Peragal (perazyna) – tabl.

Co to jest Peragal?

Lek neuroleptyczny z grupy pochodnych fenotiazyny.

Co zawiera i jak działa Peragal?

Perazyna to pochodna fenotiazyny, wykazująca umiarkowane działanie uspokajające, przeciwautystyczne, przeciwwytwórcze, w słabym stopniu działanie aktywizujące. Nieznacznie wpływa na układ pozapiramidowy i wegetatywny. Wykazuje również działanie przeciwhistaminowe, spazmolityczne i przeciwwymiotne. Perazyna jest uważana w Polsce za lek pierwszego wyboru w leczeniu zespołów urojeniowych ze względu na małą toksyczność i zrównoważony profil działania.

Kiedy stosować Peragal?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · ostrej i przewlekłej schizofrenii · ostrych zaburzeń psychotycznych z omamami, urojeniami, lękiem, objawami rozpadu osobowości · katatonii · manii · pobudzenia psychoruchowego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne pochodne fenotiazyny. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są również: · ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi · złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie · stany śpiączkowe · ciąża i okres karmienia piersią · ostre zatrucie lekami nasennymi, opioidami, innymi lekami neuroleptycznymi, lekami uspokajającymi, lekami przeciwdepresyjnymi, alkoholem · guzy zależne od prolaktyny · stany depresyjne.

Czy można stosować Peragal w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Stosowanie preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Podczas równoległego stosowania perazyny z innymi lekami psychotropowymi może być konieczne zmniejszenie ich dawek przez lekarza. Podawanie razem z innymi neuroleptykami nasila ich działanie przeciwpsychotyczne i zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Należy zachować ostrożność stosując równolegle: · selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ może nastąpić wzajemne zahamowanie wychwytu leków przez tkanki, a w przypadku selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny również znaczne zwiększenie stężenia perazyny we krwi · inne leki przeciwdepresyjne, ponieważ następuje spotęgowanie ich działania, a także wzrasta ryzyko wystąpienia działań niepożądanych · lewodopę, ponieważ następuje wzajemne znoszenie działania · sole litu, ponieważ zwiększają one ryzyko wystąpienia pozapiramidowych działań niepożądanych (dyskinezy, objawy parkinsonizmu) · leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina), gdyż zmniejszają one działanie przeciwpsychotyczne perazyny, a ich działanie przeciwdrgawkowe ulega zmniejszeniu; podawanie fenytoiny równolegle z karbamazepiną powoduje zwiększenie ryzyka wystąpienia objawów neurotoksyczności i uszkodzenia elementów krwi · opioidowe leki przeciwbólowe oraz inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, gdyż nasila się ich działanie · b-adrenolityki, ponieważ nasila się ich działanie hipotensyjne oraz wzrasta ryzyko układu zaburzeń krążenia · guanetydynę, ponieważ zmniejsza się skuteczność jej działania · leki przeciwarytmiczne, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca · doustne środki antykoncepcyjne, gdyż zwiększa się ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, zapalenia żył i nasilenia wydzielanie prolaktyny · doustne leki przeciwcukrzycowe, ponieważ skuteczność ich działania może ulec zmniejszeniu · cymetydynę, gdyż zwiększa ona dostępność biologiczną perzyny · agonistów dopaminy (np. bromokryptyna), ponieważ ich działanie zmniejsza się i antagonistów dopaminy (np. metoklopramid), gdyż ich działanie nasila się · leki o działaniu cholinolitycznym (np. atropina), gdyż zwiększa się ryzyko majaczenia i osłabia działanie przeciwpsychotyczne. Nie należy równolegle stosować preparatów rezerpiny. Nie należy podawać preparatu z lekami mielotoksycznymi (szkodliwymi dla szpiku kostnego) ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń hemopoezy, czyli procesu produkcji elementów krwi (fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol). Nałogowe palenie papierosów może osłabiać działanie perazyny. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu. W trakcie leczenia obserwowano fałszywe wyniki testów ciążowych.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Peragal może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z działaniami niepożądanymi należy skonsultować się z lekarzem. Podczas leczenia mogą wystąpić z różną częstotliwością: zmiany wyników testów tolerancji glukozy, zmiany w zapisie EKG, leukopenia, eozynofilia, granulocytopenia, małopłytkowość, agranulocytoza, złośliwy zespół neuroleptyczny, ostra dyskineza (napadowe ruchy głowy, szczękościsk, kurcze mięśniami mimicznych twarzy, skurcze mięśni języka), utrudnione połykanie, akatyzja, depresja, parkinsonizm polekowy, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego, zmiany pigmentacji oka, zaburzenia wydolności oddechowej, przekrwienie śluzówki nosa, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nudności, martwicze zapalenie jelita, cholestaza wewnątrzwątrobowa, zatrzymanie moczu, skórne objawy alergiczne, wzmożona reakcja na promieniowanie słoneczne, silne, pocenie się, toczeń rumieniowaty, mlekotok związany ze zwiększonym wydzielaniem prolaktyny, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia, zwiększenie masy ciała, ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego krwi, zaburzenia rytmu serca, ostre zapalenie wątroby, nieprawidłowości erekcji, zmniejszenie popędu płciowego, zaburzenia snu, stany splątania, ogólny niepokój, zwiększone występowanie marzeń sennych lub koszmarów nocnych dezorientacja, otępienie, majaczenie.