Profenid (ketoprofen) – czopki

Co to jest Profenid?

Jest to preparat o działaniu ogólnym zawierający niesteroidowy lek przeciwzapalny.

Co zawiera i jak działa Profenid?

Substancją czynną preparatu jest ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Ketoprofen przeciwdziała syntezie prostaglandyn, substancji odgrywających znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Działanie ketoprofenu polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenaz (zarówno COX-1 jak i COX-2). Enzymy te biorą udział w reakcjach prowadzących do powstania prostaglandyn z lipidów błon komórkowych. Ketoprofen zmniejsza objawy odpowiedzi zapalnej (obrzęk, podwyższona temperatura ciała, ból, sztywność stawów). Hamuje agregację płytek krwi. Nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Preparat jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych i bólowych związanych z chorobami reumatycznymi i niereumatycznymi. Ketoprofen jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Po zastosowaniu doodbytniczym maksymalne stężenie we krwi uzyskiwane jest w ciągu 45–60 minut po podaniu. Ketoprofen przenika powoli do płynu maziowego i przestrzeni stawowych (torebki stawowej, błony maziowej i tkanek ścięgnistych). Ketoprofen przenika przez łożysko, a także do mleka kobiet karmiących piersią.

Kiedy stosować Profenid?

Preparat jest wskazany w leczeniu objawowym: · chorób reumatycznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów · choroby zwyrodnieniowej stawów · ostrych stanów zapalnych narządu ruchu (zapalenie ścięgna, urazy) · bólów kostno-mięśniowych o nasileniu niewielkim do umiarkowanego, niezależnie od ich pochodzenia.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie objawy uczulenia na kwas acetylosalicylowy (potocznie nazywany aspiryną) lub na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, ketoprofen, kwas tiaprofenowy). Uczulenie to mogło objawiać się w postaci reakcji nadwrażliwości takich jak np. napad astmy, skurcz oskrzeli, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa lub reakcje skórne, w tym pokrzywka, wysypka, rumień. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób: ­ z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem lub perforacją, w tym po zastosowaniu NLPZ z czynną lub przebytą nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy oraz krwawieniami (dwa lub więcej oddzielne epizody owrzodzenia lub krwawienia) ze skazą krwotoczną ­ z ciężką niewydolnością nerek i/lub wątroby ­ z ciężką niewydolnością serca ­ z zapaleniem odbytu lub krwawieniem z odbytu (także jeżeli występowało ono w przeszłości) oraz ­ u kobiet w III trymestrze ciąży. Nie należy stosować preparatu u kobiet karmiących piersią Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 15. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Profenid?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Stosowanie preparatu w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Należy unikać równoległego stosowania z kwasem acetylosalicylowym i innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 (zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych). U osób z astmą oskrzelową, z przewlekłym nieżytem błony śluzowej nosa, z zapaleniem zatok, z polipami nosa oraz u osób uczulonych na jakiekolwiek alergeny stosowanie preparatu związane jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia napadu astmy lub skurczu oskrzeli powodującego trudności w oddychaniu, a także obrzęku naczynioruchowego mogącego utrudniać oddychanie i stanowić zagrożenie życia. Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą być przyczyną zgonu i niekoniecznie muszą być poprzedzone objawami ostrzegawczymi. Objawy te mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, także u osób bez wcześniejszych zaburzeń czynności przewodu pokarmowego. Powikłania te są szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku. Zawsze należy niezwłocznie poinformować lekarza o wszelkich nietypowych objawach ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu). Jeżeli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. U chorych z przebytymi chorobami przewodu pokarmowego stosowanie preparatu jest możliwe tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim. U tych chorych konieczne jest stosowanie najmniejszych skutecznych dawek i rozpoczynanie leczenia od najmniejszej dostępnej dawki. Duże dawki, podeszły wiek, mała masa ciała, zaburzenia krzepnięcia krwi zwiększają ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego. Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem, jeżeli równolegle przyjmowane są inne leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, w tym choroby wrzodowej lub krwawienia (np. kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe np. warfaryna, leki hamujące agregację płytek krwi, w tym nawet małe dawki kwasu acetylosalicylowego [zwanego potocznie aspiryną], leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). W powyższych przypadkach lekarz może niekiedy zalecić stosowanie leków osłonowych. Preparat, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, niekiedy prowadzących do śmierci, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, złuszczające zapalenie skóry. Reakcje te występują bardzo rzadko i najczęściej pojawiają się w 1. miesiącu stosowania preparatu. W razie wystąpienia pierwszych objawów zmian skórnych (wysypka, zmiany chorobowe błon śluzowych) lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Preparat może maskować objawy zakażenia. Jeżeli podejrzewasz zakażenie skonsultuj się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zastosowanie odpowiedniego leczenia. Preparat nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Szczególną ostrożność należy zachować u osób: · z chorobami przewodu pokarmowego, w tym z przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit takimi jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego i Crohna (ryzyko zaostrzenia choroby; stosowanie preparatu możliwe wyłącznie pod nadzorem lekarskim) · u których kiedykolwiek wystąpiły reakcje nadwrażliwości na światło lub reakcje fototoksyczne (konieczna jest dokładna obserwacja chorego) · z niewydolnością serca, z zaburzeniami czynności wątroby, z marskością wątroby, z zespołem nerczycowym, z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki moczopędne, odwodnionych, z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, po dużych zabiegach chirurgicznych, zwłaszcza w podeszłym wieku (ryzyko pogorszenia czynności nerek; zaleca się regularną kontrolę czynności nerek i/lub wątroby oraz kontrolowanie ilości wydalanego moczu; konieczne może być indywidualne dostosowanie dawkowania przez lekarza) · z nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów, z obrzękami (stosowanie NLPZ może powodować zatrzymanie płynów i obrzęki; zaleca się monitorowanie czynności serca oraz nerek) · w podeszłym wieku (nasilone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych; należy zachować szczególną ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas; stosowanie długotrwałe możliwe tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim). Jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie którykolwiek z powyższych stanów przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Jeżeli lekarz zaleci długotrwałe stosowanie preparatu należy regularnie kontrolować czynność nerek i wątroby oraz morfologię krwi. Długotrwałe stosowanie ketoprofenu w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru. Szczególna ostrożność i ścisły nadzór lekarski jest wymagany w przypadku stosowania preparatu u chorych z nadciśnieniem tętniczym, z zastoinową niewydolnością serca, z chorobą niedokrwienną serca, z chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgowych oraz u chorych z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (cukrzyca, palenie tytoniu, hiperlipidemia). Jeżeli należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia (np. niewyraźne widzenie) należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem okulistą. Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet, które planują ciążę. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? U niektórych osób preparat może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia widzenia, senność, zawroty głowy lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, co może upośledzać sprawność psychofizyczną i ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Profenid

