Talvosilen forte (kodeina + paracetamol) – kaps.

Co to jest Talvosilen forte?

Jest to lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, zawierający paracetamol oraz kodeinę.

Co zawiera i jak działa Talvosilen forte?

Jest to preparat złożony zawierający paracetamol oraz kodeinę. Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy 2 (COX-2) w mózgu i w rdzeniu kręgowym, enzymu odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Paracetamol nie wykazuje działania przeciwzapalnego ponieważ praktycznie nie hamuje aktywności cyklooksygenaz i syntezy prostaglandyn w tkankach obwodowych. Nie uszkadza błony śluzowej żołądka. Nie hamuje agregacji płytek krwi i nie wpływa na proces krzepnięcia. Drugi ze składników preparatu to kodeina, lek przeciwbólowy z grupy opioidów. Kodeina działa na ośrodkowy układ nerwowy. Preparat ma dłuższe i silniejsze działanie przeciwbólowe niż każda z substancji czynnych stosowana w monoterapii. Po podaniu doustnym paracetamol i kodeina dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie paracetamolu we krwi uzyskiwane jest po 30–90 minutach, a kodeiny po 60 minutach od przyjęcia preparatu. Oba składniki preparatu przenikają przez łożysko a także do mleka kobiet karmiących piersią.

Kiedy stosować Talvosilen forte?

Preparat jest wskazany w bólu o średnim i dużym nasileniu nieustępującym po zastosowaniu leków przeciwbólowych o działaniu obwodowym.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób: ­ z ciężką niewydolnością hepatocytów z niewydolnością oddechową z depresją ośrodka oddechowego ­ z utratą przytomności w stanie śpiączki z zapaleniem płuc z ostrym atakiem astmy w okresie przedporodowym w stanie zagrożenia porodem przedwczesnym oraz: ­ u kobiet w I trymestrze ciąży oraz u kobiet w okresie karmienia piersią ­ u dzieci do 12. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Talvosilen forte?

Ze względu na ryzyko przedawkowania, należy sprawdzić czy inne przyjmowane równolegle leki nie zawierają paracetamolu i/lub kodeiny. Preparat można stosować wyłącznie po dokładnym rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka w następujących przypadkach: · uzależnienie od opioidów · zaburzenia świadomości · stany z podwyższeniem ciśnienia śródczaszkowego · zaburzenia ośrodka oddechowego i czynności układu oddechowego · jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO · przewlekła obturacyjna choroba płuc. Preparat należy stosować wyłącznie pod kontrolą lekarza, który prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawek i/lub wydłużenie między nimi odstępu czasowego w następujących przypadkach: · zaburzenia czynności hepatocytów (wskaźnik Child-Pugh < 9) · przewlekły alkoholizm · ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) oraz pacjenci poddawani dializie · zespół Gilberta-Meulengrachta · choroby mogące przebiegać ze zmniejszeniem stężenia glutationu (np. w przypadku cukrzycy,zakażenia HIV, zespołu Downa, nowotworów). Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku osób: · po usunięciu woreczka żółciowego (ze względu na skurcz zwieracza Oddiego mogą wystąpić objawy przypominające zawał serca oraz nasilenie objawów związanych z istniejącym zapaleniem trzustki) · szybko metabolizujących za pomocą cytochromu CYP2D6, ponieważ w ich przypadku kodeina nawet w dawkach terapeutycznych może być w takim stopniu metabolizowana do morfiny, że doprowadzi do klinicznych objawów zatrucia morfiną · z obniżonym ciśnieniem krwi i hipowolemią (niedostateczne wypełnienie łożyska naczyniowego) · uzależnionych w przeszłości od opioidów. Należy kontrolować indywidualną reakcję pacjenta na lek, w celu szybkiego rozpoznania ewentualnego względnego przedawkowania. Szczególnie dotyczy to pacjentów w podeszłym wieku, z osłabioną czynnością nerek oraz z zaburzeniami oddychania (niebezpieczeństwo obrzęku płuc). Ciężkie objawy ostrej nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny) obserwowano bardzo rzadko. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Przekroczenie zalecanej dawki może spowodować ciężkie uszkodzenie wątroby. W przypadku dłuższego stosowania paracetamolu w dużych dawkach mogą wystąpić bóle głowy, których nie wolno leczyć za pomocą podwyższonych dawek preparatu; należy skonsultować się z lekarzem, który zaleci odpowiednie postępowanie. Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwbólowymi o działaniu przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek iwystąpienia ryzyka niewydolności nerek (nefropatia po analgetykach). Podczas długotrwałego stosowania preparatu, podobnie jak w przypadku innych leków zawierających kodeinę, istnieje ryzyko uzależnienia. Kodeina jest stosowana jako środek zastępczy przez osoby uzależnione od heroiny. Osoby uzależnione od alkoholu i leków uspokajających mają skłonności do nadużywania kodeiny. Nie należy nagle przerywać leczenia, jeśli preparat stosowany był długotrwale, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego (bóle głowy oraz zmęczenie, bóle mięśniowe, zdenerwowanie i objawy wegetatywne). Leki zawierające kodeinę mogą być wydawane tylko z przepisu lekarza i stosowane pod ciągłą kontrolą lekarską. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? W okresie stosowania preparatu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń/maszyn. Preparat może powodować zaburzenia sprawności psychoruchowej.

