Symlok SR (metoprolol (bursztynian metoprololu)) – tabl. o przedł. uwalnianiu

Co to jest Symlok SR?

Lek z grupy beta-blokerów powodujący zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.

Co zawiera i jak działa Symlok SR?

Substancją czynną preparatu jest metoprolol. Jest to substancja należąca do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Receptory adrenergiczne występują na powierzchni komórek nerwowych, mięśniowych lub gruczołowych w licznych tkankach i narządach. W warunkach fizjologicznych pobudzane są przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów beta uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Adrenalina powoduje zwiększenie częstotliwości rytmu serca oraz skurcz obwodowych naczyń krwionośnych. Działanie metoprololu, podobnie jak innych leków z tej grupy, prowadzi do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu, zmniejszenia objętości wyrzutowej oraz do obniżenia ciśnienia tętniczego. Metoprolol charakteryzuje się wybiórczością w stosunku do receptorów beta 1. Działanie selektywne w stosunku do receptorów beta 1 w sercu zmniejsza ryzyko występowania działań niepożądanych związanych z obwodowym działaniem leku (np. ryzyko zwężenia dróg oddechowych związane z blokowaniem receptorów beta 2 w mięśniach gładkich oskrzeli). W większych dawkach metoprolol może jednak działać również na receptory beta 2. W przypadku metoprololu w postaci o kontrolowanym uwalnianiu stężenia leku w osoczu są bardziej wyrównane niż w przypadku postaci o standardowym uwalnianiu. Dzięki temu uzyskiwana jest większa selektywność w stosunku do receptorów beta 1 i zmniejsza się ryzyko działań niepożądanych związanych z wahaniami i przejściowym zwiększeniem stężenia leku w osoczu.

Kiedy stosować Symlok SR?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · nadciśnienia tętniczego · dławicy piersiowej · zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza częstoskurczu nadkomorowego · napadowe zaburzenia rytmu serca w przebiegu czynnościowych zaburzeń serca · stabilnej objawowej niewydolności serca (klasa II–IV według NYHA, frakcja wyrzutowa lewej komory mniejsza niż 40%) w skojarzeniu z innymi preparatami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca a także: · aby zapobiegać zgonowi z przyczyn sercowych i ponownemu zawałowi serca po przebytej ostrej fazie zawału serca · aby zapobiegać napadom migreny.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki z grupy beta-blokerów. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia · nieleczona niewydolność serca (obrzęk płuc, zaburzony przepływ krwi lub niedociśnienie tętnicze) oraz jeżeli stale lub okresowo stosujesz preparaty zwiększające kurczliwość serca · wstrząs kardiogenny · zespół chorego węzła zatokowego · objawowa i klinicznie istotna bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 50 uderzeń na minutę) · ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych · niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg) · ciężka astma oskrzelowa lub POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) · kwasica metaboliczna · nieleczony guz chromochłonny nadnerczy · podejrzenie zawału serca · niewydolność serca i powtarzające się ciśnienie skurczowe poniżej 100 mm Hg (zaleca się badanie przed rozpoczęciem leczenia) a także, · jeżeli stosujesz leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) · jeżeli przyjmujesz dożylnie preparaty blokujące kanały wapniowe z grupy werapamilu lub diltiazemu lub inne leki o działaniu przeciwarytmicznym (jak dizopiramid). Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Symlok SR?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Osoby ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli powinny zachować szczególną ostrożność. U chorych na astmę oskrzelową lub inne choroby obturacyjne dróg oddechowych może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych. Konieczne może być dodatkowe zwiększenie dawki stosowanych leków rozszerzających oskrzela zgodnie z zaleceniami lekarza. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu metoprololu wywierają słabszy wpływ na drogi oddechowe niż tabletki standardowe. Chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność ponieważ metoprolol może wpływać na kontrolę stężenia glukozy we krwi oraz maskować objawy hipoglikemii (zmniejszenia stężenia glukozy we krwi), takie jak uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Ryzyko zaburzeń metabolizmu węglowodanów jest jednak mniejsze w przypadku stosowania tabletek o przedłużonym uwalnianiu niż w przypadku stosowania tabletek standardowych. W okresie stosowania preparatu możliwe jest nasilenie zaburzeń przewodzenia przedsionkowo komorowego (ryzyko wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego). Preparat może nasilać objawy chorób naczyń obwodowych. U chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w trakcie jego stosowania konieczne jest leczenie mające na celu zablokowanie receptorów alfa-adrenergicznych. Preparat może także maskować objawy nadczynności tarczycy. Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów (istnieje ryzyko wystąpienia poważnych interakcji z innymi lekami). Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza i pod jego ścisłą kontrolą (zwykle w okresie 2. tygodni stopniowo zmniejsza się dawkę o połowę, aż do uzyskania zaleconej dawki minimalnej i tę dawkę stosuje się przez co najmniej 4 dni). Nagłe zaprzestanie leczenia metoprololem może prowadzić do nasilenia objawów niewydolności serca a także do wystąpienia zawału serca i nagłego zgonu. Preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje anafilaktyczne oraz powodować zmniejszenie skuteczności działania stosowanej w takich przypadkach adrenaliny. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu u osób chorych na łuszczycę lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka i w każdym przypadku indywidualnie podejmie decyzję czy można rozpocząć leczenie metoprololem. Leki z grupy beta-blokerów mogą zaostrzać objawy łuszczycy lub powodować jej wystąpienie. Należy zachować ostrożność stosując preparat u chorych na dławicę naczynio-skurczową (Prinzmetala). Ze względu na brak wystarczającego doświadczenie klinicznego należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca oraz: · niestabilną niewydolnością serca (klasa IV według NYHA) · zawałem serca lub niestabilną dławicą piersiową w ciągu ostatnich 28 dni · zaburzeniami czynności nerek · zaburzeniami czynności wątroby · po 80. roku życia · przed 40. rokiem życia · wadami zastawek powodującymi istotne zaburzenia hemodynamiczne · kardiomiopatią przerostową zwężającą · podczas lub po operacji kardiochirurgicznej przebytej w ciągu 4 miesięcy przed rozpoczęciem stosowania preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat może w niewielkim lub umiarkowanym stopniu wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Preparat może powodować zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Działanie takie może wystąpić zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki, w przypadku zmiany preparatu na inny lek oraz jeżeli w okresie leczenia spożywany jest alkohol.

Dawkowanie preparatu Symlok SR

Preparat ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować 1 raz na dobę, rano. Połykać w całości lub podzielone popijając wodą (co najmniej pół szklanki). Nie należy rozgryzać, żuć ani rozgniatać tabletek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Nadciśnienie tętnicze: w łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym 47,5 mg 1 raz na dobę; w razie konieczności lekarz zwiększy dawkę do 95–190 mg na dobę lub dołączy inny lek przeciwnadciśnieniowy. Dławica piersiowa: 95–190 mg 1 raz na dobę. W razie konieczności lekarz może dołączyć inne leki stosowane w leczeniu choroby wieńcowej. Zaburzenia rytmu serca: 95–190 mg 1 raz na dobę. Profilaktyka zgonu z przyczyn sercowych i ponownego zawału serca po przebytej ostrej fazie zawału serca: 190 mg 1 raz na dobę. Napadowe zaburzenia rytmu spowodowane czynnościowymi zaburzeniami pracy serca: 95 mg 1 raz na dobę; w razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę do 190 mg na dobę. Zapobieganie napadom migreny: 95–190 mg 1 raz na dobę. Stabilna objawowa niewydolność serca (leczenie skojarzone z innymi lekami): dawka jest ustalana indywidualnie; leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stabilnej objawowej niewydolności serca. Początkowo u chorych z niewydolnością serca klasy III–IV wg NYHA wynosi 11,88 mg 1 raz na dobę w 1. tygodniu leczenia; w 2. tygodniu dawkę można zwiększyć do 23,75 mg 1 raz na dobę. U chorych z niewydolnością serca klasy II wg NYHA początkowo 23,75 mg 1 raz na dobę w ciągu pierwszych 2. tygodni leczenia. Po 2 tygodniach zaleca się podwojenie dawki. Dawkę zwiększa się co 2. tydzień do 190 mg 1 raz na dobę lub do największej dawki tolerowanej przez chorego. W długotrwałym leczeniu dawka docelowa wynosi 190 mg 1 raz na dobę (lub jest to największa dawka tolerowana przez chorego). Po każdym zwiększeniu dawki chory powinien pozostawać pod uważną obserwacją. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u chorych z zaburzeniami czynności nerek. U chorych z ciężką niewydolnością wątroby (np. z zespoleniem żyły wrotnej z żyłą główną dolną) lekarz rozważy zastosowanie zmniejszonej dawki. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u osób po 80. roku życia. Należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawki. Leczenie jest długotrwałe i wymaga okresowej kontroli lekarskiej. Dzieci i młodzież: Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży.

Czy można stosować Symlok SR w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Metoprolol może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka. Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku. Jeżeli lekarz uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności i konieczne badania kontrolne. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Przeciwwskazane jest dożylne podawanie preparatów blokujących kanały wapniowe z grupy werapamilu lub diltiazemu osobom stosującym leki z grupy beta-blokerów. Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO) takimi jak selegilina czy moklobemid z powodu ryzyka nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego oraz ryzyka wystąpienia niebezpiecznego dla życia przełomu nadciśnieniowego. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z: · lekami przeciwnadciśnieniowymi i innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (np. nitrogliceryna, leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, baklofen, amifostyna) – ryzyko nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienia tętniczego · lekami blokującymi zwoje współczulne (np. trimetafan); stan chorego wymaga uważnego monitorowania · antagonistami wapnia (preparaty doustne) z grupy werapamilu czy diltiazemu – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca oraz siły jego skurczu i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego · lekami przeciwarytmicznymi klasy I (jak np. chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) i amiodaronem – ryzyko nasilenia zburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz znacznego zmniejszenia siły skurczu mięśnia sercowego; nie stosować u chorych z zaburzeniami czynności lewej komory, z zespołem chorej zatoki lub zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego · preparatami stosowanymi do znieczulenia ogólnego – może dojść do nasilenia bradykardii (zmniejszenia częstotliwości rytmu serca) i znacznego niedociśnienia tętniczego (koniecznie należy poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów) · lekami sympatykomimetycznymi – istnieje ryzyko znacznego zwiększenia ciśnienia tętniczego · lekami przeciwnadciśnieniowymi o ośrodkowym mechanizmie działania (np. rezerpina, klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna, guanfacyna) – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca oraz wystąpienia zaburzeń przewodzenia w sercu · klonidyną – jeżeli klonidyna jest stosowana równolegle z beta-blokerem i konieczne jest zaprzestanie leczenia należy najpierw przerwać leczenie beta-blokerem na kilka dni przed przerwaniem stosowania klonidyny (nagłe przerwanie stosowania klonidyny w okresie stosowania beta-blokera może powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego i stanowić zagrożenie życia) · innymi beta-blokerami (w tym stosowanymi miejscowo, takimi jak np. tymolol zawarty w kroplach do oczu stosowanych w leczeniu jaskry) – ryzyko nasilenia ogólnoustrojowego działania preparatu; w przypadku stosowania takiego leczenia skojarzonego chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza · insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – możliwe zaburzenie kontroli stężenia glukozy we krwi; beta-blokery, w tym metoprolol, mogą maskować objawy hipoglikemii; należy kontrolować stężenie glukozy we krwi · indometacyną i innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – przeciwnadciśnieniowe działanie beta-blokerów, w tym metoprololu, może ulec osłabieniu · barbiturany – metoprololu nie należy stosować jednocześnie z barbituranami · preparatami mającymi wpływ na aktywność układu enzymatycznego cytochromu P450 (a konkretnie na izoenzym 2D6), które mogą powodować zmianę stężenia metoprololu we krwi. Do tych preparatów należą między innymi: niektóre leki przeciwdepresyjne takie jak paroksetyna, fluoksetyna, sertralina czy bupropion, leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna, chlorpromazyna, trifluopromazyna, chloroprotyksen), leki przeciwarytmiczne (takie jak propafenon, chinidyna, amiodaron), leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir), leki przeciwhistaminowe (takie jak difenhydramina) a także hydroksychlorochina, terbinafina (lek przeciwgrzybiczy), cymetydyna, ryfampicyna, celekoksyb, hydralazyna · lidokaina – metoprolol może powodować zmniejszenie wydalania lidokainy. Skuteczność działania adrenaliny w leczeniu objawów reakcji anafilaktycznych może ulec osłabieniu u osób przyjmujących leki z grupy beta-blokerów.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Symlok SR, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często możliwe niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne), uczucie zmęczenia. Często: bóle i zawroty głowy, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia równowagi (rzadko połączone z omdleniem), kołatanie serca, zimne dłonie i stopy, duszność wysiłkowa, nudności, biegunka, zaparcia, bóle brzucha. Niezbyt często możliwe: zwiększenie masy ciała, depresja, osłabienie koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, zaburzenia czucia takie jak uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), zaostrzenie objawów niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, ból w okolicy przedsercowej, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka, pokrzywka podobna do łuszczycy, nasilenie potliwości, kurcze mięśni, obrzęki. Rzadko: nasilenie utajonej cukrzycy, nerwowość, napięcie, zaburzenia widzenia, suchość oczu, zapalenie spojówek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia w sercu, nieżyt błony śluzowej nosa, suchość w ustach, zaburzenia czynności wątroby, łysienie, zaburzenia funkcji seksualnych. Bardzo rzadko małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych)zapominanie, osłabienie, splątanie, zmiany nastroju, zaburzenia słuchu, szumy uszne, nasilenie objawów chromania przestankowego lub zespołu Raynauda, nasilenie objawów chorób naczyń obwodowych (możliwa martwica), zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, nadwrażliwość na światło, zaostrzenie objawów łuszczycy, zmiany na skórze podobne do łuszczycy, bóle stawów, osłabienie mięśni.