Rifamazid (izoniazyd + ryfampicyna) – kaps.

Co to jest Rifamazid?

Lek przeciwprątkowy, preparat złożony zawierający 2 substancje czynne, stosowany w leczeniu gruźlicy.

Kiedy stosować Rifamazid?

Preparat jest wskazany w leczeniu wszystkich postaci gruźlicy płuc i pozapłucnej, zarówno zdiagnozowanej po raz pierwszy, jak i we wznowach z zachowaną wrażliwością prątków na ryfampicynę i izoniazyd.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy anzamycyny. Stosowanie preparatu jest także przeciwwskazane w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lub żółtaczki. Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie z sakwinawirem lub rytonawirem.

Dawkowanie preparatu Rifamazid

Preparat ma postać kapsułek. Lekarz zaleci odpowiednie dawkowanie w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia oraz stanu chorego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli: u osób o masie ciała mniejszej niż 50 kg stosuje się 3 kapsułki 150 mg+100 mg 1 raz na dobę, a u osób o masie ciała większej niż 50 kg stosuje się 2 kapsułki 300 mg+150 mg 1 raz na dobę. U osób w podeszłym wieku, zwłaszcza z niewydolnością wątroby, należy zachować ostrożność. Sposób podawania: Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Kapsułki należy przyjmować 1 raz na dobę popijając szklanką wody, 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.

