Renicin (roksytromycyna) – tabl. powl.

Co to jest Renicin?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Co zawiera i jak działa Renicin?

Substancją czynną preparatu jest roksytromycyna. Jest to antybiotyk z grupy makrolidów, zaliczany do nowej generacji tych antybiotyków, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Mechanizm jej działania, wspólny dla całej grupy makrolidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Roksytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy antybiotyków makrolidowych, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania. Po podaniu doustnym roksytromycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek. Gromadzi się w fagocytach, które migrują do miejsca zakażenia, co zwiększa dystrybucję leku do tkanek objętych procesem zapalnym. Nie przenika do mózgu ani do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Kiedy stosować Renicin?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na roksytromycynę: · zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie gardła wywołane przez paciorkowce, ostre zapalenie zatok obocznych nosa) · zapalenie ucha środkowego · zakażenia dolnych dróg oddechowych (zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc) · zakażenia skóry i tkanek miękkich, wywołane przez gronkowce · błonica · nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, pochwy i szyjki macicy wywołane przez chlamydie lub ureaplazmy.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki makrolidowe. W okresie leczenia roksytromycyną przeciwwskazane jest stosowanie któregokolwiek z następujących preparatów: astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna, alkaloidy sporyszu (ergotamina lub dihydroergotamina).

Dawkowanie preparatu Renicin

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli o masie ciała większej niż 40 kg: 150 mg co 12 godzin lub 300 mg co 24 godziny. U osób z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek konieczne jest zachowanie ostrożności i dostosowanie dawkowania przez lekarza (lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie stosowanej dawki i/lub wydłużenie odstępu czasowego pomiędzy dawkami). Sposób podawania: Tabletki powlekane należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając dużą ilością płynu. Tabletki należy przyjmować około 15 minut przed posiłkiem. Czas trwania leczenia: Lekarz określi czas trwania leczenia w każdym przypadku indywidualnie.

Czy można stosować Renicin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne, a stosowanie preparatu będzie przebiegać pod ścisłym nadzorem lekarza. Roksytromycyna przenika do mleka matki. Należy skonsultować się z lekarzem i w każdym przypadku indywidualnie wyjaśnić, czy karmienie piersią może być kontynuowane w okresie stosowania preparatu.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz preparaty, takie jak: · alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) · astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna · leki mogące powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (w tym leki przeciwarytmiczne takie jak dizopiramid, chinidyna, prokainamid, amiodaron) · digoksyna i inne glikozydy nasercowe · pochodne benzodiazepiny (np. midazolam, alprazolam, trazolam) · cyklosporyna i bromokryptyna · leki przeciwzakrzepowe takie jak np. warfaryna, acenokumarol, fenprokumon · teofilina. Równoległe stosowanie preparatu z alkaloidami sporyszu (np. preparaty zawierające ergotaminę lub dihydroergotaminę) jest przeciwwskazane, ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem, objawiającego się skurczem naczyń obwodowych i niedokrwieniem kończyn, oraz niedokrwieniem ośrodkowego układu nerwowego. W okresie leczenia roksytromycyną przeciwwskazane jest stosowanie któregokolwiek z następujących leków: astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna. Możliwe jest zwiększenie stężenia równolegle stosowanego cyzaprydu, pimozydu, terfenadyny, astemizolu, z czym może być związane wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, wystąpienie komorowych zaburzeń rytmu serca i niebezpiecznych dla życia zaburzeń rytmu typu torsades de pointes. Ryzyko wystąpienia powyższych zaburzeń rytmu serca związane jest także z równoległym stosowaniem leków przeciwarytmicznych, takich jak dizopiramid, chinidyna, prokainamid, amiodaron (klasa Ia i III). W przypadku ich stosowania konieczny jest ścisły nadzór lekarski i zachowanie ostrożności. Preparat może powodować zwiększenie stężenia we krwi stosowanej równolegle digoksyny i innych glikozydów nasercowych; u chorych stosujących równolegle digoksynę lekarz prawdopodobnie zaleci monitorowanie jej stężenia we krwi oraz monitorowanie czynności elektrycznej serca. Należy unikać równoległego stosowania pochodnych benzodiazepiny, takich jak midazolam, triazolam, alprazolam, ze względu na ryzyko nasilenia ich działania. Roksytromycyna może także powodować zwiększenie stężenia we krwi cyklosporyny i bromokryptyny, zwykle jednak nie ma konieczności modyfikowania ich dawkowania. Roksytromycyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (warfaryny, acenokumarolu, fenprokumonu) zwiększając ryzyko krwotoku poprzez wydłużenie czasu protrombinowego; niezbędna jest regularna kontrola czasu protrombinowego i dostosowanie dawkowania leków przeciwzakrzepowych. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle z preparatem stosowana jest teofilina; możliwe jest zwiększenie jej stężenia i nasilenie działań toksycznych. Lekarz może zalecić monitorowanie stężenia teofiliny we krwi.