Perazin 200 mg (perazyna) – tabl.

Co to jest Perazin?

Lek neuroleptyczny z grupy pochodnych fenotiazyny.

Co zawiera i jak działa Perazin?

Perazyna to pochodna fenotiazyny, wykazująca umiarkowane działanie uspokajające, przeciwautystyczne, przeciwwytwórcze, w słabym stopniu działanie aktywizujące. Nieznacznie wpływa na układ pozapiramidowy i wegetatywny. Wykazuje również działanie przeciwhistaminowe, spazmolityczne i przeciwwymiotne. Perazyna jest uważana w Polsce za lek pierwszego wyboru w leczeniu zespołów urojeniowych ze względu na małą toksyczność i zrównoważony profil działania.

Kiedy stosować Perazin?

Preparat jest wskazany w leczeniu różnych postaci schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych (w tym katatonicznych) z towarzyszącymi objawami pobudzenia psychoruchowego, manii i urojeń.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne leki przeciwpsychotyczne, szczególnie pochodne fenotiazyny. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są również: · złośliwy zespół poneuroleptyczny w wywiadzie · ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi · stany śpiączkowe · ciąża i okres karmienia piersią · ostre zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki · neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol · guzy zależne od prolaktyny, ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem stosowania preparatu · ciężka niewydolność wątroby · stany depresyjne.

Dawkowanie preparatu Perazin

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Początkowo 50–100 mg/dobę, następnie lekarz prawdopodobnie zaleci stopniowe zwiększanie dawki do 300–600 mg/dobę w dawkach podzielonych. Maksymalna dawka terapeutyczna wynosi 800 mg/dobę w dawkach podzielonych, dawka podtrzymująca 75–300 mg/dobę. U chorych w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności wątroby dawki należy zmniejszyć o ok. 50%. Chorym leczonym ambulatoryjnie należy początkowo podawać mniejsze dawki, które następnie stopniowo zwiększa się do uzyskania pożądanego efektu. U chorych hospitalizowanych należy rozpocząć leczenie od większych dawek w celu uzyskania szybkiego efektu leczniczego. Nie zaleca się nagłych zmian dawkowania. Maksymalny efekt przeciwpsychotyczny występuje w ciągu 1–3 tygodni po rozpoczęciu leczenia. Po uzyskaniu efektu, dawki należy stopniowo zmniejszać do najmniejszej dawki skutecznej. W przypadku decyzji o przerwaniu leczenia dawki należy zmniejszać stopniowo przez kilka do kilkunastu miesięcy pod nadzorem lekarza.

Czy można stosować Perazin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Stosowanie preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Podawanie razem z innymi neuroleptykami nasila ich działanie przeciwpsychotyczne i zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Należy zachować ostrożność stosując perazynę równolegle z: · lewodopą, (wzajemne znoszenie działania) · cymetydyną (zwiększenie biodostępności perazyny) · węglanem litu (zwiększenie ryzyka uszkodzenia układu nerwowego i hiperglikemii) · lekami blokującymi receptory ß-adrenergiczne (nasila się działanie hipotensyjne) · lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, np.atropina, triheksyfenidyl (zwiększenie ryzyka wystąpienia majaczeń, zmniejszenie siły działania przeciwpsychotycznego) · etanolem, lekami nasennymi i uspokajającymi (zwiększenie działania uspokajającego i ryzyko powikłań oddechowych – porażenie ośrodka oddechowego) · lekami przeciwpadaczkowymi, np. fenytoina, karbamazepina (zmniejszenie działania przeciwpsychotycznego perazyny, osłabienie działania przeciwdrgawkowego; podawanie perazyny jednocześnie z karbamazepiną powoduje zwiększenie ryzyka wystąpienia objawów neurotoksyczności i uszkodzenia elementów krwi) · doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (osłabienie działania przeciwzakrzepowego) · inhibitorami MAO i środkami antykoncepcyjnymi (osłabienie działania uspokajającego perazyny oraz nasilenie występujących po niej działań niepożądanych) · lekami przeciwcukrzycowymi (zmniejszenie ich działania) · opioidowymi lekami przeciwbólowymi oraz innymi środkami przeciwbólowymi i przeciwgorączkowymi (nasilenie ich działania przeciwbólowego i uspokajającego) · trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, np. imipramina, amitryptylina (wzajemne zahamowanie wychwytu leków przez tkanki) · lekami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, np. fluoksetyna, fluwoksamina, sertralina) (wzajemnie zahamowanie wychwytu leków przez tkanki oraz znaczne podwyższenie stężenia perazyny we krwi) · lekami mielotoksycznymi, np. fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol (zwiększone ryzyko zaburzeń hemopoezy). W trakcie stosowania preparatu obserwowano fałszywe wyniki testów ciążowych. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Perazin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z działaniami niepożądanymi należy skonsultować się z lekarzem. Bardzo często może wystąpić mlekotok. Często mogą wystąpić: zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego, obrzęk błony śluzowej nosa, zaparcie, trudności w oddawaniu moczu, zwiększenie masy ciała, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nasilone pragnienie, zaburzenia czynności seksualnych. Niezbyt często mogą wystąpić: dyskinezy, zespół objawów parkinsonizmu, zaburzenia snu, niepokój, koszmary senne, dezorientacja, otępienie. Rzadko mogą wystąpić: zmiany czucia w dłoniach i stopach, napady drgawek, nadwrażliwość oczu na światło, ciężkie reakcje fototoksyczne z odkładaniem pigmentu, zapaść naczyniowa, ginekomastia, epizody majaczenia, stany splątania. Bardzo rzadko mogą wystąpić: obrzęki, agranulocytoza, objawy pozapiramidowe objawiające się akatyzją, często połączona z depresją, występującą zwykle po fazie maniakalnej psychozy, złośliwy zespół poneuroleptyczny, zaburzenia oddychania, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności, zgorzelinowe zapalenie jelit, toczeń rumieniowaty, cholestaza. Działania niepożądane o nieznanej częstotliwości występowania: fałszywe wyniki testów ciążowych, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zmniejszenie liczby leukocytów i/lub płytek krwi, zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia, krwawienie z nosa, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka, zaburzenia miesiączkowania, powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet.