Rifampicyna TZF (ryfampicyna) – kaps.

Co to jest Rifampicyna TZF?

Lek przeciwprątkowy, półsyntetyczny antybiotyk stosowany przede wszystkim w leczeniu zakażeń gruźliczych.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy ryfamycyny. Stosowanie preparatu jest także przeciwwskazane w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lub żółtaczki.

Dawkowanie preparatu Rifampicyna TZF

Preparat ma postać kapsułek. Lekarz dobierze odpowiednie dawkowanie w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia oraz stanu chorego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli: zwykle stosuje się 10 mg/kg masy ciała 1 raz na dobę; u osób o masie ciała mniejszej niż 50 kg stosuje się 450 mg 1 raz na dobę, a u osób o masie ciała większej niż 50 kg stosuje się 600 mg 1 raz na dobę w leczeniu ciągłym lub przerywanym (2–3 razy na tydzień). Dzieci: zwykle stosuje się 10–20 mg/kg masy ciała 1 raz na dobę. Dawka maksymalna 600 mg na dobę. U chorych z niewydolnością wątroby dawka maksymalna 8 mg/kg masy ciała na dobę. U osób z niewydolnością nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. U osób w podeszłym wieku, zwłaszcza z niewydolnością wątroby, należy zachować ostrożność. Sposób podawania: Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Lek stosuje się razem z innymi lekami przeciwprątkowymi. Kapsułki należy przyjmować na czczo, popijając szklanką wody, około 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Przyjmować 1 raz na dobę.

Czy można stosować Rifampicyna TZF w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne, oraz w jego ocenie oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Stosowanie preparatu w ostatnich miesiącach ciąży może spowodować poporodowe krwotoki zarówno u matki jak i u noworodka (lekarz może zalecić stosowanie witaminy K). Ryfampicyna przenika do mleka kobiety karmiącej. W okresie leczenia nie zaleca się karmienia piersią; w okresie karmienia piersią stosowanie preparatu jest możliwe wyłącznie na wyraźne zalecenie lekarza.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Ryfampicyna zwiększa aktywność enzymów mikrosomalnych wątroby co wpływa na metabolizm wielu leków i może wymagać dostosowania ich dawkowania. Należy zachować ostrożność. Jeżeli ryfampicyna jest stosowana równolegle z następującymi lekami, należy zachować ostrożność. Konieczne może być, aby lekarz dostosował dawkowanie poniższych leków, ponieważ ryfampicyna przyspiesza ich metabolizm: · leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina) · leki przeciwarytmiczne (np. dizopiramid, meksyletyna, chinidyna, tokainid) · doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna); konieczne jest codzienne oznaczanie czasu protrombinowego i odpowiednia modyfikacja dawki leków przeciwzakrzepowych przez lekarza · leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych azolowych (np. flukonazol, itrakonazol, ketokonazol) · barbiturany · leki beta-adrenolityczne (tzw. beta-blokery) · antagoniści kanału wapniowego – pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina), diltiazem oraz werapamil · niektóre leki immunosupresyjne, w tym cyklosporyna, takrolimus, sirolimus · glikozydy naparstnicy (np. digoksyna) · leki hormonalne (np. niektóre glikokortykosteroidy, doustne preparaty antykoncepcyjne, progestageny) · klofibrat · antybiotyki (np. dapson, doksycyklina, chloramfenikol, klarytromycyna) oraz fluorochinolony (np. cyprofloksacyna) · zydowudyna · haloperidol · doustne leki przeciwcukrzycowe – pochodne sulfonylomocznika · lewotyroksyna · metadon · opioidowe leki przeciwbólowe · chinina · trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina, nortryptylina) · pochodne teofiliny · enalapryl. Preparat może zmniejszać skuteczność doustnych preparatów antykoncepcyjnych. Należy skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznych metod antykoncepcji w okresie leczenia ryfampicyną. U chorych na cukrzycę przyjmujących ryfampicynę mogą wystąpić trudności w kontroli stężenia glukozy. Równoległe stosowanie kwasu paraaminosalicylowego (PAS) zmniejsza stężenie ryfampicyny we krwi; należy zachować 8 godzinną przerwę pomiędzy przyjęciem tych leków. Preparaty zobojętniające sok żołądkowy (np. wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu, związki magnezu) zmniejszają wchłanianie ryfampicyny. Leki te należy przyjmować nie wcześniej niż 1 godzinę po przyjęciu ryfampicyny. Kotrimoksazol i probenecyd zwiększają stężenie ryfampicyny we krwi. Równoległe stosowanie halotanu lub izoniazydu zwiększa działania hepatotoksyczne (toksyczne dla wątroby). Równoległe stosowanie sulfasalazyny i ryfampicyny powoduje zmniejszenie stężenia sulfapirydyny we krwi. Wpływ preparatu na wyniki badan laboratoryjnych: -badania stężenia bilirubiny oraz aktywności fosfatazy alkalicznej lub aminotransferaz oraz kontrastowe badania woreczka żółciowego powinny być wykonywane rano, przed przyjęciem preparatu -stosowanie preparatu może wpływać na wyniki oznaczeń kwasu foliowego i witaminy B12, wykonywanych metodą mikrobiologiczną; -może wystąpić fałszywie dodatni wynik badań wykrywających opioidy.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Rifampicyna TZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego (zgaga, bóle brzucha, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), zapalenie wątroby, żółtaczka. Możliwe zaburzenia hematologiczne: małopłytkowość (głównie w leczeniu przerywanym, u pacjentów przyjmujących duże dawki ryfampicyny i ustępuje po odstawieniu leku; trombocytopenia wymaga przerwania leczenia z powodu ryzyka krwawień mózgowych), przemijająca leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych czyli leukocytów), niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi. Możliwe zaburzenia ze strony układu moczowego (np. hemoglobinuria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek; głównie u pacjentów stosujących leczenie przerywane; objawy te ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu odpowiedniego leczenia). Mogą wystąpić: bóle i zawroty głowy, znużenie, senność, zmęczenie, zaburzenia koncentracji, stany splątania, zmiany zachowania, bóle i drętwienie kończyn, zaburzenia widzenia, osłabienie mięśniowe, miopatia, zaburzenia miesiączkowania (u kobiet długotrwale leczonych ryfampicyną), łagodne, samoistnie ustępujące reakcje skórne (zaczerwienienie, wysypka, świąd), pomarańczowe zabarwienie śliny, moczu, łez, potu i kału, objawy nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka, eozynofilia, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i języka, złuszczające zapalenie skóry, martwica toksyczna rozpływna naskórka, obrzęk twarzy i kończyn, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zawroty głowy), krótki oddech, sapanie, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, a nawet wstrząs anafilaktyczny (najczęściej u pacjentów stosujących leczenie przerywane i/lub przyjmujących duże dawki ryfampicyny).