Teveten (eprosartan) – tabl. powl.

Co to jest Teveten?

Lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, który jak wszystkie preparaty z tej grupy, ogranicza działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń oraz pobudzającej uwalnianie aldosteronu.

Kiedy stosować Teveten?

Preparat jest wskazany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u osób: · z ciężką niewydolnością wątroby · z istotnym hemodynamicznie obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub znacznym zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży. Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Teveten?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Ze względu na niewystarczające doświadczenie kliniczne, stosowanie preparatu u chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wymaga zachowania szczególnej ostrożności. U chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania, należy jednak zachować ostrożność u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min), w tym u chorych poddawanych dializom. U chorych z zaburzeniami czynności nerek, przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w trakcie jego trwania, lekarz zaleci ocenę czynności nerek. W przypadku pogorszenia czynności nerek należy skonsultować się z lekarzem, który podejmie decyzję, czy właściwe jest dalsze stosowanie preparatu. U chorych z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, u których czynność nerek zależy od nasilonej aktywności układu renina–angiotensyna–aldosteron (np. u chorych z ciężką niewydolnością serca, z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki) stosowanie leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron może wiązać się z ryzykiem wystąpienia skąpomoczu, zwiększenia stężenia mocznika i kreatyniny we krwi oraz ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest dodatkowo zwiększone u chorych przyjmujących leki moczopędne. Leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron mogą powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone (z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku, chorych na cukrzycę, odwodnionych, z niewydolnością serca lub kwasicą metaboliczną, przyjmujących leki zwiększające stężenie potasu we krwi, w tym sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub heparynę). Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych, u których występuje pierwotny hiperaldosteronizm, ponieważ preparat jest u nich nieskuteczny. Należy zachować ostrożność, ponieważ może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u osób ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, odwodnionych lub z niedoborem soli (np. osoby przyjmujące uprzednio duże dawki leków moczopędnych, stosujące dietę o małej zawartości soli, odwodnione, po biegunce lub wymiotach). Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy wyrównać niedobory elektrolitów i zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu. Doświadczenie dotyczące stosowania preparatu u chorych z chorobą niedokrwienną serca jest ograniczone. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u chorych z upośledzonym odpływem krwi z lewej komory serca (występujące zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej [dwudzielnej]), kardiomiopatia przerostowa). Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u osób po niedawnym przeszczepie nerki. U osób rasy czarnej preparat jest zwykle mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego, co prawdopodobnie jest związane z małą aktywnością reniny w tej grupie chorych. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie badano wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn; wpływ preparatu na powyższe czynności uważa się za mało prawdopodobny. Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, że preparat może u niektórych osób powodować zawroty głowy, znużenie lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn.

Dawkowanie preparatu Teveten

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wodą. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Pierwotne nadciśnienie tętnicze: 600 mg 1 raz na dobę. W razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę do 800 mg na dobę. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe preparatu uzyskuje się po 2.–3. tygodniach leczenia. Preparat można stosować w monoterapii lub równolegle z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, np. z tiazydowymi lekami moczopędnymi (hydrochlorotiazyd), z lekami blokującymi kanały wapniowe (np. nifedypina w postaci o przedłużonym uwalnianiu). U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania. U chorych z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 60 ml/min) dawka maksymalna wynosi 600 mg na dobę. U chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży i nie zaleca się stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Czy można stosować Teveten w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli kobieta planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz zaleci stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji gdy preparat stosowany był równolegle z następującymi lekami: tiazydowe leki moczopędne (np. hydrochlorotiazyd), leki blokujące kanały wapniowe (np. nifedypina w postaci o przedłużonym uwalnianiu), digoksyna, warfaryna, glibenklamid. Ranitydyna, ketokonazol, flukonazol nie mają wpływu na farmakokinetykę preparatu. Równoległe stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli zawierających potas lub innych preparatów mogących powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi (np. heparyny) może powodować wystąpienie hiperkaliemii. Równoległe stosowanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze może nasilić działanie przeciwnadciśnieniowe. Preparat, podobnie jak leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), może nasilać toksyczne działanie soli litu. Nie zaleca się równoległego stosowania litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie litu we krwi. Stosowanie sartanów równolegle z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może prowadzić do pogorszenia czynności nerek, ostrej niewydolności nerek, hiperkaliemii, zwłaszcza o chorych z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność stosując takie leczenie skojarzone, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku (konieczne monitorowanie czynności nerek i odpowiednie nawodnienie chorego). Indometacyna może powodować zmniejszenie skuteczności działania leków z grupy sartanów.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Teveten, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą: bóle i zawroty głowy, znużenie, osłabienie, zapalenie błony śluzowej nosa, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, skórne reakcje alergiczne (np. wysypka, świąd). Rzadko niedociśnienie tętnicze, reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu). Dodatkowo możliwe inne działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u chorych z grupy ryzyka (np. ze zwężeniem tętnicy nerkowej).