Torsemed (torasemid) – tabl.

Co to jest Torsemed?

Lek o działaniu moczopędnym i obniżającym ciśnienie tętnicze.

Co zawiera i jak działa Torsemed?

Substancją czynną preparatu jest torasemid. Jest to substancja o silnym działaniu moczopędnym, powodująca zwiększenie objętości wydalanego moczu. Torasemid powoduje zahamowanie zwrotnego wchłaniania jonów sodu i chloru, co skutkuje nasileniem wydalania sodu i chloru z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu. Torasemid nazywany jest diuretykiem pętlowym, ponieważ działa w obszarze pętli nefronu (tzw. pętli Henlego). Dodatkowo, działanie torasemidu prowadzi prawdopodobnie do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Lek stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków. Po doustnym przyjęciu torasemid jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany, maksymalne stężenie we krwi występuje po około 1–2 godzinach po przyjęciu preparatu.

Kiedy stosować Torsemed?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · nadciśnienia tętniczego pierwotnego (tylko preparat w postaci tabletek 5 mg) · obrzęków u chorych z zastoinową niewydolnością serca.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na pochodne sulfonylomocznika. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · zaburzenia czynności nerek z bezmoczem · śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe · niedociśnienie tętnicze · hipowolemia. Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Torsemed?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci kontrolę stężenia elektrolitów ponieważ konieczne jest przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej i uzupełnienie ewentualnych niedoborów potasu, sodu oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia organizmu. Zaburzenia w oddawaniu moczu powinny zostać wyeliminowane. Jeżeli u chorego podejrzewa się lub zdiagnozowano zaburzenia rytmu serca (np. blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy) przed zastosowaniem preparatu należy bezwzględne skonsultować się z lekarzem. W okresie długotrwałego leczenia lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia elektrolitów, szczególnie potasu, a także stężenia glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów we krwi. Szczególnie uważną kontrolę zaleca się u chorych ze skłonnością do zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia) i dny moczanowej. Dodatkowo, niezbędna jest okresowa kontrola obrazu krwi obwodowej. W okresie stosowania preparatu chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność i monitorować stężenie glukozy. Torasemid może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne aby lekarz dostosował dawkowanie leków przeciwcukrzycowych. U chorych w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność, czy nie występują u nich objawy utraty elektrolitów i zagęszczenia krwi, zwłaszcza na początku leczenia. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest u osób: · z zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej · przyjmujących równolegle lit, antybiotyki aminoglikozydowe lub cefalosporyny · z niewydolnością nerek spowodowaną przez leki o działaniu toksycznym na nerki · z zaburzeniami hematologicznymi (np. małopłytkowość lub niedokrwistość) bez towarzyszącej niewydolności nerek. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat, podobnie jak inne leki przeciwnadciśnieniowe, może powodować działania niepożądane, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Osoby, u których występują zawroty głowy lub podobne objawy nie powinny prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych. Dotyczy to zwłaszcza początkowego okresu leczenia, okresu po zwiększeniu dawki, po zmianie leku lub po rozpoczęciu równoległego leczenia innym preparatem oraz sytuacji, gdy równolegle spożywany jest alkohol.

Dawkowanie preparatu Torsemed

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować rano, połykać w całości bez rozgryzania popijając niewielką ilością płynu. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Nadciśnienie tętnicze: 2,5 mg 1 raz na dobę (najlepiej podczas śniadania). Nie wcześniej niż po upływie 2 miesięcy, w razie potrzeby lekarz zwiększy dawkę do 5 mg 1 raz na dobę. Dawki większe niż 5 mg na dobę nie prowadzą do dalszego obniżenia ciśnienia tętniczego. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się po około 12 tygodniach stosowania preparatu. Obrzęki: 5 mg 1 raz na dobę. W razie konieczności lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do 20 mg 1 raz na dobę. Osoby z zaburzeniami czynności wątroby powinny w okresie leczenia pozostawać pod szczególnym nadzorem lekarskim ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia torasemidu we krwi. U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Dzieci do 12. roku życia: Preparat nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci ze względu na brak doświadczenia dotyczącego stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Czy można stosować Torsemed w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Preparat może powodować zmniejszenie stężenia potasu i/lub magnezu we krwi i w ten sposób nasilać toksyczność stosowanych równolegle glikozydów nasercowych. U chorych stosujących glikozydy nasercowe należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać badania EKG. Równoległe stosowanie preparatu z kortykosteroidami lub lekami przeczyszczającymi może powodować zwiększenie wydalania potasu i zwiększać ryzyko hipokaliemii. Stosowanie preparatu równolegle z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) lub stosowanie powyższych leków w okresach następujących po sobie bezpośrednio może spowodować wystąpienie nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego; konieczne może być aby lekarz dostosował dawkowanie leków. Jeżeli preparat stosowany jest równolegle z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (niektóre leki przeciwdepresyjne, nasenne, uspokajające, neuroleptyki, barbiturany, opioidy, baklofen) może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego. Preparat, zwłaszcza stosowany w dużych dawkach, może nasilać toksyczne działania antybiotyków aminoglikozydowych, cisplatyny, cefalosporyn i litu. Preparat może nasilać działanie stosowanych równolegle leków zwiotczających mięśnie oraz działanie teofiliny. Preparat może nasilać toksyczność salicylanów u osób przyjmujących je w dużych dawkach. Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Preparat może wpływać na reaktywność tętnic na leki obkurczające naczynia (np. adrenalina, noradrenalina). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna, ibuprofen) a także probenecyd mogą zmniejszać działanie moczopędne i działanie przeciwnadciśnieniowe torasemidu. Preparaty wiążące kwasy żółciowe takie jak cholestyramina i inne żywice mogą zmniejszać wchłanianie preparatu i osłabiać jego działanie.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Torsemed, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Mogą wystąpić zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej: hipokaliemia, hiponatremia, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zwiększenie stężenia glukozy i lipidów, zaostrzenie objawów kwasicy metabolicznej, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny, kurcze mięśni, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), zmniejszenie apetytu, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nagłe zatrzymanie moczu u chorych z zaburzeniami w odpływie moczu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle i zawroty głowy, znużenie, osłabienie, stany splątania, uczucie mrowienia lub drętwienia (parestezje). Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowe i zaburzenia krążenia (w tym niedokrwienie serca i/lub mózgu co może doprowadzić do zaburzeń rytmu serca, dławicy piersiowej, zawału serca, omdlenia), zapalenie trzustki, zmniejszenie liczby krwinek białych i/lub czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne), zaburzenia widzenia, zaburzenia słuchu (szumy uszne, utrata słuchu).