Czy można stosować Rifamazid w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne, oraz w jego ocenie oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Stosowanie preparatu w ostatnich miesiącach ciąży może spowodować poporodowe krwotoki zarówno u matki jak i u noworodka (lekarz może zalecić stosowanie witaminy K). Ryfampicyna i izoniazyd przenikają do mleka kobiety karmiącej. Jeżeli konieczne jest przyjmowanie leku zaleca się przerwanie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Ryfampicyna zwiększa aktywność enzymów mikrosomalnych wątroby co wpływa na metabolizm wielu leków i może wymagać dostosowania ich dawkowania. Należy zachować ostrożność. Jeżeli preparat jest stosowany równolegle z następującymi lekami, należy zachować ostrożność. Konieczne może być, aby lekarz dostosował dawkowanie poniższych leków, ponieważ ryfampicyna przyspiesza ich metabolizm: · leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina) · leki przeciwarytmiczne (np. dizopiramid, meksyletyna, chinidyna, tokainid, lorkainid) · doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna); konieczne jest codzienne oznaczanie czasu protrombinowego i odpowiednia modyfikacja dawki leków przeciwzakrzepowych przez lekarza · leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych azolowych (np. flukonazol, itrakonazol, ketokonazol) · cymetydyna · barbiturany (np. heksobarbital) · leki beta-adrenolityczne (tzw. beta-blokery) · antagoniści kanału wapniowego – pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina), diltiazem oraz werapamil · azatiopryna i inne leki immunosupresyjne: cyklosporyna, takrolimus, sirolimus · glikozydy naparstnicy (np. digoksyna) · leki hormonalne (np. niektóre glikokortykosteroidy, doustne preparaty antykoncepcyjne, progestageny) · klofibrat · antybiotyki (np. dapson, doksycyklina, chloramfenikol, klarytromycyna) oraz fluorochinolony (np. cyprofloksacyna) · zydowudyna · haloperidol · doustne leki przeciwcukrzycowe – pochodne sulfonylomocznika · lewotyroksyna · metadon · opioidowe leki przeciwbólowe · chinina · trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina, nortryptylina) · pochodne benzodiazepiny (np. diazepam) · pochodne teofiliny · sulfasalazyna · enalapryl. Preparat może zmniejszać skuteczność doustnych preparatów antykoncepcyjnych. Należy skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznych metod antykoncepcji w okresie stosowania preparatu. Równoległe stosowanie kwasu paraaminosalicylowego (PAS) zmniejsza stężenie ryfampicyny we krwi; należy zachować 8 godzinną przerwę pomiędzy przyjęciem tych leków. Jeżeli równolegle z preparatem stosowana jest fenytoina należy monitorować jej stężenie we krwi; konieczne może być dostosowanie dawkowania fenytoiny. Izoniazyd może nasilać toksyczność etosuksymidu, diazepamu, triazolamu, teofiliny. Izoniazyd stosowany równolegle z karbamazepiną powoduje zwiększenie jej stężenia we krwi, co może doprowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Preparaty zobojętniające sok żołądkowy (np. wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu, związki magnezu) zmniejszają wchłanianie ryfampicyny i izoniazydu. Wpływ preparatu na wyniki badan laboratoryjnych: -badania stężenia bilirubiny oraz aktywności fosfatazy alkalicznej lub aminotransferaz oraz kontrastowe badania woreczka żółciowego powinny być wykonywane rano, przed przyjęciem preparatu -stosowanie preparatu może wpływać na wyniki oznaczeń kwasu foliowego i witaminy B12, wykonywanych metodą mikrobiologiczną; -może wystąpić fałszywie dodatni wynik badań wykrywających opioidy.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Rifamazid może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane mogą być skutkiem działania ryfampicyny lub izoniazydu. Działania niepożądane spowodowane przez ryfampicynę mogą obejmować: objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego (zgaga, bóle brzucha, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, żółtaczka. Możliwe zaburzenia hematologiczne: małopłytkowość (głównie w leczeniu przerywanym, u pacjentów przyjmujących duże dawki ryfampicyny i ustępuje po odstawieniu leku; trombocytopenia wymaga przerwania leczenia z powodu ryzyka krwawień mózgowych), przemijająca leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych czyli leukocytów), niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi, eozynofilia. Możliwe zaburzenia ze strony układu moczowego (np. hemoglobinuria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek; głównie u pacjentów stosujących leczenie przerywane; objawy te ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu odpowiedniego leczenia). Mogą wystąpić: bóle i zawroty głowy, znużenie, senność, zmęczenie, zaburzenia koncentracji, stany splątania, zmiany zachowania, bóle i drętwienie kończyn, zaburzenia widzenia, osłabienie mięśniowe, miopatia, zaburzenia miesiączkowania (u kobiet długotrwale leczonych ryfampicyną), łagodne, samoistnie ustępujące reakcje skórne (zaczerwienienie, wysypka, świąd), pomarańczowe zabarwienie śliny, moczu, łez, potu i kału, objawy nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka, eozynofilia, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i języka, złuszczające zapalenie skóry, martwica toksyczna rozpływna naskórka, obrzęk twarzy i kończyn, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zawroty głowy), krótki oddech, sapanie, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, a nawet wstrząs anafilaktyczny (najczęściej u pacjentów stosujących leczenie przerywane i/lub przyjmujących duże dawki ryfampicyny). Działania niepożądane spowodowane przez izoniazyd mogą obejmować: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, żółtaczkę, Rzadko może wystąpić zapalenie wątroby lub postępująca niewydolność wątroby, niekiedy prowadząca do śmierci, poprzedzona jadłowstrętem, nudnościami, wymiotami, zmęczeniem, osłabieniem. Izoniazyd może powodować obwodową neuropatię z parestezjami (zaburzenia czuciowe, drętwienia kończyn, mrowienia, niezborność ruchów), bóle i zawroty głowy, drgawki (u chorych na padaczkę może zwiększyć się częstość napadów padaczkowych), psychozy, zaburzenia psychiczne, rzadko skurcze mięśni, zapalenie nerwu wzrokowego. Często występuje niedobór pirydoksyny (witaminy B6). Możliwe: nudności, wymioty, niestrawność, jadłowstręt, zmęczenie, osłabienie, gorączka, ginekomastia, kwasica metaboliczna, zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Rzadko skórne reakcje alergiczne (pokrzywka, świąd, wyprysk, wysypka, rumień), pelagra i skórne zmiany pelagryczne. Bardzo rzadko występują: niedokrwistość, agranulocytoza (znaczący niedobór granulocytów), małopłytkowość, eozynofilia, zespół podobny do tocznia (zapalenie naczyń).