Preparat ma postać czopków. Przeznaczony jest do stosowania doodbytniczego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W długotrwałym leczeniu objawowym: 100–200 mg (1–2 czopków) na dobę, w 2 dawkach podzielonych. W krótkotrwałym leczeniu objawowym stanów ostrych: 100–300 mg (1–3 czopków) na dobę w 3 dawkach podzielonych. Dawka maksymalna wynosi 300 mg na dobę. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci. U chorych w podeszłym wieku oraz u chorych z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę początkową, a w leczeniu podtrzymującym stosować najmniejszą skuteczną dawkę. U chorych z niewydolnością wątroby należy stosować najmniejsze skuteczne dawki i monitorować czynność wątroby. Sposób stosowania: Preparat przeznaczony jest do stosowania doodbytniczego.

Czy można stosować Profenid w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek (zobacz ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”). Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w III trymestrze ciąży z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia u płodu przewodu tętniczego, ryzyka uszkodzenia nerek płodu oraz zahamowania czynności skurczowej macicy. Nie należy stosować preparatu w I i II trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w I i II trymestrze ciąży jest dopuszczone wyłącznie na wyraźne zlecenie lekarza i pod jego nadzorem, w przypadkach gdy po rozważeniu stosunku oczekiwanych korzyści dla matki do możliwego ryzyka dla płodu uzna on stosowanie preparatu za absolutnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku. Nie należy stosować preparatu u kobiet karmiących piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Nie należy stosować preparatu z poniżej wymienionymi lekami: ­ kwasem acetylosalicylowym (nazywanym potocznie aspiryną) stosowanym w dużych dawkach, salicylanami lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym inhibitorami COX-2, takimi jak np. celekoksyb, etorykoksyb (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego) ­ lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna, heparyna (możliwe nasilenie działania; zwiększenie ryzyka krwotoku; jeżeli równoległe stosowanie jest konieczne niezbędny jest ścisły nadzór lekarza) ­ litem (możliwe zwiększenie stężenia litu i nasilenie jego działań toksycznych; zaleca się kontrolę stężenia litu we krwi) ­ metotreksatem w dawkach większych niż 15 mg na tydzień (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu i nasilenie jego działań toksycznych, niekiedy ciężkie zatrucia prowadzące do śmierci; w przypadku rozpoczynania stosowania metotreksatu w dawce większej niż 15 mg na tydzień należy zaprzestać stosowania ketoprofenu co najmniej 12 godzin przed przyjęciem metotreksatu; przyjmowanie ketoprofenu można wznowić po 12 godzinach od zakończenia stosowania metotreksatu). Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania ketoprofenu z: ­ lekami moczopędnymi, np. furosemidem oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny oraz beta-blokerami takimi jak np. propranolol (możliwe zmniejszenie skuteczności ich działania; zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki; należy zadbać o odpowiednie nawodnienie chorego i kontrolować czynność nerek) ­ metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu i nasilenie jego działań toksycznych; raz w tygodniu należy kontrolować pełną morfologię krwi; w razie zmian czynności nerek oraz u chorych w podeszłym wieku badania należy wykonywać częściej) ­ kortykosteroidami lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego) ­ lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak tyklopidyna, klopidogrel, abcyksymab, eptifybatyd, iloprost, tyrofiban (zwiększone ryzyko krwawienia) ­ pentoksyfiliną (zwiększone ryzyko krwawienia) ­ lekami trombolitycznymi (zwiększone ryzyko krwawienia) ­ fenytoiną (ryzyko nasilenia jej działania) ­ antybiotykami z grupy chinolonów (zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek) ­ sulfonamidami (ketoprofen nasila działanie sulfonamidów) ­ lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub innymi lekami powodującymi hiperkaliemię takimi jak np. sole potasu, heparyny drobnocząsteczkowe, trimetoprim (ryzyko hiperkaliemii) ­ cyklosporyną i takrolimusem (zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki; ryzyko hiperkaliemii) ­ probenecydem i sulfinpirazonem (nasilenie i wydłużenie czasu działania ketoprofenu) ­ doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, pochodnymi sulfonylomocznika (ryzyko nasilenia ich działania) ­ glikozydami nasercowymi np. digoksyną (ryzyko zwiększenia niewydolności serca i zwiększenia stężenie glikozydów nasercowych we krwi). Przed zastosowaniem ketoprofenu, kobiety z wkładkami wewnątrzmacicznymi powinny skonsultować się z lekarzem.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Profenid może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Po zastosowaniu czopków działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego występują rzadziej niż po preparatach doustnych zawierających ketoprofen. Często mogą wystąpić: niestrawność, nudności, bóle brzucha, wymioty. Niezbyt często mogą wystąpić: bóle i zawroty głowy, senność, zaparcie, biegunka, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, wysypka, zaczerwienienie, świąd, obrzęk, zmęczenie. Rzadko mogą wystąpić: niedokrwistość spowodowana krwotokiem lub krwawieniem, leukopenia, parestezje, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie), szumy uszne, duszność, możliwość wystąpienia napadu astmy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, zapalenie błony śluzowej okrężnicy, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny w surowicy spowodowany zaburzeniami czynności wątroby, zwiększenie masy ciała, obrzęk, hiperkaliemia. Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: agranulocytoza, małopłytkowość, zahamowanie czynności szpiku, reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia nastroju, drgawki, zaburzenia smaku, niewydolność serca, nadciśnienie, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ), zapalenie błony śluzowej nosa, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroba Crohna, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacja, nadwrażliwość na światło, łysienie, pokrzywka, nasilenie objawów przewlekłej pokrzywki, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, ostra niewydolność nerek (zwłaszcza u osób z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności tego narządu i/lub u osób odwodnionych), śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek. Mogą wystąpić zaburzenia smaku. Ketoprofen podawany doustnie w dawce 200 mg na dobę zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego; prawdopodobieństwo zwiększa się wraz ze zwiększeniem dawki.