Pramatis (escitalopram) – tabl. powl.

Co to jest Pramatis?

Lek o działaniu przeciwdepresyjnym, należący do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.

Co zawiera i jak działa Pramatis?

Substancją czynną preparatu jest escitalopram, należący do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (można spotkać skrót SSRI dla określenia tej grupy leków, pochodzący od angielskiego selective serotonin reuptake inhibitor). Serotonina jest jednym z neuroprzekaźników, substancji odgrywających istotną rolę w komunikacji pomiędzy neuronami. Miejsce połączenia dwóch neuronów zwane jest synapsą. Komórka przekazująca informację, znajdująca się przed synapsą, uwalnia do szczeliny synaptycznej tak zwany mediator, czyli substancję, która jest wychwytywana i rozpoznawana przez komórkę odbierającą informację, znajdującą się za synapsą. W tym przypadku mediatorem jest serotonina. Niektóre cząsteczki serotoniny zostają wychwycone z powrotem przez receptory neuronu znajdującego się przed synapsą, co nazywamy wychwytem zwrotnym. Działanie escitalopramu polega na hamowaniu procesu wychwytu zwrotnego serotoniny, a co za tym idzie na wydłużeniu czasu działania serotoniny w synapsie i czasu pobudzenia komórki odbiorczej. Impulsy nerwowe wysyłane są częściej. Większa stymulacja zależnych od serotoniny komórek wiązana jest z działaniem farmakologicznym i klinicznym escitalopramu. Escitalopram wykazuje niewielkie lub nie wykazuje żadnego powinowactwa do innych rodzajów receptorów.

Kiedy stosować Pramatis?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · dużych epizodów depresyjnych · zaburzenia lękowego z napadami leku z agorafobią lub bez niej · fobii społecznej · zaburzenia lękowego uogólnionego · zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazane jest równoległe z escitalopramem stosowanie inhibitorów MAO. Escitalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT w EKG lub wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Leczenie skojarzone escitalopramem z innymi lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT jest przeciwwskazane.

Dawkowanie preparatu Pramatis

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Ciężki epizod depresji, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne: Zwykle stosuje się 10 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może zadecydować o zwiększaniu dawki do maksymalnie 20 mg na dobę. W przypadku depresji poprawa stanu chorego staje się widoczna po 2 do 4 tygodniach leczenia. Stosowanie preparatu powinno być kontynuowane co najmniej przez 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji, aby zagwarantować trwałą reakcję na leczenie. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne to choroba przewlekła i chorzy powinni być leczeni odpowiednio długo, tak aby istniała pewność, że objawy ustąpiły. Fobia społeczna: Zwykle stosuje się 10 mg na dobę. W razie konieczności (po upływie od 2do 4 tygodni stosowania) lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki do 5 mg na dobę lub zwiększeniu dawki do maksymalnie 20 mg na dobę. Zalecane jest kontynuowanie stosowania preparatu przez 12 tygodni w celu uzyskania trwałej odpowiedzi na leczenie. O czasie stosowania preparatu zawsze decyduje lekarz; efekty prowadzonego leczenia powinny być regularnie oceniane. Fobia społeczna jest ściśle zdefiniowanym rozpoznaniem określonej choroby; nie należy jej mylić z nadmierną nieśmiałością. Stosowanie preparatu jest wskazane wyłącznie wtedy, kiedy zaburzenie to w istotny sposób utrudnia wykonywanie pracy zawodowej i kontakty społeczne. Zaburzenie lękowe z napadami lęku: Zwykle stosuje się 10 mg na dobę, dawka początkowa powinna wynosić 5 mg na dobę (przez pierwsze 7 dni leczenia). W razie konieczności lekarz zwiększy dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę. Maksymalna skuteczność leczenia osiągana jest po 3 miesiącach stosowania preparatu. O czasie stosowania preparatu zawsze decyduje lekarz, powinno ono trwać kilka miesięcy. U osób w podeszłym wieku dawka początkowa powinna wynosić 5 mg na dobę, zaś dawka maksymalna to 10 mg na dobę. Nie badano skuteczności preparatu w leczeniu fobii społecznej w tej grupie wiekowej. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna; u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz takich, które wolno metabolizują leki przy udziale izoenzymu CYP2C19 cytochromu P-450, dawka początkowa powinna wynosić 5 mg na dobę (przez pierwsze 2 tygodnie leczenia), dawka maksymalna to 10 mg na dobę – lekarz dobiera dawkę w zależności od reakcji pacjenta. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie wyjątkowej ostrożności, również podczas dostosowywania dawki. Ze względu na brak badań preparatu nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Sposób podawania: Preparat należy stosować raz na dobę rano, podczas posiłku lub niezależnie od niego, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabletki nie należy rozgryzać.

Czy można stosować Pramatis w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży, chyba, że lekarz uzna, że stan matki bezwzględnie tego wymaga (po rozważeniu możliwości zastosowania terapii alternatywnej). Escitalopram przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania go podczas karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Przeciwwskazane jest równoległe przyjmowanie escitalopramu z nieodwracalnymi inhibitorami MAO (ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego). Leczenie escitalopramem można rozpocząć 14 dni po zaprzestaniu przyjmowania nieodwracalnego inhibitora MAO. Inhibitory MAO mogą być wprowadzone do leczenia 7 dni po odstawieniu escitalopramu. Odwracalne inhibitory MAO (moklobemid, linezolid, selegilina w dawce powyżej 10 mg na dobę) jeśli to konieczne, należy wprowadzać zaczynając od najmniejszych dawek pod ścisłą kontrolą kliniczną. Podawanie selegiliny w dawce do 10 mg na dobę równolegle z escitalopramem jest bezpieczne. Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie escitalopramu z innymi lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciw malarii – szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna) itp. Należy zachować ostrożność stosując preparat w skojarzeniu: · z lekami serotoninergicznymi (takimi jak: tramadol, sumatryptan i inne tryptany) ze względu na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego · z lekami, mogącymi obniżać próg drgawkowy (np. leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe i SSRI, neuroleptyki: pochodne fenotiazyny, tioksantenu i butyrofenonu, meflochina, bupropion, tramadol), gdyż może dochodzić do niekorzystnego sumowania tego działania · z litem i tryptofanem, ze względu na nasilenie ich działania · z preparatami dziurawca, gdyż zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych escitalopramu · z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ponieważ istnieje możliwość zmiany ich działania (na przykład zwiększone krwawienie); podczas równoległego z escitalopramem leczenia tymi preparatami należy prowadzić kontrolę parametrów krzepnięcia krwi · z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, bo prowadzi to do zwiększenia skłonności do krwawień · z inhibitorami izoenzymu CYP2C19 cytochromu P-450 (np. omeprazolem, ezomeprazolem, fluwoksaminą, lanzoprazolem, tiklopidyną) lub cymetydyną; konieczne może być zmniejszenie dawki escitalopramu przez lekarza · z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowanymi głównie z udziałem izoenzymu CYP2D6 cytochromu P-450 np. flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w niewydolności serca) lub niektórymi lekami działającymi na OUN, metabolizowanymi przez ten izoeznym (np. leki przeciwdepresyjne: dezipramina, klomipramina i nortryptylina lub leki przeciwpsychotyczne: risperidon, tiorydazyna i haloperidol; może być konieczne dostosowanie dawki przez lekarza Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.