Pedicetamol (paracetamol) – roztwór doustny

Co zawiera i jak działa Pedicetamol?

Nieopioidowy lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym

Kiedy stosować Pedicetamol?

Bóle różnego pochodzenia o małym lub umiarkowanym nasileniu, gorączka trwająca nie dłużej niż 3 dni.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, zaburzenia czynności wątroby, ciężka niedokrwistość hemolityczna.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Pedicetamol?

Bez zalecenia lekarza nie stosować dłużej niż 5 dni u dorosłych i nie dłużej niż 3 dni u dzieci, natomiast w przypadku bólu gardła – nie dłużej niż 2 dni. U dzieci do 3. roku życia preparat można stosować wyłącznie na zalecenie lekarza. Aby uniknąć przedawkowania, należy sprawdzić czy inne przyjmowane preparaty zawierają paracetamol. Nie należy przekraczać zalecanych dawek. Należy zachować ostrożność, stosując lek u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, wątroby, płuc lub nerek oraz u chorych na astmę oskrzelową lub uczulonych na kwas acetylosalicylowy, a także u pacjentów o mc. poniżej 50 kg z powodu anoreksji, niedożywienia lub odwodnienia ze względu na możliwość nasilenia hepatotoksyczności. W okresie leczenia nie spożywać alkoholu ze względu na ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. Szczególne ryzyko uszkodzenia wątroby występuje u osób głodzonych i/lub regularnie spożywających alkohol. U osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej paracetamol może wywoływać hemolizę krwinek. Stosowanie preparatu u kobiet w czasie ciąży i karmienia piersią wyłącznie po konsultacji z lekarzem i tylko w razie zdecydowanej konieczności.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Nie należy stosować równocześnie z paracetamolem następujących leków: antybiotyki (chloramfenikol), doustne leki przeciwzakrzepowe (acenokumarol, warfaryna, doustne środki antykoncepcyjne i estrogeny, leki przeciwpadaczkowe (lamotrygina, fenytoina lub inne pochodne hydantoiny, fenobarbital, metylofenobarbital, prymidon, karbamazepina), leki przeciwgruźlicze (izoniazyd, ryfampicyna), barbiturany (stosowane jako środki nasenne, uspokajające i przeciwdrgawkowe), węgiel aktywowany (stosowany w leczeniu biegunki i wzdęć), cholestyramina (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi), leki stosowane w leczeniu skazy moczanowej (probenecyd i sulfinpirazon), leków stosowanych w celu przyniesienia ulgi w spazmach i kurczach żołądka, jelita i pęcherza (leki przeciwcholinergiczne), metoklopramid i domperydon (stosowane w zapobieganiu nudnościom i wymiotom), propranolol stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia) i zaburzeń rytmu serca (arytmii serca), zydowudyna (stosowana w leczeniu osób zakażonych ludzkim wirusem nabytego niedoboru odporności, który powoduje AIDS).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Rzadko: ogólne złe samopoczucie, niedociśnienie i zwiększona aktywność enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko, podczas stosowania dużych dawek leku lub podczas długotrwałego leczenia, może dojść do uszkodzenia wątroby. Również bardzo rzadko może pojawić się hipoglikemia, mętny mocz, działania niepożądane ze strony nerek, wysypka skórna, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny oraz zmiany liczby krwinek, takie jak neutropenia i leukopenia.