NovoRapid Penfill (insulina aspart) – roztwór do wstrzykiwań

Co to jest NovoRapid Penfill?

Lek przeciwcukrzycowy zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący). Preparat zawiera insulinę aspart (analog insuliny ludzkiej) o szybkim początku działania.

Kiedy stosować NovoRapid Penfill?

Preparat jest wskazany w leczeniu dorosłych, młodzieży i dzieci po 2. roku życia chorych na cukrzycę.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując NovoRapid Penfill?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Preparat należy stosować ściśle wg zaleceń lekarza i nie wolno nagle przerywać jego stosowania. Przerwanie leczenia, szczególnie w leczeniu cukrzycy typu 1, stosowanie zbyt małych dawek lub pomijanie dawek może prowadzić do wystąpienia hiperglikemii i cukrzycowej kwasicy ketonowej. Pierwsze objawy hiperglikemii pojawiają się zwykle stopniowo, w ciągu kilku godzin lub dni i mogą obejmować: zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienienie i suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. W przebiegu cukrzycy typu 1 nieleczona hiperglikemia może prowadzić do wystąpienia kwasicy ketonowej, która stanowi zagrożenie życia. Zastosowanie zbyt dużej dawki insuliny, pominięcie posiłku lub duży wysiłek fizyczny może prowadzić do wystąpienia hipoglikemii. Nie wolno stosować preparatu w przypadku wystąpienia hipoglikemii lub jej podejrzenia. Po uzyskaniu dobrej kontroli glikemii konieczne może być dostosowanie dawkowania insuliny. Uzyskanie kontroli glikemii (np. po intensywnym leczeniu z zastosowaniem insuliny) może wpłynąć na zmianę wczesnych objawów hipoglikemii lub mogą one być mniej wyraźne. U osób długo chorujących na cukrzycę objawy zapowiadające hipoglikemię mogą wcale nie występować. Po jakiejkolwiek zmianie stosowanego preparatu insuliny wczesne objawy hipoglikemii mogą być mniej nasilone lub inne od tych, występujących w czasie stosowania poprzedniego typu insuliny. Ewentualna hipoglikemia może wystąpić wcześniej po zastosowaniu preparatów zawierających szybko działające analogi insulin, niż po zastosowaniu rozpuszczalnej ludzkiej insuliny. Preparat powinien być stosowany w bezpośrednim związku z posiłkiem. Należy wziąć pod uwagę szybki początek działania preparatu u osób, u których współistniejące choroby lub stosowane leki mogą powodować wolniejsze wchłanianie pokarmu. Występujące równocześnie choroby, zwłaszcza zakażenia i stany gorączkowe zwiększają zapotrzebowanie na insulinę. Współistniejące choroby oraz zaburzenia czynności nerek lub wątroby, choroby tarczycy, nadnerczy i przysadki mózgowej mogą wymagać zmiany dawkowania insuliny. Wszelka zmiana sposobu leczenia cukrzycy, w tym każda zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Zmiana taka może pociągać za sobą konieczność dostosowania dawki. Lekarz zaleci sposób postępowania i odpowiednio dostosuje dawkę; należy postępować ściśle wg zaleceń lekarza. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić reakcja objawiająca się bólem, świądem, wysypką, obrzękiem, zasinieniem czy stanem zapalnym. Objawy reakcji miejscowej zwykle ustępują w ciągu kilku dni lub tygodni, rzadko wymagają przerwania stosowania preparatu. Zmiana miejsc wstrzyknięć w obrębie danego obszaru anatomicznego może ograniczyć występowanie tego typu reakcji. Przed podróżą do innej strefy czasowej należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ pory wstrzyknięć insuliny mogą ulec zmianie, w związku ze zmianą pory posiłków. Leczenie skojarzone z zastosowaniem insuliny i pioglitazonu może spowodować wystąpienie niewydolności serca, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka jej rozwoju. Jeżeli lekarz zaleci stosowanie insuliny w skojarzeniu z pioglitazonem konieczna jest obserwacja chorego, czy nie występują u niego objawy niewydolności serca, w tym obrzęki czy zwiększenie masy ciała. W razie wystąpienia objawów ze strony serca należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zaprzestanie stosowania pioglitazonu. Prawidłowa kontrola stężenia glukozy we krwi opóźnia wystąpienie późnych powikłań cukrzycy. Należy dokładnie monitorować stężenie glukozy we krwi. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy wziąć pod uwagę, że w przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. Jest to szczególnie istotne u chorych, u których hipoglikemia występuje często, a także gdy wczesne objawy hipoglikemii są mało nasilone lub nie występują. W takich przypadkach należy skonsultować się z lekarzem i ustalić, czy w danym przypadku możliwe jest prowadzenie pojazdów i obsługiwanie urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu NovoRapid Penfill

Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań we wkładach; przeznaczony jest do podawania podskórnego. Preparat we wkładach przeznaczony jest do stosowania z systemami podawania insuliny firmy Novo Nordisk i igłami NovoFine lub NovoTwist. Do opakowania dołączona jest szczegółowa instrukcja postępowania od producenta. Preparat podaje się podskórnie, w tkankę podskórną brzucha, w udo, okolicę pośladka lub okolicę mięśnia naramiennego. Miejsca wstrzyknięcia powinny być zmieniane w obrębie tego samego obszaru anatomicznego w celu uniknięcia lipodystrofii (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny). Wstrzyknięcie w tkankę podskórną brzucha zapewnia szybsze wchłanianie insuliny, niż w przypadku wstrzyknięcia w inne miejsca. Początek działania preparatu następuje szybciej niż w przypadku rozpuszczalnej insuliny ludzkiej. Początek i czas działania preparatu może różnić się w zależności od wielu czynników (miejsce wstrzyknięcia, dawka, temperatura, przepływ krwi, aktywność fizyczna). Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Siła działania preparatu jest wyrażana w jednostkach. Jednostki te odnoszą się wyłącznie do tego preparatu i nie są tym samym co jednostki międzynarodowe (j.m.). Lekarz zaleci dawkowanie indywidualnie; zaleconą dawkę insuliny należy podać podskórnie bezpośrednio przed posiłkiem lub, w razie potrzeby, wkrótce po nim. Lekarz może zalecić podawanie preparatu w ciągłej infuzji podskórnej (za pomocą pompy insulinowej) w powłoki brzuszne. Przed zastosowaniem pompy należy zapoznać się z instrukcją producenta i zgodnie z nią postępować. Jeżeli preparat jest podawany za pomocą pompy nie należy mieszać go z innymi preparatami insuliny. Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Dostosowanie dawkowania może być konieczne jeżeli wystąpi zakażenie, gorączka, stan chorobowy, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zmiana sposobu odżywiania, zmiana aktywności fizycznej. Jakakolwiek zmiana preparatu na inny wymaga aby lekarz dostosował dawkowanie. W okresie zmiany stosowanego rodzaju insuliny i kilka tygodni po zmianie zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Konieczność dostosowania dawki może dotyczyć także stosowanych równolegle insulin innego typu. U osób w podeszłym wieku (po 65. roku życia) należy szczególnie starannie monitorować stężenie glukozy we krwi. Lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie. U osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy szczególnie starannie monitorować stężenie glukozy we krwi; konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania. Młodzież i dzieci po 2. roku życia: preparat może być stosowany zamiast insuliny rozpuszczalnej tylko na zlecenie lekarza, gdy szybkie działanie insuliny może być korzystne, np. w związku z przyjmowanym posiłkiem. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci do 2. roku życia.

Czy można stosować NovoRapid Penfill w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Preparat może być stosowany przez kobiety w ciąży, ponieważ insulina nie przenika przez barierę łożyskową. Zarówno hipoglikemia jak i hiperglikemia występujące w przebiegu nieprawidłowo leczonej cukrzycy mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia płodu. Dlatego w okresie ciąży a także w okresie jej planowania zalecana jest regularna kontrola stężenia glukozy we krwi i odpowiednie dostosowanie dawkowania – ściśle wg zaleceń lekarza. W I trymestrze ciąży zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się i następnie stopniowo zwiększa się podczas II i III trymestru ciąży. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę gwałtownie wraca do wartości sprzed okresu ciąży. Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią nie stwarza zagrożenia dla dziecka. W tym okresie konieczne może być dostosowanie dawki insuliny.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie. Inne leki mogą zwiększać lub zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę i może być konieczne dostosowanie jej dawkowania przez lekarza. Zapotrzebowanie na insulinę może zmniejszyć się pod wpływem leków takich jak np.: doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO), leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl), salicylany (np. kwas acetylosalicylowy), steroidy anaboliczne i sulfonamidy. Zapotrzebowanie na insulinę może zwiększyć się pod wpływem leków takich jak np.: doustne środki antykoncepcyjne, tiazydowe leki moczopędne, glikokortykosteroidy, hormony tarczycy, sympatykomimetyki (np. salbutamol), hormon wzrostu (somatotropina) i danazol. Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą maskować objawy hipoglikemii i opóźniać jej ustąpienie. Analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd) mogą zmniejszać lub zwiększać zapotrzebowanie na insulinę. Alkohol może nasilać i przedłużać hipoglikemizujące działanie insuliny, a także zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również NovoRapid Penfill może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, występująca gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, upośledzenia czynności mózgu a nawet do śmierci. Niezbyt często: zaburzenia refrakcji (rodzaj zaburzenia widzenia), retinopatia cukrzycowa (intensywne leczenie cukrzycy i nagła poprawa kontroli stężenia glukozy we krwi mogą być związane z czasowym nasileniem się objawów retinopatii cukrzycowej), lipodystrofia (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból, krwiak), obrzęki, miejscowa reakcja uczuleniowa, pokrzywka, wysypka. Rzadko neuropatia obwodowa. Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne, w tym wysypka, pokrzywka, obfite pocenie się, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia oddechowe, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, utrata przytomności; reakcje anafilaktyczne mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.