Prazol Neo (omeprazol) – kaps.

Co to jest Prazol Neo?

Lek hamujący wydzielanie kwasu solnego w soku żołądkowym, zawierający inhibitor pompy protonowej.

Co zawiera i jak działa Prazol Neo?

Substancją czynną preparatu jest omeprazol, lek z grupy inhibitorów pompy protonowej (ta grupa leków oznaczana jest niekiedy skrótem IPP). Substancja ta blokuje enzym – pompę protonową (ATP-azę K+/H+) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka, przez co hamuje wydzielanie kwasu solnego przez te komórki. W ten sposób zmniejsza się kwasowość (zwiększa się pH) soku żołądkowego. Stopień zahamowania zależy od dawki i dotyczy zarówno podstawowego jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Omeprazol jest wrażliwy na działanie kwasu w soku żołądkowym w związku z czym jest stosowany doustnie w postaciach dojelitowych. Po podaniu doustnym szybko wchłania się z jelita cienkiego, stężenie maksymalne we krwi uzyskiwane jest po około 1–2 godzinach. Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną omeprazolu. Po podaniu pojedynczej dawki zmniejszenie wydzielania kwasu żołądkowego utrzymuje się przez całą dobę. Omeprazol metabolizowany jest w wątrobie z udziałem układu enzymatycznego cytochromu P450, metabolity w większości wydalane są z moczem, częściowo także z żółcią.

Kiedy stosować Prazol Neo?

Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku (np. zgaga, zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki będące pochodnymi benzimidazolu. Preparat jest przeciwwskazany, jeżeli równolegle stosowany jest atazanawir (lek przeciwwirusowy).

Dawkowanie preparatu Prazol Neo

Preparat ma postać kapsułek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli (po 18. roku życia): zwykle początkowo 20 mg 1 raz na dobę; jeżeli objawy ustąpią należy zmniejszyć dawkę do 10 mg na dobę. U niektórych osób wystarczająca jest dawka początkowa 10 mg na dobę. W razie nawrotu objawów zgagi: 20 mg na dobę. Jeżeli objawy nie ustąpią po 2 tygodniach stosowania preparatu w dawce 20 mg na dobę należy skonsultować się z lekarzem, który może zalecić wykonanie dalszych badań diagnostycznych. Nie ma konieczności modyfikowania dawki u osób w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek. Osoby z zaburzeniami czynności wątroby przed zastosowaniem preparatu powinny skonsultować się z lekarzem; w razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie. W tej grupie chorych nie należy stosować dawki większej niż 20 mg na dobę. Sposób stosowania: Preparat w postaci kapsułek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Zaleca się przyjmowanie kapsułek rano, najlepiej na czczo. Kapsułki należy połykać w całości (nie rozgryzać, nie żuć ani nie kruszyć) popijając wodą. W celu ułatwienia połykania można też otworzyć kapsułkę i wsypać jej zawartość do lekko kwaśnego napoju (np. sok owocowy lub mus jabłkowy), zamieszać i wypić.

Czy można stosować Prazol Neo w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku! Lekarz podejmie decyzję czy możesz stosować preparat w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Preparat jest przeciwwskazany, jeżeli równolegle stosowany jest atazanawir (lek przeciwwirusowy). Nie zaleca się równoległego stosowania omeprazolu z następującymi lekami: · klopidogrel (omeprazol może zmniejszać skuteczność działania klopidogrelu) · cilostazol. Należy zachować ostrożność, ponieważ omeprazol może powodować zwiększenie stężenia niektórych równolegle stosowanych leków i zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na te leki; dotyczy to między innymi leków takich jak: · digoksyna; ostrożność jest wymagana szczególnie u osób w podeszłym wieku i/lub w przypadku gdy omeprazol stosowany jest w dużych dawkach; konieczne może być dostosowanie dawkowania digoksyny przez lekarza · warfaryna; zalecana jest regularna kontrola stężenia warfaryny w osoczu · diazepam · fenytoina; może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki fenytoiny; zalecane jest monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu (zwłaszcza na początku i po zakończeniu leczenia omeprazolem) · takrolimus; należy kontrolować stężenie takrolimusu oraz czynność nerek (klirens kreatyniny); może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki takrolimusu · sakwinawir · nifedypina · bizmut · metotreksat. Możliwe jest wystąpienie interakcji omeprazolu z cyklosporyną i disulframem. Omeprazol zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku i w ten sposób zmniejsza kwasowość (zwiększa pH) soku żołądkowego. Dlatego omeprazol może zmniejszać wchłanianie niektórych leków, takich jak np. azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, pozakonazol, itrakonazol), ampicylina, sole żelaza. Omeprazol, podobnie jak inne leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego, zwłaszcza stosowany długotrwale, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) i prowadzić do wystąpienia objawów klinicznych jej niedoboru. Omeprazol jest metabolizowany w wątrobie z udziałem układu enzymatycznego cytochromu P450. Możliwe jest wystąpienie interakcji omeprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Leki hamujące aktywność izoenzymu 2C19 (np. fluwoksamina) lub izoenzymu 3A4 (np. ketokonazol, worykonazol, inhibitory proteazy, klarytromycyna) mogą powodować zwiększenie stężenia omeprazolu we krwi; u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub wymagających długotrwałego stosowania preparatu konieczne może być dostosowanie dawkowania. Leki zwiększające aktywność izoenzymu 2C19 lub 3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą powodować znaczące zmniejszenie stężenia omeprazolu we krwi.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Prazol Neo może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często lub niezbyt często: bóle i zawroty głowy, senność, zaburzenia czucia (parestezje), zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, ból brzucha, bóle pleców, złe samopoczucie, reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka). Rzadko lub bardzo rzadko: zaburzenia widzenia (widzenie niewyraźne), omamy, splątanie, pobudzenie, depresja, agresja, nerwowość, lęk, bóle w klatce piersiowej, zwiększenie/zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia/bradykardia), kołatanie serca, obrzęki, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zakażenia układu oddechowego, kaszel, skurcz oskrzeli, krwawienie z nosa, bóle gardła, zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby, encefalopatia u osób z chorobą wątroby, uczucie suchości w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, drożdżyca przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, brak łaknienia, zespół nadwrażliwego jelita, odbarwienia stolca, zanik błony śluzowej języka, zapalenie trzustki, śródmiąższowe zapalenie nerek, zakażenia układu moczowego, częste oddawanie moczu, białko/cukier/krew w moczu, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, ginekomastia, bóle mięśni i stawów, osłabienie mięśni, obfite pocenie się, gorączka, zmęczenie, zaburzenia hematologiczne (pancytopenia, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna), zmniejszenie stężenia sodu i/lub magnezu we krwi, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia), zwiększenie masy ciała, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy np. dotyczący twarzy, krtani, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie, wstrząs anafilaktyczny), ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy.