Noctofer (lormetazepam) – tabl.

Co to jest Noctofer?

Lek wykazujący działanie uspokajające, przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe i rozluźniające mięśnie; pochodna benzodiazepiny.

Co zawiera i jak działa Noctofer?

Lormetazepam to krótko działająca, niekumulująca się w organizmie pochodna benzodiazepiny (BZD). Wiąże się z receptorem benzodiazepinowym (RBZD), co powoduje określoną reakcję w komórce, czyli jest jego agonistą. RBZD są częścią receptorów zwanych receptorami GABA-A, które mają zdolność wiązania wielu substancji m.in. kwasu -aminomasłowego (GABA). Lormetazepam, jak inne BZD, działa pośrednio przez nasilenie zdolności wiązania się GABA z receptorem GABA-A. Ze względu na hamujące czynność komórek nerwowych działanie GABA, BZD wykazują pośrednie działanie hamujące w ośrodkowym układzie nerwowym. Lormetazepam głównie wykazuje silne działanie nasenne. Działa także uspokajająco i przeciwlękowo, przeciwdrgawkowo oraz zmniejsza napięcie mięśniowe.

Kiedy stosować Noctofer?

Preparat jest wskazany do doraźnego i krótkotrwałego stosowania w następujących przypadkach: · zaburzenia snu (trudności w zasypianiu, częste przebudzenia, wczesne przebudzenia poranne) · premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi i badaniami diagnostycznymi.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Noctofer?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Leczenie powinno trwać możliwie krótko, ze względu na niebezpieczeństwo wystąpienia uzależnienia fizycznego, psychicznego i tolerancji na lek (potrzeba stosowania coraz większych dawek leku w celu osiągnięcia tego samego efektu klinicznego). Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z zastosowaną dawką i czasem leczenia, jest większe u osób z uzależnieniem od alkoholu i leków w wywiadzie, a także u osób z zaburzeniami osobowości. W przypadku wystąpienia uzależnienia, po zaprzestaniu stosowania preparatu może ujawnić się zespół odstawienny (abstynencyjny). Charakteryzuje się on następującymi objawami: bóle głowy i mięśni, stany lękowe, napięcie, niepokój, stan splątania i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: utrata świadomości, depersonalizacja, zwiększona ostrość słuchu, drętwienie i mrowienie kończyn, zwiększona wrażliwość na światło oraz hałas, omamy i drgawki padaczkowe. Po zaprzestaniu stosowania benzodiazepin (także lormetazepamu) może wystąpić zjawisko „z odbicia”, którego objawami są: zmiany nastroju, lęk, trudności z zasypianiem, niepokój. Ryzyko pojawienia się tych objawów jest większe po nagłym zaprzestaniu stosowania lormetazepamu. Dlatego lek należy odstawiać stopniowo zmniejszając dawki. Leki z tej grupy mogą powodować niepamięć następczą, której ryzyko wstąpienia wzrasta wraz ze wzrostem zastosowanej dawki. Objawom niepamięci może towarzyszyć zachowanie nieadekwatne do sytuacji. Zjawiska te występują najczęściej w kilka godzin po zastosowaniu preparatu, w tym czasie pacjent powinien mieć możliwość nieprzerwanego 7–8-godzinnego snu. Podczas leczenia może ujawnić się wcześniej istniejąca, lecz niezdiagnozowana depresja. W przypadku wystąpienia następujących objawów: · niepokój · pobudzenie · drażliwość · agresja · urojenia · ataki furii · koszmary senne · omamy · psychozy · niewłaściwe zachowanie i inne zaburzenia zachowania’ należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie leczenia i poinformuje o dalszym postępowaniu. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku: · osób w podeszłym wieku; lekarz prawdopodobnie zaleci zastosowanie u nich zmniejszonych dawek preparatu; w tej grupie osób istnieje ryzyko zaburzeń orientacji i koordynacji ruchowej · przewlekłej niewydolności oddechowej; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki preparatu, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia depresji oddechowej · ciężkiej niewydolności wątroby, ze względu na ryzyko wystąpienia encefalopatii (stosowanie preparatu u pacjentów z tej grupy nie jest wskazane) · z zaburzeniami czynności nerek · uzależnienia od alkoholu lub leków w wywiadzie. Leki z tej grupy nie są wskazane w leczeniu zaburzeń psychotycznych. Preparatu należy stosować z dużą ostrożnością u osób z depresją; nie powinien być stosowany jako jedyny lek przeciwdepresyjny (w monoterapii), ponieważ zwiększa się ryzyko samobójstwa u pacjenta. Benzodiazepiny stosowane w okresie żałoby mogą hamować dostosowanie psychologiczne. Informacje o dodatkowych składnikach preparatu: Preparat zawiera laktozę; osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Lormetazepam wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Działanie uspokajające leku, występowanie zaburzeń takich jak niepamięć, upośledzenie koncentracji i upośledzenie czynności mięśni mogą mieć szkodliwy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować ostrożność, w trakcie leczenia nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Dawkowanie preparatu Noctofer

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zaburzenia snu. 0,5–1 mg 0,5 godziny przed snem; w przypadku braku odpowiedzi klinicznej lekarz może zalecić zwiększenie dawki do maksymalnie 2 mg/dobę. U osób po 65. roku życia zwykle 0,5 mg. Premedykacja. Zwykle 1 mg 1 godzinę przed zabiegiem i 2 mg 0,5 godziny przed snem w dniu poprzedzającym zabieg. Całkowity czas leczenia, wraz z okresem stopniowego odstawiania, nie powinien być dłuższy niż 4 tygodnie. Należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, w razie konieczności lekarz zaleci zmniejszenie dawki. Ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa leczenia nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia.

Czy można stosować Noctofer w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie leku u kobiet w ciąży, zwłaszcza w I i III trymestrze, jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, kiedy istnieje bezwzględna konieczność, a stosowanie bezpieczniejszych odpowiedników jest niemożliwe. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność stosując równolegle: · z lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwlękowymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym, środkami znieczulającymi, lekami nasennymi, opioidowymi lekami przeciwbólowymi lub innymi lekami o działaniu sedatywnym, ponieważ może dochodzić do nasilenia depresyjnego działania lormetazepamu na ośrodkowy układ nerwowy · ze środkami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe; lormatezepam nasila ich działanie. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Noctofer może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często mogą wystąpić: senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, stany splątania i dezorientacji, ataksja. Rzadko mogą wystąpić: skórne reakcje alergiczne (wysypka, świąd, pokrzywka), brak apetytu, reakcje paradoksalne (niepokój psychoruchowy, bezsenność, zwiększona pobudliwość, agresja, drżenie mięśniowe, drgawki), uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia mowy z mową zamazaną i nieprawidłowym wymawianiem, zaburzenia pamięci, zaburzenia libido, nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, zaburzenia widzenia (podwójne widzenie, niewyraźne widzenie), nudności, dolegliwości żołądkowe, uczucie suchości w jamie ustnej, nietrzymanie moczu, drżenie mięśni, zwiotczenie mięśni, ogólne osłabienie, zaburzenia miesiączkowania. Bardzo rzadko mogą wystąpić: zmiany w składzie morfologicznym krwi (leukopenia, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne, niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz, zaburzenia czynność wątroby z wystąpieniem żółtaczki, omdlenia.