NeoFuragina (furazydyna) – tabl.

Co to jest neoFuragina?

Lek przeciwbakteryjny, chemioterapeutyk, stosowany w leczeniu zakażeń dolnych dróg moczowych.

Kiedy stosować neoFuragina?

Preparat jest wskazany do stosowania w zakażeniach dolnych dróg moczowych.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne pochodne nitrofuranu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występują u Ciebie uszkodzenia nerwów obwodowych (polineuropatia obwodowa), chorujesz na ciężką niewydolność nerek (skąpomocz, bezmocz), zakażenie miąższu nerek lub masz niedobór dehydrogenazy glukozo–6–fosforanowej. Preparatu nie można stosować niemowląt do 3. miesiąca życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując neoFuragina?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Dlatego przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie: · ciężkie zaburzenia czynności nerek (szybkość filtracji kłębkowej poniżej 30 ml/min). U niektórych osób, w okresie stosowania preparatu mogą występować bóle głowy, szum w uszach i mdłości. Aby temu zapobiec, po konsultacji z lekarzem, można równolegle przyjmować leki przeciwhistaminowe. Może też wystąpić zapalenie nerwu; aby temu zapobiec, jeżeli preparat jest stosowany przez okres dłuższy niż 2 tygodnie, lekarz zaleci stosowanie witamin z grupy B (witamina B1, witamina PP). Stosowanie preparatu o osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo–6–fosforanowej jest możliwe tylko po ocenieniu przez lekarza w każdym przypadku stosunku ryzyka do korzyści. U tych osób istnieje ryzyko hemolizy (nieodwracalnego uszkodzenia krwinek). W przypadku stosowania preparatu u tych osób należy zachować ostrożność i obserwować czy nie występują objawy hemolizy (lekarz zaleci odpowiednie badania laboratoryjne). Preparat może niekorzystnie oddziaływać na funkcje jąder (zmiany ilościowe i morfologiczne oraz ruchliwości plemników). Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: –preparat zawiera laktozę oraz sacharozę; osoby z nietolerancją galaktozy oraz fruktozy, niedoborem laktazy oraz sacharazy–izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Dawkowanie preparatu neoFuragina

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: pierwszego dnia: 100 mg (2 tabletki po 50 mg) 4 razy na dobę; następne dni: 100 mg (2 tabletki po 50 mg) 3 razy na dobę. Leczenie trwa zwykle 7–10 dni. W razie konieczności leczenie można powtórzyć po upływie 10–15 dni. Sposób podawania leku: Stosować doustnie. Tabletki należy popijać dużą ilością płynu. Należy przyjmować preparat podczas posiłków; w okresie leczenia należy stosować dietę bogatą w białko.

Czy można stosować neoFuragina w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Preparatu nie należy stosować w I trymestrze ciąży, szczególną ostrożność należy zachować w III trymestrze ciąży. Lek dobrze przenika przez barierę łożyskową. Nie należy stosować go w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz: · rystomicynę · levomicetynę · sulfanilamidy · kwas nalidyksynowy · inne uroseptyki · witaminę B6 · leki zobojętniające sok żołądkowy · atropinę. Nie należy stosować preparatu równolegle z rystomicyną, levomicetyną, sulfanilamidami (ponieważ mogą wystąpić zaburzenia czynności układu krwiotwórczego) ani z kwasem nalidyksynowym (działanie antagonistyczne obu preparatów, które wzajemnie osłabiają lub hamują swoje działanie). Preparat zmniejsza działanie innych uroseptyków. Witamina B6 i duża zawartość soli kuchennej w diecie zwiększa wchłanianie preparatu a leki zobojętniające sok żołądkowy hamują jego wchłanianie. Atropina zmniejsza szybkość wchłaniania preparatu lecz nie wpływa na całkowitą ilość wchłoniętej furazydyny.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również neoFuragina może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często mogą wystąpić: ból głowy, nudności, nadmierne oddawanie gazów. Rzadko mogą wystąpić: anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, objawy polekowego zapalenia wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica miąższu wątroby (zwykle podczas długotrwałego stosowania), złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona. Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: świąd, pokrzywka, wysypka, sinica wskutek methemoglobinemii, osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej – niedokrwistość megaloblastyczna lub hemolityczna; zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, także o ostrym lub nieodwracalnym przebiegu (do jej wystąpienia szczególnie predysponują: niewydolność nerek, niedokrwistość, cukrzyca, zaburzenia elektrolitowe, niedobór witamin z grupy B), reakcja astmatyczna u pacjentów z astmą w wywiadzie, ostre, podostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości, wymioty, zaparcia, biegunka, objawy dyspeptyczne, bóle brzucha, utrata łaknienia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, łysienie (przemijające), zakażenia drobnoustrojami opornymi na pochodne nitrofuranu, najczęściej pałeczkami z rodzaju Pseudomonas, gorączka, dreszcze, złe samopoczucie.