Tertensif Kombi (indapamid + peryndopryl) – tabl. powl.

Co to jest Tertensif Kombi?

Lek obniżający ciśnienie tętnicze. Preparat złożony zawierający inhibitor konwertazy angiotensyny (peryndopryl) oraz substancję o umiarkowanym działaniu moczopędnym (indapamid).

Kiedy stosować Tertensif Kombi?

Preparat jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u osób, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane za pomocą peryndoprylu stosowanego w monoterapii.

Dawkowanie preparatu Tertensif Kombi

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Preparat najlepiej przyjmować rano, przed posiłkiem. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Lekarz ustali dawkowanie indywidualnie. Zwykle przed zaleceniem stosowania preparatu złożonego lekarz stopniowo dostosuje dawkowanie poszczególnych substancji czynnych (tj. peryndoprylu i indapamidu), aż do uzyskania pożądanej kontroli ciśnienia tętniczego. Zwykle zalecana dawka: 1 tabletka (5 mg + 1,25 mg ) 1 raz na dobę, najlepiej rano, przed posiłkiem. Lek jest również zalecany u osób, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane po stosowaniu preparatu złożonego w dawce 2,5 mg + 0,625 mg. U osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 60 ml/min ale większy niż 30 ml/min) leczenie jest rozpoczynane od dostosowania przez lekarza dawek poszczególnych substancji czynnych. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min). U chorych z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawkowania nie jest konieczne. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane. U chorych w podeszłym wieku konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza w zależności od czynności nerek i reakcji chorego na leczenie. Dzieci i młodzież: Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Czy można stosować Tertensif Kombi w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny oraz tiazydowe leki moczopędne mogą mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Nie należy rozpoczynać stosowania preparatu w okresie ciąży. Jeżeli kobieta planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Tertensif Kombi, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Do często występujących działań niepożądanych należą: bóle i zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie, zaburzenia widzenia, szum w uszach, uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), niedociśnienie tętnicze w tym ortostatyczne, zaparcia, biegunka, suchość w ustach, nudności, utrata łaknienia, bóle brzucha, zaburzenia smaku, suchy kaszel, duszność, wysypka grudkowo-plamkowa, plamica, świąd skóry, kurcze mięśni. Niezbyt często możliwe: zmienność nastrojów, zaburzenia snu, reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów ze skłonnością do reakcji uczuleniowych oraz objawami astmatycznymi, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), pokrzywka, wysypka, plamica, zaostrzenie objawów istniejącego tocznia rumieniowatego układowego, niewydolność nerek, impotencja, zwiększona potliwość. Rzadko: hiperkalcemia (zwiększenie stężenia wapnia we krwi). Bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], znaczne zmniejszenie liczby granulocytów [agranulocytoza], małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie stężenia hemoglobiny), encefalopatia wątrobowa u pacjentów z poważnym uszkodzeniem wątroby, zapalenie wątroby, niekiedy z uszkodzeniem komórek wątroby, zapalenie trzustki, ciężka niewydolność nerek, zaburzenia rytmu serca, migotanie przedsionków, dławica piersiowa, zawał serca (wtórny do nadmiernego niedociśnienia tętniczego), eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, stany splątania, ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka). Możliwe zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi (częściej u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej i z nadciśnieniem tętniczym leczonych diuretykami), zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia) i zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej, zmniejszenie lub zwiększenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia lub hiperkaliemia), zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia) i dna moczanowa, zwiększenie stężenia glukozy we krwi u chorych na cukrzycę, wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Nie można wykluczyć wystąpienia reakcji anafilaktycznych.