Pinexet 25 mg (kwetiapina) – tabl. powl.

Co to jest Pinexet?

Lek z grupy neuroleptyków, należący do grupy pochodnych diazepiny, stosowany w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej.

Co zawiera i jak działa Pinexet?

Substancją czynną preparatu jest kwetiapina. Mechanizm jej działania przeciwpsychotycznego polega na oddziaływaniu z różnymi układami przekaźnikowymi. Największe powinowactwo wykazuje do receptorów serotoninergicznych w mózgu (5-HT2) i dopaminergicznych (D1i D2). Uważa się, że za przeciwpsychotyczne działanie kliniczne i stosunkowo małą częstość pozapiramidowych działań niepożądanych, odpowiada bardziej wybiórcze działanie na receptory 5HT2 i średnie na receptory D. Kwetiapina wykazuje też powinowactwo do receptorów histaminowych i 1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów 2-adrenergicznych i serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo kwetiapiny do muskarynowych receptorów cholinergicznych lub receptorów benzodiazepinowych jest nieznaczne. Kwetiapina wykazuje aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test odruchu unikania. Hamuje także działanie agonistów dopaminy. Zwiększenie stężenia metabolitów dopaminy jest neurochemicznym wskaźnikiem blokady receptorów D2.

Kiedy stosować Pinexet?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · schizofrenii · choroby dwubiegunowej, w tym: leczenia epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej leczenia epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej zapobiegania nawrotom choroby dwubiegunowej (epizodom mieszanym, manii lub depresji) u pacjentów, którzy reagowali na wcześniejsze leczenie kwetiapiną.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet, jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest również równoległe stosowanie: inhibitorów izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450, takich jak inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon.

Czy można stosować Pinexet w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. W ciąży preparat może być stosowany jedynie wtedy, kiedy w opinii lekarza korzyści dla matki przewyższają zagrożenie dla płodu. Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie kwetiapiny i inhibitorów izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450. Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny jednocześnie z sokiem grejpfrutowym. Należy zachować ostrożność stosując preparat równolegle z następującymi lekami: · inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy oraz alkohol · karbamazepina, fentyoina, tiorydazyna (może zaistnieć potrzeba zwiększenia dawki kwetiapiny przez lekarza) · które mogą powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Pinexet może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często mogą wystąpić: spadek stężenia hemoglobiny, wzrost stężenia triglicerydów w surowicy, wzrost stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenie frakcji HDL cholesterolu, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, senność, bóle głowy, suchość błon śluzowych jamy ustnej, objawy odstawienia. Często mogą wystąpić: leukopenia, spadek liczby neutrofili, spadek liczby eozynofili, hiperprolaktynemia, spadek stężenia całkowitego T4, spadek stężenia wolnego T4, spadek stężenia całkowitego T3, wzrost stężenia TSH, zwiększenie apetytu, wzrost stężenia glukozy, przykre sny i koszmary senne, myśli i zachowania samobójcze, omdlenia, objawy pozapiramidowe, zaburzenia mowy, zaburzenia ostrości wzroku, częstoskurcz, kołatania serca, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego, nieżyt nosa, duszność, zaparcia, niestrawność, wymioty, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, łagodna postać astenii, obrzęk obwodowy, drażliwość, gorączka. Niezbyt często mogą wystąpić: małopłytkowość, niedokrwistość, nadwrażliwość (w tym reakcje alergiczne), spadek stężenia wolnego T3, niedoczynność tarczycy, zmniejszenie stężenie sodu we krwi, cukrzyca, napady drgawek, zespół niespokojnych nóg, dyskineza późna, zaburzenia połykania, zaburzenia czynności seksualnych. Rzadko mogą wystąpić: agranulocytoza, zespół metaboliczny, lunatykowanie i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz zaburzenie odżywiania związane ze snem, wydłużenie odstępu QT, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zapalenie trzustki, żółtaczka, zapalenie wątroby, priapizm (długotrwały, bolesny wzwód bez pobudzenia seksualnego), mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania, złośliwy zespół neuroleptyczny, hipotermia, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi. Bardzo rzadko mogą wystąpić: reakcje anafilaktyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza). Ponadto, z nieznaną częstotliwością, może wystąpić: neutropenia, toksyczna rozpływna martwica naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół odstawienia leku u noworodków.