Orungal (itrakonazol) – kaps.

Co to jest Orungal?

Lek przeciwgrzybiczy z grupy pochodnych triazolu do stosowania ogólnego.

Co zawiera i jak działa Orungal?

Substancją czynną preparatu jest itrakonazol, chemioterapeutyk z grupy pochodnych triazolu o działaniu przeciwgrzybiczym. Skuteczny wobec wielu gatunków dermatofitów i drożdżaków oraz innych grzybów chorobotwórczych. Działanie itrakonazolu prowadzi do zahamowania syntezy ergosterolu, niezbędnego składnika błony komórkowej grzybów. Błona komórkowa ulega uszkodzeniu, czego konsekwencją jest śmierć komórki grzyba. Po podaniu doustnym wchłanianie itrakonazolu jest największe, gdy jest on przyjmowany bezpośrednio po posiłku. Wchłanianie jest zmienne i zależy od kwasowości środowiska (najlepsze wchłanianie występuje w środowisku silnie kwaśnym). Itrakonazol dobrze przenika do wielu tkanek i narządów, w tkankach zrogowaciałych (skóra, paznokcie) uzyskuje stężenie 4 razy większe niż w osoczu. Jedynie w niewielkich ilościach przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Przenika przez łożysko oraz do mleka kobiet karmiących.

Kiedy stosować Orungal?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń: · zakażenia narządów płciowych (grzybica pochwy i sromu) · zakażenia skóry, błony śluzowej lub oczu (grzybica skóry, łupież pstry, kandydoza jamy ustnej, grzybicze zakażenie rogówki) · grzybice paznokci wywołane przez dermatofity i/lub drożdżaki · układowe zakażenia grzybicze (aspergiloza układowa, kandydoza układowa, kryptokokoza, w tym kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: u osób z osłabioną odpornością, a także u wszystkich osób z kryptokokozą ośrodkowego układu nerwowego, kiedy leczenie pierwszego rzutu jest nieskuteczne, histoplazmoza, blastomikoza, sporotrychoza, parakokcydioidomikoza i inne rzadko występujące układowe lub tropikalne zakażenia grzybicze).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest równoległe stosowanie leków metabolizowanych przez izoenzym CYP 3A4 cytochromu P-450: astemizolu, beprydylu, cisaprydu, dofetylidu, lewometadylu, mizolastyny, pimozydu, chinidyny, sertindolu, terfenadyny, triazolamu, midazolamu w postaci doustnej, inhibitorów reduktazy HMG-CoA (takich jak: atorwastatyna, simwastatyna, lowastatyna), alkaloidów sporyszu (np. dihydroergotamina, ergometryna, ergotamina, metyloergometryna), nisoldypiny. Preparat jest przeciwwskazany u osób, u których występują lub w przeszłości występowały zaburzenia czynności serca, takie jak np. zastoinowa niewydolność serca (objawiająca się spłyceniem oddechu, obrzękiem kończyn lub brzucha, silnym uczuciem zmęczenia, budzeniem się w nocy z poczuciem braku tchu, zwiększeniem masy ciała). Wyjątek stanowi leczenie zakażeń zagrażających życiu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w okresie ciąży (z wyjątkiem przypadków zagrożenia życia).

