Tisercin (lewomepromazyna) – roztwór do wstrzykiwań

Co to jest Tisercin?

Lek neuroleptyczny z grupy pochodnych fenotiazyny o stosunkowo słabym działaniu.

Co zawiera i jak działa Tisercin?

Lewomepromazyna to pochodna fenotiazyny wykazująca zbliżone do chlorpromazyny działanie przeciwpsychotyczne, silniejsze działanie uspokajające, a także przeciwdepresyjne. Działa głównie hamująco na czynność receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, ale podobnie jak inne neuroleptyki wykazuje także działanie w stosunku do innych układów neuroprzekaźnikowych. Siła działania przeciwpsychotycznego jest umiarkowana, lek wykazuje również działanie uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwwymiotne, przeciwhistaminowe, antyadrenergiczne, antycholinergiczne i stosunkowo słaby wpływ na układ pozapiramidowy, podwyższa próg bólowy i powoduje efekt amnestyczny.

Kiedy stosować Tisercin?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · chorób psychicznych, przebiegających z pobudzeniem ruchowym i psychoruchowym · zespołów paranoidalnych (schizofrenia) · wspomagającym niektórych objawów towarzyszących padaczce, niedorozwojowi umysłowemu, depresji z niepokojem · zespołów lękowych (w małych dawkach) · zaburzeń snu (raz na dobę przed snem) Preparat jest również zalecany w celu nasilenia działania przeciwbólowego i w przygotowaniu i pogłębieniu znieczulenia ogólnego.

Dawkowanie preparatu Tisercin

Preparat ma postać tabletek powlekanych lub roztworu do wstrzykiwań. Przeznaczony jest do stosowania doustnego lub domięśniowego/dożylnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobiera dawkę dla każdego pacjenta indywidualnie. Dorośli. Doustnie. W psychozach początkowo 25–50 mg/dobę, następnie lekarz zaleci stopniowe zwiększanie dawki do osiągnięcia optymalnej dawki terapeutycznej (zwykle 150–250 mg/dobę w dawkach podzielonych). Maksymalna dawka lecznicza wynosi 600 mg/dobę. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 50–200 mg/dobę. Roztwór do wstrzykiwań podaje się domięśniowo lub dożylnie we wlewie kroplowym (w przypadku gdy leku nie można podać doustnie), zmieniając każdorazowo miejsce wstrzyknięcia. Początkowo 75–100 mg/dobę w 3–4 dawkach podzielonych, maksymalnie 150–250 mg/dobę w dawkach podzielonych.

Czy można stosować Tisercin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Preparatu nie należy stosować w czasie ciąży, stosowanie w czasie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy unikać równoległego stosowania z inhibitorami MAO. Należy zachować ostrożność stosując równolegle: · leki obniżające ciśnienie tętnicze (zwłaszcza z inhibitory ACE i guanetydyna); może wystąpić ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego · pochodne benzodiazepiny, leki nasenne, przeciwbólowe i stosowane w znieczuleniu ogólnym, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lewodopa, cholinolityki; mogą nasilać depresyjne i/lub cholinolityczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy · leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ nasilają one działanie lewomepromazyny na ośrodkowy układ nerwowy · leki działające pobudzająco na OUN, gdyż mogą osłabiać to działanie · lewodopę i doustne leki przeciwcukrzycowe, gdyż lewomepromazyna może osłabiać ich działanie · leki wydłużające odstęp QT, ponieważ może się zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca · leki o działaniu fotouczulającym mogą nasilać nadwrażliwość na światło. Wzajemne hamowanie metabolizmu może spowodować nasilenie działania lewomepromazyny i dilewalolu; nie można wykluczyć podobnych interakcji z innymi β-adrenolitykami. W trakcie leczenia i 4–5 dni po jego zakończeniu nie należy spożywać alkoholu. Suplementacja kwasu askorbinowego zmniejsza niedobór tej witaminy związany ze stosowaniem lewomepromazyny, lekarz może zalecić jej równoległe przyjmowanie.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Tisercin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Często mogą wystąpić: hipotonia ortostatyczna, zaburzenia orientacji, splątanie, omamy wzrokowe, mowa bezładna, drgawki, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, nawrót objawów psychotycznych, katatonia, złogi w soczewce i rogówce, retinopatia barwnikowa, suchość w jamie ustnej, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, nudności, wymioty, zaparcia. Niezbyt często mogą wystąpić: tachykardia, zespoły MAS, wydłużenie odcinka QT, zmiana zabarwienia moczu, trudności w oddawaniu moczu. Rzadko mogą wystąpić: pancytopenia, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia, małopłytkowość, objawy pozapiramidowe, nadwrażliwość na światło, rumień, pokrzywka, przebarwienia, złuszczające zapalenie skóry, mlekotok, zaburzenia miesiączkowania, zmniejszenie masy ciała, żółtaczka, cholestaza, obrzęk krtani, obrzęki obwodowe, reakcje rzekomoanafilaktyczne, astma. Bardzo rzadko mogą wystąpić: gruczolak przysadki (konieczne dalsze badania ustalające związek przyczynowy z leczeniem), nieprawidłowe skurcze macicy. Ponadto z nieustaloną częstotliwością mogą wystąpić: bardzo wysoka gorączka, niedobór witamin.