Relanium (diazepam) – tabl.

Co to jest Relanium?

Lek wykazujący silne działanie przeciwdrgawkowe, uspokajające, przeciwlękowe, nasenne i rozluźniające mięśnie, pochodna benzodiazepiny.

Co zawiera i jak działa Relanium?

Substancją czynną preparatu jest diazepam, długo działająca pochodna benzodiazepiny (BZD). Wiąże się z receptorem benzodiazepinowym (RBZD), co powoduje określoną reakcję w komórce, czyli jest jego agonistą. RBZD są częścią receptorów zwanych receptorami GABA-A, które mają zdolność wiązania wielu substancji m.in. kwasu -aminomasłowego (GABA). Diazepam, jak inne BZD, działa pośrednio przez nasilenie zdolności wiązania się GABA z receptorem GABA-A. Ze względu na hamujące czynność komórek nerwowych działanie GABA, BZD wykazują pośrednie działanie hamujące w ośrodkowym układzie nerwowym. Diazepam wykazuje silne działanie przeciwdrgawkowe, uspokajające, przeciwlękowe, nasenne i obniżające napięcie mięśniowe. Lek hamuje odruchy rdzeniowe.

Kiedy stosować Relanium?

Preparat jest wskazany do stosowania w następujących przypadkach: · krótkotrwałe (do 4 tygodni) leczenie stanów lękowych, które mogą być także związane z bezsennością · leczenie objawów nagłego odstawienia alkoholu · jako lek uspokajający i środek w premedykacji (przygotowanie do zabiegu) · leczenie stanów zwiększonego napięcia mięśniowego. Pomocniczo jest stosowany w niektórych typach padaczki (np. drgawki kloniczne mięśni) jako lek przeciwdrgawkowy.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Relanium?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Nie należy stosować preparatu równolegle z alkoholem i/lub lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ może dochodzić do niekorzystnego spotęgowania działania diazepamu: nadmiernego uspokojenia, depresji układu oddechowego i/lub sercowo-naczyniowego. Leczenie diazepamem powinno trwać możliwie krótko, ze względu na niebezpieczeństwo wystąpienia uzależnienia fizycznego, psychicznego i tolerancji na lek (potrzeba stosowania coraz większych dawek leku w celu osiągnięcia tego samego efektu klinicznego). Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z zastosowaną dawką i czasem leczenia, jest większe u osób z uzależnieniem od alkoholu i leków w wywiadzie, a także u osób z zaburzeniami osobowości. W przypadku wystąpienia uzależnienia, po zaprzestaniu stosowania diazepamu może ujawnić się zespół odstawienny (abstynencyjny). Charakteryzuje się on następującymi objawami: bóle głowy i mięśni, stany lękowe, napięcie, niepokój, stan splątania i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: utrata świadomości, depersonalizacja, zwiększona ostrość słuchu, drętwienie i mrowienie kończyn, zwiększona wrażliwość na światło oraz hałas, omamy i drgawki padaczkowe. Po zaprzestaniu stosowania benzodiazepin (także diazepamu) może wystąpić zjawisko „z odbicia”, którego objawami są: zmiany nastroju, lęk, trudności z zasypianiem, niepokój. Ryzyko pojawienia się tych objawów jest większe po nagłym zaprzestaniu stosowania diazepamu. Dlatego lek należy odstawiać stopniowo zmniejszając dawki. Leki z tej grupy mogą powodować niepamięć następczą, której ryzyko wstąpienia wzrasta wraz ze wzrostem zastosowanej dawki. Objawom niepamięci może towarzyszyć zachowanie nieadekwatne do sytuacji. Zjawiska te występują najczęściej w kilka godzin po zastosowaniu preparatu, w tym czasie pacjent powinien mieć możliwość nieprzerwanego 7–8-godzinnego snu. W przypadku wystąpienia następujących objawów: · niepokój · pobudzenie · drażliwość · agresja · urojenia · ataki furii · koszmary senne · omamy · psychozy · niewłaściwe zachowanie i inne zaburzenia zachowania należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie leczenia i poinformuje o dalszym postępowaniu. U dzieci do 6. miesiąca życia lek należy stosować jedynie wtedy, kiedy inne metody leczenia są niemożliwe. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku: · osób w podeszłym wieku; lekarz prawdopodobnie zaleci zastosowanie u nich zmniejszonych dawek preparatu; w tej grupie osób istnieje ryzyko upadków oraz złamań kości stawu biodrowego ze względu na działanie miorelaksacyjne diazepamu · przewlekłej niewydolności oddechowej; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki preparatu, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia depresji oddechowej · ciężkiej niewydolności wątroby, ze względu na ryzyko wystąpienia encefalopatii (stosowanie preparatu u pacjentów z tej grupy nie jest wskazane) · zaburzeń czynności nerek. Diazepam nie jest lekiem przeciwpsychotycznym i nie powinien być stosowany jako jedyny lek w leczeniu psychoz. Preparatu nie należy stosować w monoterapii depresji oraz zaburzeń lękowych związanych z depresją, ponieważ zwiększa się ryzyko samobójstwa u pacjenta. Benzodiazepiny stosowane w okresie żałoby mogą hamować dostosowanie psychologiczne. Informacje o dodatkowych składnikach preparatu: Preparat zawiera laktozę; osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Diazepam wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Działanie uspokajające leku, występowanie zaburzeń takich jak niepamięć, upośledzenie koncentracji i upośledzenie czynności mięśni mogą mieć szkodliwy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W razie zbyt krótkiego czasu trwania snu występuje zwiększone ryzyko upośledzenia zdolności do koncentracji uwagi. Osoby stosujące preparat nie powinny prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez okres do 24 godzin po podaniu ostatniej dawki leku.

