Pentasa (mesalazyna) – zaw. doodbytnicza

Co to jest Pentasa?

Preparat przeciwzapalny stosowany w chorobach przewodu pokarmowego.

Co zawiera i jak działa Pentasa?

Substancją czynną preparatu jest mesalazyna (inna nazwa to kwas aminosalicylowy), pochodna kwasu salicylowego. Lek o działaniu przeciwzapalnym, stosowany w leczeniu chorób zapalnych jelit. Mesalazyna hamuje aktywność cyklooksygenaz i lipooksygenaz, tj. enzymów biorących udział w syntezie prostaglandyn i leukotrienów. Prostaglandyny i leukotrieny odgrywają znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Mesalazyna zapobiega także syntezie innych mediatorów stanu zapalnego oraz ogranicza szkodliwe działanie powstających wolnych rodników. Wywiera miejscowe działanie przeciwzapalne na błonę śluzową jelita i tkankę podśluzówkową. Mesalazyna i jej metabolity wydalane są częściowo z moczem a częściowo z kałem. Mesalazyna i jej metabolity przenikają przez łożysko i do pokarmu kobiecego.

Kiedy stosować Pentasa?

Preparat jest wskazany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia esicy i odbytnicy.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na kwas salicylowy i jego pochodne (salicylany). Nie można także stosować preparatu jeżeli występują: · ciężkie zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby · skaza krwotoczna · choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Pentasa?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Chorzy, u których kiedykolwiek wystąpiły działania niepożądane po zastosowaniu leków zawierających sulfasalazynę powinni pozostawać pod szczególną obserwacją. W przypadku wystąpienia objawów takich jak: skurczowe bóle brzucha, ostry ból brzucha, gorączka, silny ból głowy lub wysypka należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu ostrego zespołu nietolerancji. Należy zachować szczególną ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie lekarz zaleci wykonanie testów czynnościowych wątroby, takich jak badanie aktywności enzymów wątrobowych. Nie należy stosować preparatu u osób z zaburzeniami czynności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie lekarz zaleci kontrolę parametrów czynności nerek, takich jak stężenie kreatyniny we krwi oraz badania moczu. Jeżeli czynność nerek pogorszy się w okresie leczenia, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu wczesnego rozpoznania toksycznego działania preparatu na nerki. Równoległe stosowanie leków działających toksycznie na nerki, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne czy azatiopryna, może zwiększać ryzyko działań niepożądanych dotyczących nerek (w takim przypadku należy częściej kontrolować czynność nerek). Rzadko stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem działań niepożądanych ze strony serca, w tym zapalenia mięśnia sercowego i zapalenie osierdzia. Bardzo rzadko w okresie stosowania preparatu mogą wystąpić poważne zaburzenia morfologii krwi. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w okresie stosowania preparatu lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych, w tym pełnej morfologii krwi z rozmazem. Stosowanie niektórych leków może dodatkowo zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń składu krwi. W razie podejrzenia powyższych działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem. Powyższe działania niepożądane wymagają przerwania stosowania preparatu. Bardzo ważne jest wykonanie zaleconych badań kontrolnych przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w trakcie trwania leczenia. W początkowym okresie leczenia badania powinny zostać wykonane po 2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia, a następnie 2–3 razy w odstępach 4 tygodniowych. Jeżeli wyniki są prawidłowe, kolejne badania należy przeprowadzać co 3 miesiące, a w przypadku wystąpienia dodatkowych objawów, badania należy wykonać natychmiast. Osoby chore na astmę oskrzelową lub z zaburzeniami czynności płuc powinny być ściśle monitorowani i pozostawać pod szczególną obserwacją lekarską w okresie leczenia. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Pentasa

Preparat ma postać zawiesiny do stosowania doodbytniczego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Doodbytniczo w postaci wlewu, 1 g (zawartość jednej butelki, tj. 100 ml zawiesiny) 1 raz na dobę, przed snem. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku. Przyjmować najlepiej po wypróżnieniu, wieczorem, przed nocnym spoczynkiem lub pozostając w pozycji leżącej na lewym boku przez jakiś czas po aplikacji; przed podaniem podgrzać do 37 st. C i dobrze wstrząsnąć. Przez 8 godzin po zastosowaniu preparatu, o ile to możliwe, należy unikać wypróżnienia. Czas trwania leczenia określi lekarz, zwykle leczenie trwa 2–4 tygodni. Dzieci: Dane dotyczące stosowania preparatu u dzieci są niewystarczające.

Czy można stosować Pentasa w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku! Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem. Mesalazyna przenika do pokarmu kobiecego. Jeżeli lekarz, po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka, zezwoli na karmienie piersią w okresie stosowania preparatu, a u dziecka wystąpi biegunka, należy przerwać karmienie piersią i skonsultować się z lekarzem.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Jeżeli w okresie leczenia stosowana jest merkaptopuryna, tioguanina lub azatiopryna mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne i nasilenie zahamowanie czynności szpiku kostnego; częstość występowania tych zaburzeń jest większa w przypadku leczenia skojarzonego mesalazyną i azatiopryną niż w przypadku stosowania samej azatiopryny. Zalecana jest regularna kontrola morfologii krwi. Istnieją podejrzenia, że mesalazyna może zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Pentasa może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często: biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty, bóle głowy, wysypka, pokrzywka. Rzadko: zawroty głowy, zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zwiększona aktywność amylazy, zapalenie trzustki, wzdęcia. Bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, granulocytopenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość, eozynofilia), neuropatia obwodowa, reakcje nadwrażliwości (duszność, kaszel, skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, nacieki w płucach, zapalenie płuc, śródmiąższowa choroba płuc), zaostrzenie objawów zapalenia jelita grubego, niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, odbarwienie moczu, bóle mięśni i stawów, reakcje podobne to tocznia rumieniowatego, łysienie, przemijające po zaprzestaniu stosowania preparatu zmniejszenie liczby i ruchliwości plemników, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, działania toksyczne dotyczące wątroby (zapalenie wątroby, marskość, niewydolność wątroby). Ponadto możliwa gorączka polekowa i inne reakcje nadwrażliwości.