Dawkowanie preparatu Talvosilen forte

Preparat ma postać kapsułek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli i dzieci po 12. roku życia: w zależności od nasilenia bólu 1–2 kapsułki co 4–8 godzin. Nie stosować częściej niż co 4 godziny. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g paracetamolu oraz 160 mg kodeiny. Kapsułki należy połykać w całości popijając płynem. Przyjmowanie preparatu po jedzeniu może opóźniać jego działanie. Zaleca się przyjmowanie leku pomiędzy posiłkami. U osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, z zespołem Gilberta konieczne może być wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami i zmniejszenie dawki (należy skonsultować się z lekarzem).

Czy można stosować Talvosilen forte w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu u kobiet w I trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Stosowanie pojedynczych dawek preparatu u kobiet w II lub III trymestrze ciąży jest dopuszczone wyłącznie na zlecenie lekarza, gdy w indywidualnym przypadku uzna on stosowanie leku za konieczne. Kodeina ma właściwości podobne do morfiny i może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka związane ze stosowaniem dużych dawek przez matkę w okresie ciąży (nawet jeżeli dawki stosowane były krótkotrwale) oraz ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego u noworodka. Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności skonsultuj się z lekarzem, jeżeli stosujesz którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ konieczna może być zmiana dawkowania lub zaprzestanie przyjmowania określonego preparatu. Preparatu nie należy stosować w przypadku przyjmowania innych leków zawierających paracetamol (ryzyko przedawkowania paracetamolu i wystąpienia ciężkich działań niepożądanych). Ze względu na zawartość kodeiny w preparacie przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z: ­ opioidowymi lekami przeciwbólowymi o działaniu agonistyczno-antagonistycznym (np. buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) ­ naltreksonem ­ alkoholem (w tym z lekami zawierającymi alkohol). Ze względu na zawartość kodeiny w preparacie należy zachować ostrożność z powodu ryzyka zahamowania ośrodka oddechowego, zaburzeń świadomości i innych ciężkich działań niepożądanych wynikających z hamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego w przypadku stosowania preparatu z: ­ pochodnymi morfiny o działaniu przeciwbólowym (np. alfentanyl, dekstromoramid, dekstropropoksyfen, dihydrokodeina, fentanyl, hydromorfon, morfina, oksykodon, petydyna, fenoperydyna, tramadol) ­ pochodnymi morfiny o działaniu przeciwkaszlowym (dekstrometorfan, noskapina, folkodyna, kodeina, etylomorfina) ­ lekami przeciwlękowymi, uspokajającymi i nasennymi (benzodiazepiny, barbiturany, inne jak np. meprobamat), metadonem, klonidyną, neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi (np. amitryptylina), lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H1, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, baklofenem, talidomidem. Leki zwiększające metabolizm wątrobowy, w tym ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, karbamazepina), barbiturany (np. fenobarbital), leki nasenne stosowane równolegle z paracetamolem mogą prowadzić do uszkodzenia wątroby, nawet w przypadku stosowania zalecanych dawek. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryna) zwiększając ryzyko krwawień. Paracetamol może nasilać toksyczność chloramfenikolu. Leki hamujące opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą zmniejszać szybkość wchłaniania paracetamolu i opóźniać rozpoczęcie jego działania. Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z inhibitorami MAO oraz w okresie 2 tygodni po zaprzestaniu ich stosowania. Paracetamol stosowany z inhibitorami MAO może spowodować wystąpienie stanu pobudzenia i wysokiej gorączki. Spożywanie alkoholu w okresie stosowania preparatu może prowadzić do toksycznego uszkodzenia wątroby i jej niewydolności. Stosowanie paracetamolu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle stosowana jest zydowudyna. Paracetamol nasila toksyczne działanie zydowudyny na szpik kostny. Paracetamol może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie stężenia glukozy we krwi, oznaczanie stężenia kwasu moczowego we krwi).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Talvosilen forte może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Możliwe działania niepożądane obejmują: nudności, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w przypadku przedawkowania paracetamolu lub stosowania długotrwałego może wystąpić ostra niewydolność wątroby, uszkodzenie lub martwica wątroby), zaburzenia czynności nerek (kolka nerkowa, ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych), zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza), zmęczenie, bóle głowy, zahamowanie ośrodka oddechowego (po dużych dawkach i u chorych po urazach głowy), zaburzenia snu, euforia (po dużych dawkach), zaburzenia widzenia (po dużych dawkach), szumy uszne, obrzęk płuc (zwłaszcza u osób z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności płuc). Możliwe reakcje nadwrażliwości: świąd, wysypka, pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk może dotyczyć twarzy, krtani, języka i może utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli, duszność, nadmierne pocenie się, gwałtowne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, aż do objawów wstrząsu anafilaktycznego. Zawarta w preparacie kodeina może powodować ostry ból brzucha związany z zaburzeniami dróg żółciowych lub trzustki (głównie u chorych po usunięciu pęcherzyka żółciowego). Po przewlekłym stosowaniu dużych dawek może rozwinąć się uzależnienie, a także tolerancja na działanie przeciwbólowe i przeciwkaszlowe. Objawy odstawienne mogą wystąpić po zaprzestaniu stosowania preparatu oraz u noworodka matki stosującej kodeinę w okresie ciąży.