Ranigast Pro (ranitydyna) – tabl. powl.

Co to jest Ranigast Pro?

Lek hamujący wydzielanie kwasu solnego w soku żołądkowym.

Co zawiera i jak działa Ranigast Pro?

Substancją czynną preparatu jest ranitydyna. Substancja ta blokuje receptory histaminowe typu 2 (receptory H2) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka, przez co hamuje wydzielanie kwasu solnego przez te komórki. W ten sposób zmniejsza się kwasowość (zwiększa się pH) soku żołądkowego. Działanie ranitydyny utrzymuje się do 12 godzin.

Kiedy stosować Ranigast Pro?

Preparat jest wskazany w objawowym leczeniu dolegliwości żołądkowych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego: niestrawność (dyspepsja), zgaga.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie stosować u dzieci i młodzieży do 16. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ranigast Pro?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby. Stosowanie preparatu może maskować objawy raka żołądka i opóźniać właściwe rozpoznanie. Dotyczy to szczególnie osób w średnim i podeszłym wieku, z zaburzeniami dyspeptycznymi w wywiadzie a także osób, u których zmienił się charakter dolegliwości. Jeżeli objawy nie ustąpią po 2 tygodniach leczenia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie zaburzenia czynności nerek lub zaburzenia czynności wątroby. Ranitydyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u chorych z niewydolnością nerek konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki. Ranitydyna jest metabolizowana w wątrobie; podczas stosowania leku u osób z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność. Osoby, które stosują równolegle niesteroidowe leki przeciwzapalne powinny pozostawać pod ścisłą opieką lekarską. Dotyczy to szczególnie osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. Uważa się, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii. Dlatego należy unikać stosowania leku u chorych z ostrą porfirią w wywiadzie. U osób w podeszłym wieku, chorych na cukrzycę lub z zaburzeniami odporności stosujących preparat może istnieć zwiększone ryzyko zachorowania na zapalenie płuc, w okresie wzmożonego nasilenia zachorowań na tę chorobę. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ –preparat zawiera żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Osoby prowadzące pojazdy mechaniczne powinny zachować szczególną ostrożność, ponieważ lek może wywoływać działania niepożądane (zawroty i bóle głowy, niewyraźne widzenie), które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jeżeli wystąpią powyższe działania niepożądane nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Dawkowanie preparatu Ranigast Pro

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. Przyjmować niezależnie od posiłków. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli i młodzież po 16. roku życia: 75 mg (1 tabletka) w przypadku wystąpienia objawów niestrawności. Jeżeli po przyjęciu preparatu dolegliwości utrzymują się dłużej niż 1 godzinę lub nawracają można przyjąć następną tabletkę 75 mg. Dawka maksymalna: 150 mg na dobę. Nie stosować dłużej niż 2 tygodnie. U chorych z niewydolnością nerek konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki; należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli jesteś osobą poddawaną dializom skonsultuj się z lekarzem w sprawie ustalenia dawkowania.

Czy można stosować Ranigast Pro w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Stosowanie leku w ciąży i w okresie karmienia wyłącznie po konsultacji z lekarzem i tylko w razie zdecydowanej konieczności.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Ranitydyna nie nasila działania leków, takich jak: amoksycylina, diazepam, lidokaina, fenytoina, metronidazol, propranolol, teofilina i warfaryna. Leki średnio silnie i silnie zobojętniające treść żołądkową podane równocześnie z ranitydyną mogą zmniejszać wchłanianie ranitydyny. Dlatego jeśli wskazane jest stosowanie takich leków to należy je przyjmować co najmniej 1 godzinę przed lub 1 godzinę po przyjęciu preparatu. Podczas równoległego stosowania sukralfatu w dużych dawkach (2 g) może zmniejszyć się wchłanianie ranitydyny. Zastosowanie sukralfatu 2 godziny po przyjęciu ranitydyny nie wpływa na jej wchłanianie. Nie stwierdzono interakcji preparatu z amoksycyliną lub metronidazolem. Ranitydyna może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwasowości soku żołądkowego. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność działania ranitydyny.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Ranigast Pro może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane występują rzadko lub bardzo rzadko i mogą obejmować: reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie i ból w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny), przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, zwykle przemijające zaburzenia hematologiczne takie jak zmniejszenie liczby leukocytów (leukopenia) oraz małopłytkowość, agranulocytoza lub pancytopenia, czasami z hipoplazją lub aplazją szpiku, przemijające stany splątania, depresja i omamy (szczególnie u pacjentów ciężko chorych lub pacjentów w podeszłym wieku), bóle głowy (czasami silne), zawroty głowy i przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych, przemijające niewyraźne widzenie (prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka), zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez, zwykle przemijające, rumień wielopostaciowy, bóle mięśni i stawów, wypadanie włosów, śródmiąższowe zapalenie nerek, przemijająca impotencja, ginekomastia. Tak jak w przypadku innych antagonistów receptora H2 możliwe zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia) i blok przedsionkowo–komorowy.