Staveran (werapamil (chlorowodorek werapamilu)) – tabl. powl.

Co to jest Staveran?

Lek blokujący kanały wapniowe. Działając bezpośrednio na serce, wpływa hamująco na układ przewodzący serca, wydłuża czas przewodzenia pomiędzy przedsionkiem a komorą serca. Działa także na naczynia krwionośne, powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian tętnic i ich rozszerzenie. Obniża zwiększone ciśnienie tętnicze i zmniejsza opór naczyniowy.

Co zawiera i jak działa Staveran?

Substancją czynną preparatu jest werapamil. Werapamil należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia (lub blokerami kanału wapniowego), jest pochodną fenyloalkiloaminy. Działanie leków z tej grupy polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Werapamil blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia w tych komórkach jest niezbędne do ich skurczu oraz do przewodzenia impulsów elektrycznych. Działając bezpośrednio na serce werapamil wpływa hamująco na układ przewodzący serca, wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, normalizuje częstotliwość skurczów komór. Nie wpływa na prawidłową częstotliwość rytmu serca lub nieznacznie zmniejsza ją. Działa przeciwarytmicznie, skuteczny w nadkomorowych zaburzeniach rytmu serca. Może zmniejszać siłę skurczu mięśnia sercowego. Werapamil działa także na naczynia krwionośne, jednakże działanie to jest słabsze niż działanie antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Zablokowanie kanałów wapniowych powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie tętnic. U chorych z nadciśnieniem, werapamil powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego i zmniejszenie oporu naczyniowego, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Rozszerzają się także tętnice wieńcowe, co zwiększa transport tlenu do mięśnia sercowego. W rezultacie poprawia się stan kliniczny chorych z dławicą piersiową. Po podaniu doustnym, stężenie maksymalne werapamilu we krwi uzyskiwane jest w ciągu 1–2 godzin po przyjęciu preparatu w postaci tabletek powlekanych.

Kiedy stosować Staveran?

Preparat jest wskazany: · w zapobieganiu i leczeniu dławicy piersiowej: stabilna i niestabilna dławica piersiowa, dławica naczynioskurczowa (Prinzmetala) · w zaburzeniach rytmu serca: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybką czynnością komór, z wyjątkiem zespołu WPW · w samoistnym łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · wstrząs kardiogenny · świeży zawał serca powikłany zmniejszoną częstotliwością rytmu serca (mniej niż 50/min), niedociśnieniem tętniczym lub niewydolnością lewej komory serca · blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia · zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego · niewyrównana niewydolność serca · zespół WPW · istotne zmniejszenie częstotliwości rytmu serca · niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe mniejsze niż 90 mm Hg) · równoległe dożylne stosowanie leków z grupy beta-blokerów. Nie należy stosować z sokiem grejpfrutowym. Preparatu nie wolno stosować w ciąży, o ile w ocenie lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Staveran?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu, należy całkowicie wyrównać istniejącą niewydolność serca leczoną glikozydami naparstnicy, ponieważ stosowanie werapamilu może nasilić jej objawy. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest przez osoby: · z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia · z częstoskurczem komorowym (zespół QRS o czasie trwania większym lub równym 0,12 s) · ze zmniejszoną częstotliwością rytmu serca (mniej niż 50 na minutę) · z postępującym zanikiem mięśni (ryzyko zatrzymania oddychania) · z zaburzeniami czynności wątroby (działanie preparatu może ulec nasileniu ze względu na zmniejszenie szybkości metabolizmu leku; leczenie powinno być rozpoczynane od małej dawki lub odstępy pomiędzy dawkami powinny zostać wydłużone) · z zaburzeniami czynności nerek (należy ściśle kontrolować stan chorego). Jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie którekolwiek z powyższych zaburzeń, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia. Wiadomo, że stosowanie werapamilu u niemowląt wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu · preparat w postaci tabletek powlekanych 40 i 80 mg zawiera żółcień pomarańczową (E110), a preparat w postaci tabletek powlekanych 120 mg – żółcień chinolinową (E104); barwniki te mogą powodować reakcje alergiczne. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Działanie takie może wystąpić zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki, w przypadku zmiany preparatu na inny lek oraz jeżeli w okresie leczenia spożywany jest alkohol.

Dawkowanie preparatu Staveran

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować w trakcie posiłku lub bezpośrednio po nim, z niewielką ilością płynu. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego. Lekarz dostosuje dawkowanie w każdym przypadku indywidualnie. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: -dławica piersiowa: 120 mg 3–4 razy na dobę (w przypadku dławicy powysiłkowej zwykle skuteczna jest dawka 80 mg 3 razy na dobę, natomiast w przypadku dławicy spoczynkowej lub naczynioskurczowej dawki mniejsze niż 120 mg 3 razy na dobę zwykle nie są wystarczające) -częstoskurcz nadkomorowy, nadciśnienie tętnicze: 40–120 mg 3–4 razy na dobę. W leczeniu przewlekłym dawka maksymalna wynosi 480 mg na dobę. U chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ działanie leku może ulec nasileniu; w tej grupie chorych lekarz zwykle zmniejszy dawkę dobową o 30%; leczenie powinno być rozpoczynane od małej dawki, która w razie potrzeby będzie stopniowo zwiększana, zgodnie z zaleceniami lekarza. Konieczna jest obserwacja czy nie występują objawy przedawkowania leku, takie jak np. niedociśnienie tętnicze, zmiany w zapisie EKG; w razie podejrzenia przedawkowania leku należy pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza. U chorych poddawanych dializom nie ma konieczności zwiększania dawki (werapamil nie jest usuwany podczas dializy). U chorych w podeszłym wieku oraz u chorych o małej masie ciała leczenie powinno być rozpoczynane z zastosowaniem zmniejszonej dawki początkowej. Przerwanie leczenia lub zmiana dawkowania jest możliwa wyłącznie na zlecenie lekarza i pod jego nadzorem. Zmiany dawkowania muszą być przeprowadzane stopniowo. Nie wolno nagle przerywać stosowania preparatu.

Czy można stosować Staveran w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu w ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem dla płodu. Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią bezwzględnie należy skonsultować się z lekarzem.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu nie należy przyjmować dożylnie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne (tzw. beta-blokerów). Sok grejpfrutowy może wpływać na metabolizm werapamilu i powodować nasilenie jego działania oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego w okresie stosowania preparatu. Preparaty zmniejszające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe) mogą hamować metabolizm werapamilu i powodować zwiększenie jego stężenia we krwi. Należy zachować ostrożność i pozostawać pod kontrolą lekarza. Preparaty zwiększające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. ryfampicyna, ziele dziurawca, fenobarbital, fenytoina i karbamazepina) mogą powodować zmniejszenie stężenia werapamilu we krwi i osłabiać jego działanie. Należy zachować ostrożność; konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków: · leki zmniejszające siłę skurczu serca lub hamujące powstawanie i przewodzenie bodźców, takie jak np. beta-blokery, leki przeciwarytmiczne, leki stosowane do znieczulenia ogólnego (ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia w sercu w tym bloki przedsionkowo-komorowe, niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca) · chinidyna (możliwe niedociśnienie tętnicze; u chorych z kardiomiopatią przerostową może wystąpić obrzęk płuc) · leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, w tym leki zwiotczające mięśnie (możliwe nasilenie ich działania) · glikozydy naparstnicy, np. digoksyna (możliwe zwiększenie stężenia glikozydów naparstnicy i wystąpienia zaburzeń rytmu serca; należy obserwować czy nie występują objawy przedawkowania glikozydów; konieczne może być dostosowanie dawkowania glikozydów naparstnicy przez lekarza) · beta blokery, takie jak np. metoprolol, atenolol, propranolol oraz alfa-blokery takie jak np. prazosyna, terazosyna (możliwe nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze) · inne leki przeciwnadciśnieniowe, w tym leki moczopędne i rozszerzające naczynia, pochodne azotanów (możliwe nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze) · karbamazepina (zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi; może wystąpić podwójne widzenie, bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchowej) · lit (ryzyko nasilenia neurotoksycznego działania litu) · ryfampicyna (możliwe osłabienie działania werapamilu, co może wymagać dostosowania dawkowania przez lekarza) · barbiturany, np. fenobarbital lub leki przeciwdrgawkowe, takie jak np. fenytoina (możliwe osłabienie działania werapamilu, co może wymagać dostosowania dawkowania przez lekarza) · antagoniści receptora histaminowego H2, np. cymetydyna (możliwe nasilenie działania werapamilu).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Staveran, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Mogą wystąpić: bóle i zawroty głowy, zaburzenia czucia (parestezje), drażliwość, uczucie zmęczenia, uczucie oszołomienia, zaburzenia widzenia, szumy uszne, blok przedsionkowo-komorowy (I, II i III stopnia), zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zatrzymanie czynności węzła zatokowego, migotanie przedsionków z wolną czynnością komór, kołatanie serca, niewydolność serca, obrzęki obwodowe, niedociśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie twarzy (uderzenia gorąca), bardzo rzadko czerwienica bolesna kończyn, duszność, obrzęk płuc, zaparcia, biegunki, nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, rozrost dziąseł, częste oddawanie moczu, bóle mięśni, bóle stawów, impotencja, ginekomastia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, alergiczne zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, reakcje nadwrażliwości, świąd, pokrzywka, łysienie, wysypka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu) oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, złuszczające zapalenie skóry).