Rolicyn (roksytromycyna) – tabl. powl.

Co to jest Rolicyn?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Co zawiera i jak działa Rolicyn?

Substancją czynną preparatu jest roksytromycyna. Jest to antybiotyk z grupy makrolidów, zaliczany do nowej generacji tych antybiotyków, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Mechanizm jej działania, wspólny dla całej grupy makrolidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Roksytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy antybiotyków makrolidowych, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania. Po podaniu doustnym roksytromycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek. Gromadzi się w fagocytach, które migrują do miejsca zakażenia, co zwiększa dystrybucję leku do tkanek objętych procesem zapalnym. Nie przenika do mózgu ani do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Kiedy stosować Rolicyn?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na roksytromycynę: · zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie migdałków, zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie zatok obocznych nosa · zapalenie ucha środkowego · zakażenia dolnych dróg oddechowych: zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropnie płuc i rozstrzenie oskrzeli · zakażenia skóry i tkanek miękkich · nierzeżączkowe zakażenie narządów rodnych wywołane przez chlamydie, mykoplazmy lub ureaplazmy.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki makrolidowe. W okresie leczenia roksytromycyną przeciwwskazane jest stosowanie któregokolwiek z następujących preparatów: astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna, alkaloidy sporyszu (ergotamina lub dihydroergotamina).

Dawkowanie preparatu Rolicyn

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli i dzieci o masie ciała większej niż 40 kg: 150 mg 2 razy na dobę (co 12 godzin) lub 300 mg 1 raz na dobę. U osób w podeszłym wieku i z prawidłową czynnością nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Dzieci o masie ciała 12–40 kg: 2,5–4 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę. Zwykle u dzieci o masie ciała 12–23 kg: 50 mg 2 razy na dobę (co 12 godzin) a u dzieci o masie ciała 24–40 kg: 100 mg 2 razy na dobę (co 12 godzin). Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z ciężką niewydolnością wątroby (np. marskość wątroby z żółtaczką i/lub wodobrzuszem); jeżeli jednak lekarz uzna stosowanie preparatu za konieczne, to wówczas zaleci odpowiednie zmniejszenie stosowanej dawki oraz regularne kontrolowanie parametrów czynności wątroby. W razie pogorszenia czynności wątroby lekarz rozważy zaprzestanie stosowania preparatu. Parametry czynności wątroby powinny być regularnie kontrolowane także u osób z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób, u których w przeszłości wystąpiły zaburzenia czynności wątroby w związku ze stosowaniem antybiotyków makrolidowych. U osób z niewydolnością nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Sposób podawania: Tabletki powlekane należy połykać w całości (nie rozgryzać i nie łamać), popijając wodą. Tabletki należy przyjmować 30 minut przed posiłkiem. Czas trwania leczenia: Lekarz określi czas trwania leczenia w każdym przypadku indywidualnie. Leczenie powinno być prowadzone co najmniej jeszcze przez 2 dni po ustąpieniu objawów. Zwykle trwa ono 5–10 dni. Leczenie zakażeń wywołanych przez paciorkowce, zakażeń cewki moczowej, zakażeń szyjki macicy powinno trwać 10 dni.

Czy można stosować Rolicyn w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Roksytromycyna przenika do mleka matki. Jeżeli lekarz uzna stosowanie leku za konieczne zaleca się zaprzestanie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz preparaty, takie jak: · alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) · astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna · leki mogące powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (w tym leki przeciwarytmiczne takie jak dizopiramid, chinidyna, prokainamid, amiodaron) · digoksyna i inne glikozydy nasercowe · pochodne benzodiazepiny (np. midazolam, alprazolam, trazolam) · cyklosporyna i bromokryptyna · leki przeciwzakrzepowe takie jak np. warfaryna, acenokumarol, fenprokumon · teofilina. Równoległe stosowanie preparatu z alkaloidami sporyszu (np. preparaty zawierające ergotaminę lub dihydroergotaminę) jest przeciwwskazane, ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem, objawiającego się skurczem naczyń obwodowych i niedokrwieniem kończyn, oraz niedokrwieniem ośrodkowego układu nerwowego. W okresie leczenia roksytromycyną przeciwwskazane jest stosowanie któregokolwiek z następujących leków: astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna. Możliwe jest zwiększenie stężenia równolegle stosowanego cyzaprydu, pimozydu, terfenadyny, astemizolu, z czym może być związane wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, wystąpienie komorowych zaburzeń rytmu serca i niebezpiecznych dla życia zaburzeń rytmu typu torsades de pointes. Ryzyko wystąpienia powyższych zaburzeń rytmu serca związane jest także z równoległym stosowaniem leków przeciwarytmicznych, takich jak dizopiramid, chinidyna, prokainamid, amiodaron (klasa Ia i III). W przypadku ich stosowania konieczny jest ścisły nadzór lekarski i zachowanie ostrożności. Preparat może powodować zwiększenie stężenia we krwi stosowanej równolegle digoksyny i innych glikozydów nasercowych; u chorych stosujących równolegle digoksynę lekarz prawdopodobnie zaleci monitorowanie jej stężenia we krwi oraz monitorowanie czynności elektrycznej serca. Należy unikać równoległego stosowania pochodnych benzodiazepiny, takich jak midazolam, triazolam, alprazolam, ze względu na ryzyko nasilenia ich działania. Roksytromycyna może także powodować zwiększenie stężenia we krwi cyklosporyny i bromokryptyny, zwykle jednak nie ma konieczności modyfikowania ich dawkowania. Roksytromycyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (warfaryny, acenokumarolu, fenprokumonu) zwiększając ryzyko krwotoku poprzez wydłużenie czasu protrombinowego; niezbędna jest regularna kontrola czasu protrombinowego i dostosowanie dawkowania leków przeciwzakrzepowych. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle z preparatem stosowana jest teofilina; możliwe jest zwiększenie jej stężenia i nasilenie działań toksycznych. Lekarz może zalecić monitorowanie stężenia teofiliny we krwi.