Novocef (cefuroksym (aksetyl cefuroksymu)) – tabl. powl.

Co to jest Novocef?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Antybiotyk beta-laktamowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Co zawiera i jak działa Novocef?

Substancją czynną preparatu jest cefuroksym. W postaci doustnej preparatu zawarta jest jego nieaktywna biologicznie postać, z której w jelitach uwalnia się aktywny cefuroksym. Jest to antybiotyk z grupy cefalosporyn () zaliczany do II generacji tych antybiotyków. Jego działanie polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co uniemożliwia namnażanie się komórek bakteryjnych. Ze względu na strukturę chemiczną cefuroksym zaliczany jest do antybiotyków beta-laktamowych (), których wspólną cechą jest obecność w ich cząsteczce pierścienia beta-laktamowego. Struktura ta jest wrażliwa na działanie enzymów, tzw. beta-laktamaz, wytwarzanych przez niektóre bakterie. Beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków. Cefuroksym jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania bakteriobójczego, bardziej opornym na działanie bakteryjnych beta-laktamaz niż cefalosporyny I generacji.

Kiedy stosować Novocef?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń o lekkim i średnio ciężkim przebiegu wywołanych przez wrażliwe na cefuroksym bakterie u dorosłych i dzieci powyżej 3. miesiąca życia: · zakażenia gónych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie krtani, angina, zapalenie zatok obocznych nosa · zapalenie ucha środkowego · zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc · zakażenia układu moczowego: odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej · zakażenia skóry i tkanek miękkich: czyraczność, liszajec, ropne zapalenie skóry · wczesne stadium boreliozy oraz zapobieganie jej powikłaniom u dorosłych i dzieci po 12. roku życia.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy cefalosporyn albo jeśli w przeszłości wystąpiła u Ciebie ciężka reakcja nadwrażliwości na jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy)

Dawkowanie preparatu Novocef

Preparat ma postać kapsułek przeznaczonych do stosowania doustnego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna może być dodatkowa modyfikacja dawkowania. Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, skóry i tkanek miękkich, zakażenia układu moczowego. Dorośli. Zwykle 250 mg 2 razy na dobę; w ciężkich zakażeniach dolnych dróg oddechowych, w tym zapaleniu płuc, 500 mg 2 razy na dobę, w zakażeniach dróg moczowych zwykle 125 mg 2 razy na dobę. Dzieci. Zwykle 125 mg (lub 10 mg/kg masy ciała) 2 razy na dobę, maksymalnie 250 mg/dobę; w zapaleniu ucha środkowego u dzieci do 2. roku życia 125 mg (lub 10 mg/kg masy ciała) 2 razy na dobę, maksymalnie 250 mg/dobę; w zapaleniu ucha środkowego lub ciężkich zakażeniach u dzieci po 2. roku życia 250 mg (lub 15 mg/kg masy ciałą) 2 razy na dobę, maksymalnie 500 mg/dobę. Borelioza. Dorośli i dzieci po 12. roku życia. 500 mg 2 razy na dobę. Preaparat należy stosować doustnie, po posiłku; tabletki przyjmować w całości. Leczenie trwa zwykle 5–10 dni, a w przypadku boreliozy 20 dni. W przypadku dawki mniejszej lub równej 1 g/dobę nie ma konieczności specjalnego dostosowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzoną czynnością nerek lub poddawanych dializie.

Czy można stosować Novocef w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. U kobiet w ciąży preparat może być stosowany wyłącznie wówczas, gdy lekarz po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem uzna stosowanie preparatu za absolutnie konieczne. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza w I trymestrze ciąży. Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem, który oceni stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku i podejmie decyzję czy możesz stosować ten lek; cefuroksym przenika do mleka matki i może powodować wystąpienie uczulenia, biegunki lub zakażeń drożdżakowych u noworodków.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz: · leki moczopędne silnie działajace (np. furosemid) · leki mogące wywierać toksyczne działanie na nerki (np. antybiotyki aminoglikozydowe) · antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym (takich jak np. chloramfenikol, tetracykliny) · probenecyd · leki zobojętniające sok żołądkowy · leki z grupy antagonistów receptora histaminowego H2 (np. cymetydyna, ranitydyna) · inhibitory pompy protonowej (IPP) · doustne preparaty antykoncepcyjne. Równoległe stosowanie silnie działających leków moczopędnych lub antybiotyków aminoglikozydowych może wywierać niekorzystny i toksyczny wpływ na czynność nerek (działanie nefrotoksyczne); zaleca się zachowanie ostrożności. Równoległe stosowanie cefuroksymu i antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym (takich jak np. chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny, antybiotyki makrolidowe) może powodować wzajemne osłabienie działania bakteriobójczego. Nie zaleca się równoległego stosowania probenecydu; probenecyd opóźnia wydalanie antybiotyku i może powodować nasilenie i wydłużenie czasu jego działania. Stężenie cefurosymu we krwi zmniejsza się po dializie. Leki zobojętniające sok żołądkowy oraz leki z grupy antagonistów receptora histaminowego H2 (np. cymetydyna, ranitydyna) oraz inhibitory pompy protonowej mogą wpływać na wchłanianie preparatu. Preparat może zmniejszać skuteczność działania doustnych preparatów antykoncepcyjnych (należy skonsultować się z lekarzem). Wpływ cefuroksymu na wyniki badań laboratoryjnych: Preparat może powodować fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (może to mieć wpływ na wyniki prób krzyżowych krwi). Cefuroksym może wpływać na wyniki oznaczeń stężenia glukozy we krwi i w moczu. W przypadku wykonywania tych badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu cefuroksymu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Novocef może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często mogą wystąpić: kandydoza, eozynofilia, ból głowy, zawroty głowy, niestrawność, nudności, biegunka, ból brzucha, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często mogą wystąpić: dodatni odczyn Coombs’a, leukopenia, małopłytkowość, wysypki skórne, wymioty. Rzadko mogą wystąpić: pokrzywka, świąd skóry, rzekombłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek. Bardzo rzadko mogą wystąpić: niedokrwistość hemolityczna, gorączka polekowa, choroba posurowicza, wstrząs anafilaktyczny, żółtaczka (głównie zastoinowa), rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, zapalenie wątroby.