Trajenta (linagliptyna) – tabl. powl.

Co to jest Trajenta?

Doustny lek przeciwcukrzycowy. Lek zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący); hamuje aktywność peptydazy dipeptydylowej 4 (DPP-4) i zwiększa stężenie hormonów inkretynowych.

Co zawiera i jak działa Trajenta?

Substancją czynną preparatu jest linagliptyna, doustny lek przeciwcukrzycowy. Linagliptyna stosowana jest w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy typu 2 (dawniej stosowano termin „cukrzyca insulinoniezależna”). Linagliptyna jest lekiem wpływającym na stężenie hormonów inkretynowych, tj. peptydów zwiększających poposiłkowe wydzielanie insuliny przez komórki beta trzustki. Hormony inkretynowe produkowane są przez komórki jelita cienkiego w odpowiedzi na glukozę. Należą do nich glukagonopodobny peptyd-1 (GLP-1) i zależny od glukozy peptyd insulinotropowy (GIP). Oba hormony są szybko inaktywowane przez enzym peptydazę dipeptydylową-4 (DPP-4). Działanie linagliptyny polega na zahamowaniu aktywności DPP-4. Skutkiem działania leku jest więc zwiększenie stężenia hormonów inkretynowych, co skutkuje zwiększeniem uwalniania insuliny w odpowiedzi na glukozę. Regulacji podlega także wydzielanie glukagonu. W konsekwencji u chorych na cukrzycę typu 2 poprawia się kontrola glikemii poprzez zmniejszenie stężenie glukozy we krwi na czczo oraz po posiłku. Po podaniu doustnym linagliptyna jest szybko wchłaniana. Maksymalne stężenie linagliptyny we krwi uzyskiwane jest średnio po 1,5 godziny po przyjęciu preparatu. Dostępność biologiczna linagliptyny wynosi 30%. Metabolizm leku ma drugorzędne znaczenie w eliminacji leku. Główny metabolit nie wykazuje aktywności farmakologicznej. W ciągu 4 dni po przyjęciu preparatu 85% dawki jest wydalane, głównie z kałem (80%) i w mniejszym stopniu z moczem (5% ). U chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania.

Kiedy stosować Trajenta?

Preparat jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii u dorosłych: · w monoterapii u chorych, u których glikemia nie jest dostatecznie kontrolowana za pomocą diety i aktywności fizycznej oraz u których stosowanie metforminy jest niewłaściwe ze względu na nietolerancję lub przeciwwskazania z powodu niewydolności nerek · w skojarzeniu z metforminą u chorych, u których glikemia jest niewystarczająco kontrolowana pomimo stosowania metforminy w połączeniu z dietą i aktywnością fizyczną · w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą w przypadku gdy dieta, aktywność fizyczna i stosowanie metforminy w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii · w skojarzeniu z insuliną (z metforminą lub bez niej) w przypadku gdy stosowanie insuliny w połączeniu z dietą i aktywnością fizyczną nie jest wystarczające do uzyskania odpowiedniej kontroli glikemii.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży ani u kobiet w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Trajenta?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Nie należy stosować preparatu u chorych na cukrzycę typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy. Jeżeli preparat stosowany jest w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub z insuliną może wystąpić hipoglikemia. Aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii, konieczne może być, aby zgodnie z zaleceniami lekarza zmniejszyć dawkę stosowanej pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny. Wśród działań niepożądanych preparatu może wystąpić ostre zapalenie trzustki, które wymaga zaprzestania stosowania preparatu. Jeżeli wystąpi uporczywy, silny ból brzucha należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu ostrego zapalenia trzustki. Objawy zwykle ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia hipoglikemii, szczególnie jeżeli preparat stosowany jest w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (takimi jak np. pochodne sulfonylomocznika czy insulina). W przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Trajenta

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Preparat należy przyjmować 1 raz na dobę; można przyjmować niezależnie od posiłków. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: 5 mg 1 raz na dobę. Jeżeli preparat stosowany jest w skojarzeniu z insuliną lub pochodną sulfonylomocznika, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii konieczne może być zmniejszenie dawki insuliny lub pochodnej sulfonylomocznika. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Nie ma konieczności dostosowania dawki u chorych w podeszłym wieku. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania preparatu u osób po 80. roku życia jest bardzo ograniczone i dlatego w tej grupie wiekowej preparat należy stosować z zachowaniem ostrożności. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży.

Czy można stosować Trajenta w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży ani u kobiet w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie. Ryzyko wystąpienia istotnych klinicznie interakcji preparatu z innymi lekami jest niewielkie. Podczas stosowania rytonawiru, który silnie hamuje aktywność glikoproteiny P oraz izoenzymu 3A4 cytochromu P450, farmakokinetyka linagliptyny może ulec zmianie (stężenie niezwiązanej linagliptyny zwiększa się 4–5 krotnie) lecz zmiany te nie są uważane za istotne klinicznie. Jest mało prawdopodobne by wystąpiły istotne klinicznie interakcje z innymi lekami hamującymi aktywność glikoproteiny P oraz izoenzymu 3A4. Podczas stosowania ryfampicyny, która silnie zwiększa aktywność glikoproteiny P oraz izoenzymu 3A4, zmniejsza się skuteczność działania linagliptyny. Jeżeli stosowane są inne leki zwiększające aktywność glikoproteiny P oraz izoenzymu 3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) skuteczność działania linagliptyny może ulec ograniczeniu. Linagliptyna nie powoduje znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu (glibenklamidu), simwastatyny, warfaryny, digoksyny ani doustnych środków antykoncepcyjnych.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Trajenta może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Jeżeli preparat jest stosowany monoterapii – niezbyt często: zapalenie gardła i błony śluzowej nosa, kaszel, zwiększona aktywność amylazy; z nieznaną częstością: zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, nadreaktywność oskrzeli). Podczas leczenia skojarzonego: · z metforminą – niezbyt często: zapalenie gardła i błony śluzowej nosa, kaszel, zwiększona aktywność amylazy, reakcje nadwrażliwości; z nieznaną częstością: zapalenie trzustki · z metforminą i pochodną sulfonylomocznika – bardzo często: hipoglikemia; z nieznaną częstością: zapalenie gardła i błony śluzowej nosa, kaszel, zwiększona aktywność amylazy, zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości · z insuliną (z metforminą lub bez niej) – niezbyt często: zapalenie gardła i błony śluzowej nosa, kaszel, zapalenie trzustki, zaparcia; z nieznaną częstością: zwiększona aktywność amylazy, reakcje nadwrażliwości.