Rispolept Consta (rysperydon) – mikrokaps. o przedł. uwalnianiu i rozp. do sporz. zaw. do wstrzykiwań

Co to jest Rispolept Consta?

Atypowy lek przeciwpsychotyczny, pochodna benzizoksazolu, stosowany w leczeniu schizofrenii i innych chorób psychicznych.

Kiedy stosować Rispolept Consta?

Preparat jest wskazany w podtrzymującym leczeniu schizofrenii u osób aktualnie leczonych doustnymi lekami przeciwpsychotycznymi.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeśli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Preparatu nie należy podawać dożylnie.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Rispolept Consta?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Należy zachować szczególną ostrożność u osób z otępieniem jednocześnie przyjmujących furosemid. U takich pacjentów przed zastosowaniem preparatu lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. Nie należy dopuszczać do odwodnienia pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem leczonych preparatem, gdyż stanowi ono dodatkowy czynnik ryzyka zgonu. Osoby w podeszłym wieku z otępieniem innego typu niż związane z chorobą Alzheimera nie powinny stosować preparatu ze względu na znacznie większe ryzyko wystąpienia udaru mózgu. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią: · nagłe osłabienie, · zdrętwienie twarzy, nóg lub rąk, · problemy z mową lub widzeniem, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż mogą to być objawy zaburzeń krążenia mózgowego. W początkowej fazie dostosowania dawki, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, preparat może powodować ortostatyczne spadki ciśnienia. Należy zachować ostrożność u osób z chorobami układu krążenia (niewydolność serca, zawał serca, zaburzenia przewodzenia, odwodnienie, zaburzenia krążenia mózgowego, niedostateczne wypełnienie łożyska naczyniowego). Lekarz prawdopodobnie zaleci w takim przypadku stopniowe zwiększanie dawki. Jeżeli wystąpią objawy późnych dyskinez (mimowolne ruchy mięśni żwaczy, języka, kończyn górnych i tułowia), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie leczenia i poinformuje o dalszym postępowaniu. Jeśli podczas leczenia wystąpi znaczne, niewyjaśnione podwyższenie temperatury ciała bez innych objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, gdyż może to stanowić objaw groźnego dla zdrowia i życia tzw. złośliwego zespołu neuroleptycznego. Inne jego objawy to: · zwiększenie napięcia mięśniowego, · zaburzenia świadomości, · objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno lub wahania ciśnienia tętniczego, częstoskurcz, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca), · dodatkowo mogą wystąpić: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej i mioglobinuria spowodowana rozpadem mięśni (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Lekarz prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu i poinformuje o dalszym postępowaniu. Należy zachować ostrożność u osób: · z chorobą Parkinsona lub otępieniem z ciałami Lewy’ego, gdyż mogą być oni szczególnie wrażliwi na skutki działania preparatu i bardziej zagrożeni wystąpieniem złośliwego zespołu neuroleptycznego, · z cukrzycą i czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy; należy ich monitorować pod kątem wystąpienia objawów hiperglikemii (takich jak nadmierne pragnienie i łaknienie, wielomocz i osłabienie), · z hiperprolaktynemią lub guzami zależnymi od prolaktyny w wywiadzie, · z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, równolegle stosujących inne leki wydłużające odstęp QT lub ze zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi, ze względu na ryzyko wystąpienia arytmii, · z drgawkami w wywiadzie lub z innymi stanami, które mogą obniżać próg drgawkowy, u których mogą wystąpić czynniki sprzyjające podwyższeniu podstawowej temperatury ciała (np. wykonujących intensywny wysiłek fizyczny, narażonych na działanie ekstremalnie wysokich temperatur, przyjmujących jednocześnie leki o działaniu przeciwcholinergicznym lub odwodnionych). Podczas leczenia u mężczyzn może wystąpić priapizm, czyli długotrwały bolesny wzwód bez pobudzenia seksualnego. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia preparatem lekarz zidentyfikuje wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i podejmie działania zapobiegawcze. Ze względu na możliwy wpływ preparatu na zdolność uczenia się u dzieci i młodzieży należy monitorować działanie uspokajające; zmiana pory podawania leku może zmniejszyć wpływ na zdolność koncentracji. Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży wiąże się ze zwiększeniem masy ciała i BMI; nie zbadano wystarczająco długotrwałego wpływu na dojrzewanie płciowe i wzrost. Ze względu na możliwość wpływu długotrwałej hiperprolaktynemii na rozwój fizyczny i dojrzewanie płciowe dzieci oraz młodzieży pacjenci w tym wieku powinni być objęci szczególną opieką lekarza (pomiary wzrostu, wagi, dojrzewania płciowego, kontrola występowania menstruacji i innych potencjalnych działań prolaktynozależnych). Podczas stosowania preparatu u dzieci i młodzieży należy regularnie kontrolować występowanie objawów pozapiramidowych oraz innych zaburzeń ruchu.Podczas leczenia należy kontrolować liczbę granulocytów, neutrofili i leukocytów we krwi. Jeśli ich liczba okaże się nieprawidłowa, należy skonsultować się z lekarzem, który poinformuje o dalszym postępowaniu. Preparat ma działanie przeciwwymiotne; może to maskować objawy przedawkowania niektórych leków lub stany takie jak: niedrożność jelit, zespół Reye’a i nowotwór mózgu. Należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, stężenie preparatu we krwi takich osób może się zwiększać. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!

Czy można stosować Rispolept Consta w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku konieczności przerwania leczenia preparatem w czasie ciąży należy go odstawiać stopniowo. W przypadku konieczności stosowania preparatu podczas karmienia piersią lekarz indywidualnie rozważy stosunek korzyści do ryzyka dla dziecka.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność podczas przyjmowania preparatu z następującymi lekami: · leki wydłużające odstęp QT, np. leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. maprotylina), niektóre leki przeciwhistaminowe, inne leki przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwmalaryczne (np. chinina i meflochina), · leki powodujące zaburzenia równowagi elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia), · leki powodujące bradykardię · inne substancje działające ośrodkowo – zwłaszcza produkty zawierające alkohol, opioidy, leki przeciwhistaminowe oraz benzodiazepiny (zwiększone ryzyko nadmiernego uspokojenia), · lewodopa inni antagoniści receptorów dopaminergicznych (w przypadku bezwzględnej konieczności zastosowania tych leków jednocześnie z rysperydonem lekarz prawdopodobnie zaleci mniejsze dawki obu leków), · leki przeciwnadciśnieniowe (może wystąpić niedociśnienie), · karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina i fenobarbital (mogą osłabiać działanie preparatu przez zmniejszanie jego stężenia we krwi, może być konieczne zwiększenie jego dawki przez lekarza), · fluoksetyna i paroksetyna, chinidyna, werapamil (mogą nasilać działanie preparatu przez zwiększanie jego stężenia we krwi, może być konieczne zwiększenie jego dawki przez lekarza). Równoległe stosowanie doustne rysperydonu z paliperydonem nie jest zalecane, ponieważ paliperydon jest aktywnym metabolitem rysperydonu i takie skojarzenie może prowadzić do dodatkowej ekspozycji na czynną frakcję psychotyczną.