Terbisil (terbinafina) – tabl.

Co to jest Terbisil?

Lek przeciwgrzybiczy do stosowania ogólnego.

Co zawiera i jak działa Terbisil?

Substancją czynną preparatu jest terbinafina, pochodna alliloaminy o działaniu przeciwgrzybiczym. Skuteczna wobec wielu gatunków dermatofitów, pleśni, a także drożdżaków i niektórych innych grzybów chorobotwórczych. Działanie terbinafiny, podobnie jak leków przeciwgrzybiczych z grupy pochodnych imidazolu i triazolu, prowadzi do zahamowania syntezy ergosterolu, niezbędnego składnika błony komórkowej grzybów. Błona komórkowa ulega uszkodzeniu, czego konsekwencją jest śmierć komórek grzyba. Po podaniu doustnym terbinafina odkłada się w skórze (zwłaszcza w warstwie rogowej naskórka), włosach (wydziela się też z łojem osiągając duże stężenie w mieszkach włosowych) i paznokciach, uzyskując stężenie grzybobójcze.

Kiedy stosować Terbisil?

Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń grzybiczych wywołanych przez dermatofity, takich jak: · grzybica paznokci · grzybica skóry, w tym owłosionej skóry głowy, tułowia, pachwin, stóp oraz w leczeniu zakażeń skóry wywołanych przez drożdżaki.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. U osób z ciężką niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego nie należy stosować preparatu u dzieci. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania w leczeniu łupieżu pstrego (w tym wskazaniu preparat jest nieskuteczny).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Terbisil?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z przewlekłą lub ostrą chorobą wątroby. Choroby wątroby mogą powodować znaczne zmniejszenie wydalania leku co może wydłużać czas jego działania i nasilać je. Jeżeli kiedykolwiek występowały u Ciebie zaburzenia czynności wątroby lub choroby wątroby powinieneś skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu. U niektórych osób, zwłaszcza u chorych ze współistniejącymi ciężkimi chorobami, stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem działania hepatotoksycznego (toksycznego działania na wątrobę). Bardzo rzadko obserwowano ciężką niewydolność wątroby, prowadzącą niekiedy do śmierci lub wymagającą przeszczepu wątroby. Zwykle przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie lekarz zaleci regularne badania parametrów charakteryzujących czynność wątroby. Badania te są niezbędne jeżeli leczenie trwa dłużej niż 6 tygodni. Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o zaburzeniu czynności wątroby, takie jak: utrzymujące się nudności lub wymioty, zmęczenie, złe samopoczucie, ciemna barwa moczu, jasny stolec, żółtaczka, brak łaknienia, ból w prawym podżebrzu należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu. U osób z zaburzeniami czynności nerek, jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 50 ml/min, konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza. Zwykle, w tej grupie chorych, lekarz zaleci zmniejszenie dawki o połowę. Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest u chorych na łuszczycę, gdyż może wystąpić zaostrzenie choroby. Bardzo rzadko w okresie leczenia mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych lub granulocytów wszystkich rodzajów. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek nieprawidłowości w składzie krwi należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz oceni czy wskazane jest kontynuowanie stosowania preparatu. W przypadku wystąpienia bólu gardła lub gorączki należy skonsultować się z lekarzem, który zaleci kontrolę obrazu krwi. U chorych z obniżoną odpornością zalecana jest regularna kontrola liczby krwinek białych. Jeżeli wystąpi narastająca wysypka, należy przerwać stosowanie preparatu i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem (ryzyko wystąpienia reakcji skórnych, niekiedy o ciężkim przebiegu). Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Terbisil

Preparat ma postać tabletek i przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli: 250 mg 1 raz na dobę. Czas leczenia zależy od wskazania i ciężkości zakażenia: grzybica stóp międzypalcowa, typ podeszwowy (mokasynowy): 2–6 tygodni, grzybica tułowia, grzybica obrębna pachwin: 2–4 tygodni, drożdżyca skóry: 2–4 tygodni, grzybica owłosionej skóry głowy: 4 tygodnie, grzybica paznokci: zazwyczaj 6–12 tygodni (rąk – 6 tyg., stóp – 12 tyg., niekiedy dłużej). Ze względu na brak danych preparatu nie należy stosować u dzieci. Szczególne grupy chorych: Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku, o ile nie występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z przewlekłą lub ostrą chorobą wątroby. U osób z zaburzeniami czynności nerek, jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 50 ml/min, oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza (zwykle lekarz zaleci 2-krotne zmniejszenie dawki tj. do 125 mg 1 raz na dobę). Sposób przyjmowania leku: Preparat należy przyjmować 1 raz na dobę, niezależnie od posiłku.

Czy można stosować Terbisil w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne, i w jego ocenie oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią ponieważ terbinafina przenika do mleka kobiety karmiącej.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Preparaty hamujące aktywność cytochromu P450 (np. cymetydyna) mogą zwiększać stężenie terbinafiny we krwi i nasilać jej działanie. Leki zwiększające aktywność cytochromu P450 (np. ryfampicyna) mogą zmniejszać stężenie i osłabiać działanie terbinafiny. Jeżeli konieczne jest równoległe stosowanie tych preparatów niezbędne jest dostosowanie dawkowania terbinafiny przez lekarza. Terbinafina hamuje metabolizm przebiegający głównie z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P450 leków takich jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki beta-adrenolityczne (beta blokery), leki selektywnie blokujące wtórny wychwyt serotoniny (SSRI), leki przeciwarytmiczne grupy IA, IB, IC, inhibitory MAO typu B), dlatego należy kontrolować stan chorego i stężenie tych leków. Terbinafina w niewielkim stopniu wpływa na wydalanie leków metabolizowanych z udziałem izoenzymów innych niż 2D6 cytochromu P450 (takich jak: cyklosporyna, doustne preparaty antykoncepcyjne, terfenadyna, triazolam, tolbutamid).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Terbisil może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często: uczucie pełności, utrata apetytu, niestrawność, nudności, bóle brzucha o małym nasileniu, biegunka, łagodne odczyny skórne (wysypka, pokrzywka), bóle stawów lub mięśni. Często: bóle głowy. Niezbyt często: zaburzenia smaku, brak smaku, zmniejszenie łaknienia. Rzadko: zaburzenia czynności wątroby i dróg żółciowych (zatrzymanie żółci). Bardzo rzadko: zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (parestezje, niedoczulica), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość), ciężka niewydolność wątroby, reakcje rzekomoanafilaktyczne w tym obrzęk naczyniowo-ruchowy, toczeń rumieniowaty skórny i układowy, ciężkie odczyny skórne (np. zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, ostra uogólniona wysypka krostkowata), wykwity skórne łuszczycopodobne, zaostrzenie objawów łuszczycy, łysienie, zmęczenie.