Oxycardil 180 (diltiazem) – tabl. o przedł. uwalnianiu

Co to jest Oxycardil?

Lek blokujący kanały wapniowe. Działając na naczynia krwionośne powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie naczyń. Obniża ciśnienie tętnicze i zmniejsza opór naczyniowy. Działając bezpośrednio na serce powoduje zmniejszenie częstotliwości rytmu serca oraz siły jego skurczu (w mniejszym stopniu). Wydłuża czas przewodzenia pomiędzy przedsionkiem a komorą serca.

Co zawiera i jak działa Oxycardil?

Substancją czynną preparatu jest diltiazem, pochodna benzotiazepiny należąca do grupy leków zwanych antagonistami wapnia (lub blokerami kanału wapniowego). Działanie leków z tej grupy polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Diltiazem blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i komórek mięśnia sercowego. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia jest niezbędne do skurczu komórek mięśniowych. Zablokowanie przez diltiazem kanałów wapniowych powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie tętnic. Diltiazem działając na naczynia krwionośne powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego i zmniejszenie oporu naczyniowego, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Rozszerzają się także tętnice wieńcowe, co zwiększa transport tlenu do mięśnia sercowego. W rezultacie poprawia się stan kliniczny chorych z dławicą piersiową. Działając bezpośrednio na serce diltiazem powoduje zmniejszenie częstotliwości rytmu serca oraz, w mniejszym stopniu, siły jego skurczu. Działa na układ przewodzący serca, wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Leki blokujące kanały wapniowe stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w celu łagodzenia objawów dławicy piersiowej. Po podaniu doustnym, stężenie maksymalne diltiazemu we krwi uzyskiwane jest w ciągu 10–14 godzin po przyjęciu preparatu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

Kiedy stosować Oxycardil?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · stabilnej, niestabilnej i naczynioskurczowej (postać Prinzmetala) dławicy piersiowej · nadciśnienia tętniczego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym) · blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym) · ciężka bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 40 na minutę) · niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym a także, w przypadku · jednoczesnego przyjmowania dantrolenu we wlewie dożylnym. Preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Oxycardil?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności lewej komory serca, umiarkowaną bradykardią lub blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, stwierdzonym w zapisie EKG; w powyższych przypadkach konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna chorych, ponieważ istnieje ryzyko nasilenia występujących zaburzeń (zaostrzenie objawów, rzadko wystąpienie bloku całkowitego). Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia ogólnego koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy antagonistów wapnia – diltiazemu. Leki z tej grupy mogą nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu serca, a także nasilać naczyniorozszerzające działanie preparatów stosowanych do znieczulenia. U chorych w podeszłym wieku i u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy zachować ostrożność, ponieważ stężenie diltiazemu może ulec zwiększeniu a działanie nasileniu. Konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza. Chorzy z tej grupy powinni być ściśle monitorowani (szczególnie na początku leczenia należy monitorować częstotliwość rytmu serca). Stosowanie preparatu może być związane z występowaniem zmian nastroju i stanów depresyjnych. Diltiazem, podobnie jak inne leki z grupy antagonistów wapnia hamuje motorykę przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych, u których istnieje ryzyko wystąpienia niedrożności jelit. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu · preparat zawiera sacharozę; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy lub niedoborem sacharazy–izomaltazy nie powinny stosować preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat często może powodować zawroty głowy, złe samopoczucie lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Oxycardil

Preparat ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować po posiłkach, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody). Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Choroba niedokrwienna serca: zwykle zalecana dawka wynosi 180–360 mg na dobę w 1–2 dawkach podzielonych. Dawka maksymalna wynosi 360 mg na dobę. W przypadku długotrwałego leczenia i wystąpienia zadowalającego efektu lekarz rozważy, czy możliwe jest zmniejszenie dawki. Nadciśnienie tętnicze: zwykle zalecana dawka wynosi 120–360 mg na dobę w 1–2 dawkach podzielonych. Dawka maksymalna wynosi 360 mg na dobę. W przypadku długotrwałego leczenia i wystąpienia zadowalającego efektu lekarz rozważy, czy możliwe jest zmniejszenie dawki. U chorych w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy zachować ostrożność (działanie preparatu może ulec nasileniu). Leczenie jest długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana dawkowania jest możliwa wyłącznie na zlecenie lekarza i pod jego nadzorem. Zmiany dawkowania muszą być przeprowadzane stopniowo (jest to szczególnie istotne u osób z chorobą niedokrwienną serca). Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci. Preparat występuje w kilku postaciach o zróżnicowanej zawartości substancji czynnej (tabletki powlekane stosuje się zwykle 3–4 razy na dobę; tabletki o przedłużonym uwalnianiu zwykle 1–2 razy na dobę).

Czy można stosować Oxycardil w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u kobiet w ciąży oraz u kobiet w okresie rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Przeciwwskazane jest równoległe przyjmowanie preparatu i dantrolenu we wlewie dożylnym (ryzyko migotania komór i zgonu). Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków: · lit (ryzyko nasilenia neurotoksycznego działania litu) · pochodne azotanów (nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko omdlenia) · teofilina (możliwe zwiększenie stężenia teofiliny we krwi) · alfa-blokery (nasilenie działanie przeciwnadciśnieniowego, ryzyko niedociśnienia tętniczego; leczenie skojarzone możliwe tylko pod warunkiem ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego) · amiodaron, digoksyna (ryzyko bradykardii; konieczne zachowanie ostrożności zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku i w przypadku stosowania dużych dawek) · beta-blokery (możliwe zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia w sercu oraz niewydolność serca; leczenie skojarzone możliwe jedynie pod ścisłą obserwacją kliniczną i pod kontrolą EKG, zwłaszcza na początku leczenia) · inne leki przeciwarytmiczne (ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca; nie zaleca się stosowania preparatu z innymi lekami przeciwarytmicznymi; leczenie skojarzone możliwe tylko pod ścisłą obserwacją kliniczną i pod kontrolą EKG) · karbamazepina (zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi; zalecane jest oznaczanie stężenia karbamazepiny we krwi i w razie potrzeby odpowiednie dostosowanie dawki przez lekarza) · ryfampicyna (możliwe zmniejszenie stężenia diltiazemu po rozpoczęciu stosowania ryfampicyny; konieczne ścisłe monitorowanie stanu pacjenta zwłaszcza w początkowym i końcowym okresie stosowania ryfampicyny) · cymetydyna, ranitydyna (możliwe zwiększenie stężenia diltiazemu we krwi; konieczne ścisłe monitorowanie stanu pacjenta w początkowym i końcowym okresie stosowania tych leków; w razie potrzeby konieczne będzie dostosowanie dawkowania diltiazemu przez lekarza) · cyklosporyna (możliwe zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi; konieczne może być zmniejszenie dawki cyklosporyny, monitorowanie czynności nerek, kontrola stężenia cyklosporyny we krwi i dostosowanie dawkowania) · leki wpływające na kurczliwość i/lub przewodzenie w sercu (możliwe sumowanie się działań; ostrożnie podczas zwiększania dawki) · leki stosowane do znieczulenia (możliwe zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu serca, a także nasilenie działania rozszerzającego naczynia preparatów stosowanych do znieczulenia) · leki wpływające na aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (możliwe zmiany stężenia diltiazemu i nasilenie lub osłabienie jego działania) · leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (możliwe zwiększenie stężenia tych leków ponieważ diltiazem hamuje aktywność izoenzymu 3A4) · benzodiazepiny: midazolam, triazolam (możliwe istotne zwiększenie stężenia midazolamu, triazolamu i innych benzodiazepin we krwi) · kortykosteroidy: metyloprednizolon (konieczne monitorowanie stanu chorego podczas rozpoczynania leczenia z zastosowanie metyloprednizolonu; konieczne może być dostosowanie dawkowania metyloprednizolonu) · statyny (zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na niektóre statyny; zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zalecane jest stosowanie statyn metabolizowanych bez udziału enzymu 3A4 cytochromu P450; w innym razie konieczne jest ścisłe monitorowanie chorego).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Oxycardil 120, -180, -240, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występują obrzęki obwodowe. Do często lub niezbyt często występujących działań niepożądanych należą: bóle i zawroty głowy, nerwowość, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, niestrawność, ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, rumień, złe samopoczucie. Rzadko: suchość błony śluzowej jamy ustnej, pokrzywka. Możliwe także inne działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania, w tym: małopłytkowość, zmiany nastroju, depresja, objawy pozapiramidowe, zastoinowa niewydolność serca, blok zatokowo-przedsionkowy, zapalenie naczyń, rozrost dziąseł, zapalenie wątroby, ginekomastia, nadwrażliwość na światło, nadmierne pocenie się, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczna rozpływna, złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rumień złuszczający).