaktywowane. Równoległe stosowanie cyklosporyny lub takrolimusu może powodować nadmierne zahamowanie układu odpornościowego (immunosupresja) z ryzykiem rozrostu limfatycznego. Mitomicyna C zwiększa ryzyko wystąpienia toksyczności płucnej. W przypadku równoległego stosowania winorelbiny i cisplatyny zwiększa się częstość występowania zahamowania czynności szpiku kostnego. Przyjmowanie leku (postać kapsułek) w trakcie posiłku nie wpływa na jego wchłanianie.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Navelbine może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Nasilenie działań niepożądanych preparatu może być większe, jeżeli jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami. Często możliwe zaburzenia hematologiczne: neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi), niedokrwistość, małopłytkowość a także zakażenia; może wystąpić gorączka neutropeniczna, posocznica. Często możliwe: zaparcia, nudności, biegunka, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej i/lub przełyku, jadłowstręt, utrata lub przyrost masy ciała, łysienie, bóle i zawroty głowy, bezsenność, zmęczenie, deszcze, zaburzenia czuciowe i ruchowe, zaburzenia widzenia, zniesienie odruchów kostno-stawowych, bóle mięśni i stawów (w tym szczęk), zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek (bezmocz, zwiększenie stężenia kreatyniny), reakcje nadwrażliwości, duszność, kaszel, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze. Rzadko zaburzenia czynności serca (zmiany w EKG, zaburzenia rytmu serca, choroba niedokrwienna serca), śródmiąższowa choroba płuc, osłabienie kończyn dolnych i niedrożność porażenna jelit, drgawki, niedokrwienie mózgu, zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia). Bardzo rzadko objawy związane z niedostatecznym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego (SIADH). Możliwe niebezpieczne dla życia reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs). Po podaniu dożylnym możliwe reakcje w miejscu podania (rumień, piekący ból, miejscowe zapalenie żyły, miejscowa martwica).