Dawkowanie preparatu Orungal

Preparat ma postać kapsułek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli: Grzybica pochwy i sromu: zwykle stosuje się 200 mg 1 raz na dobę przez 3 dni lub 200 mg 2 razy na dobę przez 1 dzień. Grzybica skóry (np. tułów, podudzia): 200 mg 1 raz na dobę przez 7 dni lub 100 mg 1 raz na dobę przez 15 dni. Grzybica skóry (obszary o zwiększonym rogowaceniu naskórka, takie jak podeszwy stóp i dłoni): 200 mg 2 razy na dobę przez 7 dni lub 100 mg 1 raz na dobę przez 30 dni. Łupież pstry: 200 mg 1 raz na dobę przez 7 dni. Kandydoza jamy ustnej: 100 mg 1 raz na dobę przez 15 dni. U niektórych chorych w stanach obniżonej odporności organizmu (np. u chorych na AIDS lub po przeszczepieniu narządów) lekarz może zalecić podwojenie dawki. Grzybicze zakażenie rogówki: 200 mg 1 raz na dobę przez 21 dni (w zależności od reakcji chorego na leczenie). Grzybica paznokci wywołana przez dermatofity lub drożdżaki: stosuje się leczenie ciągłe lub cykliczne. Leczenie ciągłe: 200 mg 1 raz na dobę przez 3 miesiące. Leczenie cykliczne: 200 mg 2 razy na dobę przez 7 dni. Okresy przyjmowania leku (cykle) są oddzielone 3. tygodniami przerwy, w czasie której nie przyjmuje się leku. W leczeniu grzybicy paznokci rąk stosuje się 2 cykle. W leczeniu grzybicy paznokci stóp stosuje się 3 cykle. Reakcja na leczenie staje się widoczna po zakończeniu leczenia i odrośnięciu paznokci. Optymalne pod względem objawów klinicznych i rezultatów badań mikologicznych wyniki leczenia uzyskuje się w ciągu 2–4 tygodni po zakończeniu leczenia zakażeń skóry i po 6–9 miesiącach po zakończeniu leczenia zakażeń paznokci. Grzybice układowe: Aspergiloza układowa: 200 mg 1 raz na dobę przez 2–5 miesięcy. W razie potrzeby lekarz zwiększy dawkę do 200 mg 2 razy na dobę (w przypadku zmian głębokich lub rozsianych). Kandydoza układowa: 100–200 mg 1 raz na dobę przez 3 tygodnie do 7 miesięcy. W razie potrzeby lekarz zwiększy dawkę do 200 mg 2 razy na dobę (w przypadku zmian głębokich lub rozsianych). Kryptokokoza (bez zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych): 200 mg 1 raz na dobę przez 2–12 miesięcy. Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 200 mg 2 razy na dobę przez 2–12 miesięcy; niekiedy lekarz zaleci dalsze leczenie podtrzymujące. Histoplazmoza: 200 mg 1–2 razy na dobę przez 8 miesięcy. Blastomikoza: 100 mg 1 raz na dobę do 200 mg 2 razy na dobę przez 6 miesięcy. Sporotrychoza: 100 mg 1 raz na dobę przez 3 miesiące. Parakokcydioidomikoza: 100 mg 1 raz na dobę przez 6 miesięcy. Chromomikoza: 100–200 mg 1 raz na dobę przez 6 miesięcy. Sposób podawania: Preparat powinien być przyjmowany doustnie, bezpośrednio po obfitym posiłku. Kapsułki należy przyjmować w całości. Nie należy stosować preparatu u dzieci, chyba że lekarz uzna, że korzyści z leczenia są większe niż możliwe ryzyko związane z leczeniem.

Czy można stosować Orungal w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków zagrożenia życia, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przeważają nad niebezpieczeństwem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku. Kobiety w wieku rozrodczym powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji, aby zapobiec ciąży w okresie leczenia oraz po nim, do momentu wystąpienia pierwszej miesiączki po zakończeniu stosowania preparatu. Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią należy skonsultować się z lekarze. Lekarz podejmie decyzję czy oczekiwane w Twoim przypadku korzyści ze stosowania leku przeważają nad ryzykiem dla dziecka.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Orungal może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, brak apetytu, zaparcia, niestrawność, zaburzenia smaku. Możliwe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka (ciemna barwa moczu, jasna barwa kału, uczucie zmęczenia, osłabienie), bardzo rzadko poważne uszkodzenia wątroby, zapalenie wątroby, ostra niewydolność wątroby, uszkodzenie wątroby, rzadko zapalenie trzustki. Niekiedy zastoinowa niewydolność serca (przebiega z następującymi objawami: duszność, nieoczekiwane zwiększenie masy ciała, obrzęk kończyn lub brzucha, silne uczucie zmęczenia lub budzenie się w nocy z uczuciem braku tchu), obrzęk płuc. Możliwe zaburzenia czynności układu nerwowego takie jak: bóle i zawroty głowy, senność, parestezje (drętwienie, mrowienie, zaburzenia czucia), neuropatia obwodowa, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie), szumy uszne, przemijająca lub trwała utrata słuchu. Rzadko: zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych i/lub granulocytów), częste oddawanie moczu, gorączka. Może wystąpić zmniejszenie stężenia potasu i zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi. Niezbyt często: łysienie, świąd, bóle mięśni i stawów, zaburzenia miesiączkowania, obrzęki, niekiedy zaburzenia funkcji seksualnych, nietrzymanie moczu. Możliwe reakcje nadwrażliwości świąd, wysypka, niekiedy reakcje o ciężkim przebiegu (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, w tym twarzy, krtani, głośni mogący utrudniać oddychanie, reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, zespół choroby posurowiczej, ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, zapalenie małych naczyń skórnych).