Czy można stosować Relanium w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie leku u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym i trzecim trymestrze, jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, kiedy istnieje bezwzględna konieczność, a stosowanie bezpieczniejszych odpowiedników jest niemożliwe. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność stosując równolegle z: · lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, sedatywne, przeciwdepresyjne, nasenne, narkotyczne leki przeciwbólowe, leki znieczulające ogólnie, przeciwpadaczkowe, leki przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym), ponieważ może dochodzić do nasilenia działania uspokajającego oraz wpływu na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy · cymetydyną, omeprazolem, ketokonazolem, fluoksetyną, fluwoksaminą, ponieważ hamują one układy enzymatyczne odpowiedzialne za metabolizm diazepamu, co może prowadzić do przedłużenia i zwiększenia siły jego działania uspokajającego · fenytoiną, ponieważ diazepam wpływa na jej eliminację · cyzaprydem, gdyż może on spowodować zwiększenie wchłaniania diazepamu i czasowe nasilenie działania uspokajającego Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Relanium może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występujące działania niepożądane to: zmęczenie, senność i osłabienie siły mięśniowej, zwykle zależne od dawki. Mogą wystąpić: reakcje paradoksalne (niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, urojenia, złość, koszmary senne, halucynacje, psychozy, zachowania nieadekwatne do sytuacji, splątanie, spłycenie emocjonalne, zmniejszenie czujności, senność, depresja, zwiększenie lub zmniejszenie libido), niezborność ruchów, upośledzenie wymowy, niewyraźna mowa, bóle głowy, drżenia, zawroty głowy, niepamięć następcza, oczopląs, nieostre widzenie, podwójne widzenie, zawroty głowy, niewydolność serca w tym zatrzymanie akcji serca, nieregularny rytm serca, niedociśnienie, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, w tym niewydolność oddechowa, nudności, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nadmierne wydzielanie śliny, zaparcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żółtaczka, wzrost aktywności transaminaz i fosfatazy zasadowej we krwi, reakcje skórne, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, zwiększone ryzyko upadków i złamań kości, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Po zastosowaniu diazepamu, nawet w dawkach terapeutycznych, może dojść do wystąpienia zależności fizycznej. Przerwanie przyjmowania leku może powodować „zjawisko odbicia” Może wystąpić uzależnienie psychiczne. Opisywano nadużywanie benzodiazepin.